1در كفرناحوم عيسی بار ديگر به كنيسه رفت و در آنجا مردی را ديد كه دستش از كار افتاده بود.2آن روز شنبه بود؛ به همين دليل مخالفانش مواظب بودند تا اگر آن مرد را در آن روز شفا بخشد، اين موضوع را بهانهای قرار دهند و او را متهم كنند به اينكه دستورات مذهبی را زير پا میگذارد.3عيسی از آن مرد خواست كه در مقابل همه بايستد.4سپس رو به مخالفانش كرد و فرمود: «به نظر شما روز شنبه برای چيست؟ برای نيكی كردن است يا بدی كردن؟ برای نجات دادن جان است يا برای هلاک ساختن آن؟» هيچكس حرفی نزد.5عيسی كه از سنگدلی آنان به خشم آمده بود، نگاهی غضبآلود بر ايشان انداخت، و به آن مرد فرمود: «دستت را دراز كن!» مرد دستش را دراز كرد و همان لحظه شفا يافت.6فريسيان بلافاصله از كنيسه خارج شدند و نزد افراد حزب«هيروديان» رفتند و با يكديگر مشورت كردند تا راهی بيابند كه عيسی را بكشند.
جماعت از عيسی پيروی میکند
7-8در اين ضمن، عيسی به همراه پيروانش به سوی ساحل درياچه رفت و جمعی بيشمار از اهالی جليل و يهوديه و اورشليم و همچنين از سرزمين ادوميه و از آن طرف رود اردن، حتی از صور و صيدون به دنبالش روانه شدند، زيرا خبر معجزات او را شنيده بودند.9جمعيت به قدری زياد بود كه به شاگردانش فرمود قايقی برايش آماده نگاه دارند تا اگر لازم شد سوار شده، از ازدحام مردم دور بماند،10زيرا آن روز، بسياری را شفا میبخشيد، به طوری كه تمام بيماران به سوی او هجوم میآوردند تا به او دست بزنند و شفا بيابند.11كسانی نيز كه گرفتار ارواح پليد بودند، وقتی چشمشان به او میافتاد، در مقابلش به خاک میافتادند و فرياد برآورده، میگفتند: «تو فرزند خدا هستی!»12ولی عيسی با تأكيد زياد، به آنها میفرمود كه نزد مردم او را شهرت ندهند.
دوازده شاگرد عيسی
13سپس عيسی به تپهای برآمد و از آنانی كه منظور نظرش بودند، دعوت كرد تا نزد او بروند.14-15سپس، از ميانشان دوازده نفر را برگزيد تا شاگردان هميشگی او باشند و ايشان را بفرستد كه پيام خدا را به گوش مردم برسانند، بيماران را شفا دهند و ارواح پليد را بيرون كنند.16-19آن دوازده نفر اينان هستند: شمعون (كه عيسی او را«پِطرُس» لقب داد)؛ يعقوب و يوحَنّا (كه پسران زبدی بودند و عيسی آنان را«پسران رعد» لقب داد)؛ اندرياس، فيليپ، بَرتولُما، متّی، توما، يعقوب (پسر حلفی)، تِدّی، شَمعون (عضو حزبی بود كه برای برانداختن دولت روم در اسرائيل فعاليت میكرد)؛ و يهودا اِسخَريوطی (همان كه بعداً به عيسی خيانت كرد).
تهمت ناروا به عيسی
20وقتی عيسی به خانهای كه محل اقامتش بود بازگشت، باز عدهٔ زيادی جمع شدند، به طوری كه حتی فرصت غذا خوردن نيز پيدا نكرد.21نزديكانش با شنيدن اين خبر آمدند تا او را به خانهاش ببرند، چون فكر میكردند عقلش را از دست داده است.22عدهای از علمای دينی نيز كه از اورشليم آمده بودند، میگفتند: «شيطان كه رئيس ارواح ناپاک است به جلدش رفته، و به همين دليل روحهای ناپاک از او فرمان میبرند.»23عيسی ايشان را خواست و مَثَلها زده، از ايشان پرسيد: «چگونه ممكن است شيطان خودش را بيرون براند؟24مملكتی كه بين مردمش دو دستگی ايجاد شود، نابود میشود.25خانوادهای كه بين اعضايش تفرقه باشد، از هم میپاشد.26و اگر شيطان با خودش میجنگيد، قادر به انجام هيچ كاری نمیشد و تا به حال نابود شده بود.27در واقع، كسی نمیتواند وارد خانهٔ شخصی نيرومند شود و دارايی و اموالش را غارت كند، مگر اينكه اول آن شخص را ببندد و بعد به غارت بپردازد. برای بيرون كردن ارواح پليد نيز بايد اول شيطان را بست.28عين حقيقت را به شما میگويم كه هر گناهی كه انسان مرتكب شود، قابل بخشش میباشد، حتی اگر كفر به من باشد.29ولی اگر كسی به روحالقدس كفر گويد، خدا هرگز او را نخواهد بخشيد و بار اين گناه تا ابد بر دوش او خواهد ماند.»30عيسی اين را به اين علت گفت كه مردم به جای اينكه معجزات او را ناشی از قدرت روحالقدس بدانند، میگفتند كه او به قدرت شيطان معجزه میكند.
خانواده راستين عيسی
31آنگاه مادر و برادران عيسی آمدند و بيرون آن خانهٔ شلوغ، منتظرش شدند و كسی را فرستادند تا او را خبر كند.32در حالی که عيسی در ميان عدهای نشسته بود، به او پيغام داده، گفتند: «مادر و برادرانت بيرون منتظر هستند.»33در پاسخ ايشان فرمود: «مادر من كيست؟ برادرانم چه كسانی هستند؟»34و نگاهی به آنانی كه در اطرافش نشسته بودند، انداخت و فرمود: «اينان مادر و برادرانم هستند.35هر كه خواست خدا را بجا آورد، او برادر و خواهر و مادر من است.»
1Иисус снова пришел в синагогу. Там был человек с иссохшей рукой. (متیٰ 12:9; نوشتهء لوقا 6:6)2Фарисеи внимательно наблюдали за Ним, не исцелит ли Он этого человека в субботу, чтобы потом обвинить Его.3Иисус сказал человеку с иссохшей рукой: – Встань посередине.4Затем Он спросил их: – Что позволительно делать в субботу, добро или зло? Спасать жизнь или губить? Они молчали.5Тогда Иисус, обведя их гневным взглядом и скорбя о черствости их сердец, сказал тому человеку: – Протяни руку. Тот протянул, и его рука стала совершенно здоровой.6Выйдя из синагоги, фарисеи немедленно начали совещаться со сторонниками Ирода[1] о том, как им убить Иисуса.
За Иисусом следует множество народа
7А Иисус пошел с учениками к озеру. За ними следовало великое множество народа из Галилеи, Иудеи, (متیٰ 4:23; متیٰ 12:15; نوشتهء لوقا 6:17)8Иерусалима, Идумеи, из-за реки Иордана, из окрестностей Тира и Сидона. Эти люди шли к Иисусу, потому что слышали о делах, которые Он совершал.9Иисус велел ученикам приготовить лодку, чтобы не теснили Его, потому что толпа была весьма многочисленна.10Он исцелил многих людей, и поэтому все больные пробирались вперед, чтобы прикоснуться к Нему.11А те, в ком были нечистые духи, когда видели Его, падали перед Ним ниц и кричали: – Ты – Сын Бога!12Но Иисус строго запрещал им разглашать о том, кто Он.
Иисус избирает двенадцать учеников
13Однажды Иисус поднялся на гору и позвал к Себе тех, кого Сам пожелал. Они пришли к Нему, (متیٰ 10:2; نوشتهء لوقا 6:14; اعمال رسولان مسيح 1:13)14и из них Он избрал двенадцать человек, которых и назвал апостолами, чтобы они всегда были с Ним, и чтобы Он мог посылать их возвещать Радостную Весть.15Он также наделил их властью изгонять демонов.16Итак, Иисус назначил двенадцать человек: Симона (которому Он дал имя Петр),17Иакова, сына Зеведея, и Иоанна, брата Иакова (их Он называл«Воанергес», что значит«Сыновья грома»),18Андрея, Филиппа, Варфоломея, Матфея, Фому, Иакова (сына Алфея), Фаддея, Симона Кананита[2] (نوشتهء لوقا 6:15)19и Иуду Искариота[3] (который впоследствии и предал Иисуса).
Иисуса обвиняют в том, что Он изгоняет нечистых духов сатанинской силой
20Однажды, когда Иисус вошел в дом, опять собралась толпа, так что Ему и Его ученикам даже поесть было некогда. (متیٰ 12:22; نوشتهء لوقا 11:14; نوشتهء لوقا 12:10)21Услышав об этом, родственники Иисуса пришли забрать Его, потому что они говорили: – Он не в Своем уме.22А учители Закона, пришедшие из Иерусалима, утверждали: – Он одержим Веельзевулом. Он изгоняет демонов силой повелителя демонов.23Тогда, подозвав их к Себе, Иисус стал объяснять им с помощью притч: – Как сатана может изгонять сатану?24Если царство разделится на враждующие части, оно не сможет устоять,25и если дом будет разделен враждой, то этот дом не сможет устоять.26Если сатана разделился и враждует против самого себя, то он не может устоять, и конец его близок.27Ведь никто не может войти в дом сильного человека и разграбить его добро, если сначала не свяжет его, – только тогда можно будет ограбить его дом.28Говорю вам истину: все грехи и любое кощунство будут прощены людям,29но тот, кто будет хулить Святого Духа, тому не простится никогда, вина за этот грех остается на человеке навсегда.30Он сказал это потому, что они говорили, будто в Нем нечистый дух.
Иисус говорит о Своей истинной семье
31Пришли Его мать и братья и, стоя снаружи, попросили позвать Его. (متیٰ 12:46; نوشتهء لوقا 8:19)32Вокруг Иисуса было много людей, и Ему передали: – Твоя мать, Твои братья и сестры стоят снаружи и спрашивают Тебя.33– Кто Мне мать и кто Мне братья? – спросил их в ответ Иисус.34Он обвел взглядом сидящих вокруг Него людей и сказал: – Вот Моя мать и Мои братья.35Кто исполняет Божью волю, тот Мне и брат, и сестра, и мать.