مزامير 71

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 ای خداوند، به تو پناه آوردهام، نوميدم مكن.2 تو عادلی، پس مرا از دست دشمنانم نجات ده.3 برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر كن!4 خدايا، مرا از دست اشخاص شرور و بدكار و ظالم برهان!5 ای خداوند، تنها اميد من تو هستی و از زمان كودكی اعتماد من تو بودهای!6 زمانی كه در شكم مادرم بودم، تو از من نگهداری میكردی و پيش از آنكه متولد شوم، تو خدای من بودهای؛ پس تو را پيوسته ستايش خواهم كرد.7 زندگی من برای بسياری سرمشق شده است، زيرا تو پشت و پناه من بودهای!8 خدايا، تمام روز تو را شكر میگويم و بزرگيت را میستايم.9 اكنون كه پير و ناتوان شدهام مرا دور مينداز و ترک مكن.10 دشمنانم بر ضد من سخن میگويند و قصد جانم را دارند.11 میگويند: «خدا او را ترک گفته است. پس برويم و او را گرفتار سازيم، چون كسی نيست كه او را نجات دهد!»12 ای خدا، از من دور مشو! خدايا، به ياری من بشتاب!13 دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی كه میكوشند به من آسيب برسانند سرافكنده و بیآبرو شوند!14 من پيوسته به تو اميدوارم و بيش از پيش تو را ستايش خواهم كرد.15 از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعريف خواهم كرد كه تو بارها مرا نجات دادهای!16 ای خداوند با نيروی تو خواهم رفت و به همه اعلان خواهم كرد كه تنها تو عادل هستی.17 خدايا، از زمان كودكی معلم من تو بودهای و من هميشه دربارهٔ كارهای شگفتانگيز تو با ديگران سخن گفتهام.18 پس اكنون كه پير و سفيد مو شدهام مرا ترک مكن. كمكم كن تا بتوانم به نسلهای آينده از قدرت و معجزات تو خبر دهم.19 ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها میرسد. تو كارهای بزرگ انجام دادهای. خدايا كسی مانند تو نيست.20 ای كه سختيها و زحمات بسيار به من نشان دادی، میدانم كه به من نيروی تازه خواهی بخشيد و مرا از اين وضع فلاكتبار بيرون خواهی آورد.21 مرا بيش از پيش سرافراز خواهی نمود و بار ديگر مرا دلداری خواهی داد.22 ای خدای من، با نغمهٔ بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدس اسرائيل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند.23 با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فرياد برخواهم آورد، زيرا تو مرا نجات دادهای.24 تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زيرا كسانی كه در پی آزار من بودند، رسوا و سرافكنده شدند.

مزامير 71

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Для Соломона[1]. Боже, справедливостью Твоей надели царя и праведностью Твоей – сына царского,2 чтобы он судил народ Твой праведно и страдальцев Твоих – справедливо.3 Горы принесут процветание народу, и холмы – плоды праведности.4 Он защитит страдальцев из народа, спасет сыновей нищих и сокрушит притеснителя.5 Будут бояться Тебя, пока существуют солнце и луна, из поколения в поколение.6 Он будет как дождь, идущий над скошенным полем, словно ливень, орошающий землю.7 В дни его будет процветать праведник, и благоденствие не прекратится, пока не исчезнет луна.8 Он будет владычествовать от моря и до моря и от реки Евфрата до краев земли.9 Жители пустынь преклонятся перед ним, и враги его будут лизать пыль.10 Цари Таршиша и отдаленных побережий принесут ему дань, цари Шевы и Севы принесут дары.11 Поклонятся ему все цари; все народы будут ему служить.12 Он спасет нищего, когда тот взывает, и угнетенного, у которого нет помощника.13 Он будет милосерден к бедному и нищему; души нищих он спасет.14 От угнетения и насилия избавит их души, ведь драгоценна их кровь в глазах его.15 Пусть будет долог его век и пусть будет дано ему золото Шевы. И пусть непрестанно возносят молитвы за него, весь день прославляя его.16 Пусть будет обилие хлеба на всей земле и ветер колышет колосья на вершинах холмов, подобно процветанию Ливана пусть будет его изобилие, и пусть оно покроет землю, подобно траве.17 Пусть имя его пребудет вовек, пока пребывает солнце. В нем благословятся все народы земли, и они назовут его благословенным.18 Да будет благословен Господь, Бог Израиля, Который один творит чудеса!19 Пусть всегда превозносится Его величественное имя, и наполнится вся земля Его славою! Аминь и аминь!20 Закончились молитвы Давида, сына Иессея.