مزامير 73

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 براستی، خدا برای اسرائيل نيكوست يعنی برای آنانی كه پاكدل هستند.2 اما من نزديک بود ايمانم را از دست بدهم و از راه راست گمراه شوم.3 زيرا بر كاميابی بدكاران و شروران حسد بردم.4 ديدم كه در زندگی آنها درد و رنجی وجود ندارد، بدنی قوی و سالم دارند،5 مانند سايرين در زحمت نمیافتند و هيچ گرفتاری ندارند؛6 در نتيجه با تكبر راه میروند و به مردم ظلم میكنند.7 قلبشان مملو از خباثت است و از فكرشان شرارت تراوش میكند.8 مردم را مسخره میكنند و حرفهای كثيف بر زبان میرانند. با غرور سخن میگويند و نقشههای شوم میكشند.9 به خدايی كه در آسمان است كفر میگويند و به انسانی كه بر زمين است فحاشی میكنند.10-12 خداشناسان گول زندگی پرناز و نعمت آنها را میخورند و میگويند: «خدا نمیداند بر اين زمين چه میگذرد. به اين مردم شرور نگاه كنيد! ببينيد چه زندگی راحتی دارند و چگونه به ثروت خود میافزايند.»13 پس آيا من بیجهت خود را پاک نگه داشتهام و نگذاشتهام دستهايم به گناه آلوده شوند؟14 نتيجهای كه هر روز از اين كار عايدم میشود رنج و زحمت است.15 ولی اگر اين فكرهايم را بر زبان میآوردم، جزو مردم خداشناس محسوب نمیشدم.16 هر چه فكر كردم نتوانستم بفهمم كه چرا بدكاران در زندگی كامياب هستند؛17 تا اينكه به خانهٔ خدا رفتم و در آنجا به عاقبت كار آنها پی بردم.18 ای خدا، تو بدكاران را بر پرتگاههای لغزنده گذاشتهای تا بيفتند و نابود شوند.19 آری، آنها ناگهان غافلگير شده، از ترس قالب تهی خواهند كرد.20 آنها مانند خوابی هستند كه وقتی انسان بيدار میشود از ذهنش محو شده است؛ همچنين وقتی تو ای خداوند، برخيزی آنها محو و نابود خواهند شد!21 وقتی من به اين حقيقت پی بردم، از خود شرمنده شدم!22 من احمق و نادان بودم و نزد تو ای خدا، مانند حيوان بیشعور رفتار كردم!23 اما تو هنوز هم مرا دوست داری و دست مرا در دست خود گرفتهای!24 به صلاحديد خود مرا در زندگی هدايت خواهی كرد و در آخر مرا به حضور پرجلالت خواهی پذيرفت.25 ای خدا، من تو را در آسمان دارم؛ اين برای من كافی است و هيچ چيز ديگر بر زمين نمیخواهم.26 اگرچه فكر و بدنم ناتوان شوند، اما تو ای خدا، قوت و تكيهگاه هميشگی من هستی!27 خدا كسانی را كه از او دور شوند و به او خيانت كنند، نابود خواهد كرد.28 اما من از اينكه نزديک تو هستم لذت میبرم! ای خداوند، من به تو توكل نمودهام و تمام كارهايت را میستايم!

مزامير 73

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Наставление Асафа. О Боже, зачем Ты навсегда отверг нас? Почему гнев Твой возгорелся на овец пастбищ Твоих?2 Вспомни народ, который Ты приобрел с давних времен, который Ты искупил, чтобы он был Твоим наследием; вспомни гору Сион, на которой Ты обитаешь.3 Направь Свои шаги к вековым развалинам – все разрушил враг во святилище!4 Враги Твои рычали посреди собрания Твоего, установили там свои знамена.5 Они размахивали своими топорами, как дровосеки в густом лесу,6 без остатка разрушили резные стены их секиры и бердыши.7 Они сожгли святилище Твое дотла, осквернили они жилище имени Твоего.8 Решили они в сердце своем: «Уничтожим их полностью» – и по всей стране сожгли все места, где поклонялись мы Тебе.9 Знамений не видят наши глаза, и не осталось пророков, нет никого, кто знал бы, когда этому наступит конец.10 О Боже, как долго еще будет враг глумиться, и вечно ли будет противник оскорблять Твое имя?11 Почему Ты убираешь назад Свою руку, Свою правую руку? Извлеки ее на них и порази их!12 Бог, мой Царь от начала, Ты принес спасение на землю.13 Ты разделил Своей силою море, Ты сокрушил головы морских чудовищ.14 Ты сокрушил головы Левиафана[1], жителям пустынь отдав его в пищу. (ايوب‌ 40:20)15 Ты иссек источник и поток, Ты иссушил бегущие реки.16 День и ночь – Твои; Ты создал солнце и луну.17 Ты определил границы земли, сотворил лето и зиму.18 Вспомни, Господи, как глумится враг и как безумный народ оскорбляет Твое имя.19 Не отдавай зверям душу Твоей горлицы; жизней Твоих страдальцев не забудь никогда.20 Взгляни на Свой завет, потому что насилие во всех темных уголках земли.21 Да не возвратится угнетенный с позором; пусть бедный и нищий восхвалят Твое имя.22 Восстань, Боже, и защити Свое дело; вспомни, как глупец оскорбляет Тебя целый день.23 Не забудь крика Своих врагов, шума, который непрестанно поднимают противники Твои.