1ای خدا بر من رحم كن! بر من رحم كن، زيرا به تو پناه آوردهام. تا وقتی كه اين بلا بگذرد، در زير بالهايت پناه خواهم گرفت.2نزد خدای متعال كه همهٔ نيازهايم را برمیآورد، دعا میكنم.3او از آسمان دعای مرا اجابت فرموده، مرا نجات خواهد بخشيد و دشمنم را شكست خواهد داد. خدا رحمت و راستی خود را از من دريغ نخواهد داشت.4مردم درندهخو مانند شير مرا محاصره كردهاند. دندانهای آنها همچون نيزه و پيكان و زبانشان مانند شمشير، تيز و برّنده است.5ای خدا، جلال و شكوه تو بالاتر از آسمانها قرار گيرد و عظمت تو بر تمام جهان آشكار شود.6دشمنانم برايم دام نهادند تا مرا گرفتار سازند و من در زير بار غصه خم شدم. آنها در سر راه من چاه كندند، اما خودشان در آن افتادند.7ای خدا، من روحيهٔ خود را نباختهام و اعتماد خود را از دست ندادهام. من سرود خواهم خواند و تو را ستايش خواهم كرد.8ای جان من بيدار شو! ای بربط و عود من، به صدا درآييد تا سپيده دم را بيدار سازيم!9خدايا، در ميان مردم تو را سپاس خواهم گفت و در ميان قومها تو را ستايش خواهم كرد،10زيرا رحمت تو بینهايت عظيم است.11ای خدا، جلال و شكوه تو بالاتر از آسمانها قرار گيرد و عظمت تو بر تمام جهان آشكار شود.
مزامير 57
Новый Русский Перевод
از Biblica1Дирижеру хора. На мотив«Не погуби». Мольба Давида.2Подлинно ли вы, правители, говорите беспристрастно? Справедливо ли судите меж людьми?3Нет, неправду вы замышляете, ваши руки творят на земле произвол.4От утробы матери нечестивые – среди отступников; с рождения сбились с пути и обманывают.5Яд их подобен яду змеиному, яду глухой кобры, что уши свои затыкает6и не слышит голоса заклинателя, как бы тот ни был искусен.7Раздроби зубы у них во рту, о Боже; вырви, Господи, клыки у львов!8Да исчезнут, как высохшая вода; пусть будут как надломленные стрелы в натянутом луке[1],9как улитка, что растает, слизью изойдя, как мертворожденный, что не увидит света.10Прежде чем ваши котлы согреет горящий терн – зелен он или сух – нечестивые будут погублены[2].11Праведники возрадуются, когда увидят возмездие, когда омоют стопы в крови нечестивых.12И будут тогда говорить: «Поистине, праведным есть награда; поистине, есть Бог, судящий на земле».