1وقتی ايشان هنوز در ناصره زندگی میكردند، يحيی كه به«تعميددهنده» معروف بود، در بيابان يهوديه رسالت خود را آغاز كرد. او موعظه كرده، به مردم میگفت:2«از گناهان خود توبه كنيد، زيرا ملكوت خدا بزودی فرا خواهد رسيد.»3اشعيای نبی صدها سال پيش از آن، دربارهٔ خدمت يحيی، پيشگويی كرده و گفته بود: «صدای فريادی در بيابان میشنوم كه میگويد: برای خداوند راهی آماده كنيد و جاده را برای آمدن او هموار نماييد.»4يحيی لباسی از پشم شتر بر تن میكرد و كمربندی چرمی به كمر میبست. خوراكش نيز ملخ و عسل صحرايی بود.5مردم از اورشليم و از سراسر كرانهٔ رود اردن، و در واقع از تمامی سرزمين يهوديه به بيابان میآمدند تا به موعظهٔ او گوش فرا دهند.6ايشان به گناهان خود اعتراف كرده، به دست يحيی در رود اردن غسل تعميد میيافتند.7اما وقتی يحيی ديد كه عدهٔ زيادی از روحانيون متظاهر و رهبران قوم نزد او میآيند تا تعميد گيرند، به ايشان گفت: «ای افعیزادگان، چه كسی به شما گفت كه میتوانيد از غضب آيندهٔ خدا بگريزيد؟8پيش از آنكه شما را تعميد دهم، بايد با كارهای شايسته، ثابت كنيد كه از گناهان خود توبه كردهايد.9با اين فكر كه ما يهودی و از نسل ابراهيم هستيم، خود را فريب ندهيد. اين افكار بيهوده است. خدا میتواند از همين سنگها، نسلی برای ابراهيم بوجود آورد.10و حال، تيشهٔ داوری خدا بر ريشهٔ درختان گذاشته شده است. هر درختی كه ثمر نياورد، بريده و در آتش افكنده خواهد شد.11من آنانی را كه از گناهانشان توبه میكنند با آب غسل تعميد میدهم، اما شخص ديگری خواهد آمد كه مقامش بسيار برتر از من است، آنقدر كه من لياقت ندارم كفشهايش را پيش پايش بگذارم. او شما را با روحالقدس و آتش الهی تعميد خواهد داد.12او كاه را از گندم جدا كرده، آن را در آتشی خاموش نشدنی خواهد سوزاند؛ اما گندم را در انبار جمع خواهد نمود.»
تعميد عيسی به دست يحيی
13در آن زمان، عيسی از ايالت جليل به سوی رود اردن به راه افتاد تا در آنجا از يحيی تعميد گيرد.14ولی يحيی مانع او شد و گفت: «اين كار، شايسته نيست. اين منم كه بايد از تو تعميد بگيرم.»15اما عيسی گفت: «مرا تعميد بده زيرا اينچنين، حكم خدا را بجا میآوريم.» پس يحيی او را تعميد داد.16پس از تعميد، در همان لحظه كه عيسی از آب بيرون میآمد، آسمان باز شد و يحيی روح خدا را ديد كه به شكل كبوتری پايين آمد و بر عيسی قرار گرفت.17آنگاه ندايی از آسمان در رسيد كه«اين فرزند عزيز من است كه از او خشنودم.»
1В те дни Иоанн Креститель начал проповедовать в Иудейской пустыне. (نوشتهء مَرقُس 1:2; نوشتهء لوقا 3:1; نوشته ء يوحنا 1:19)2– Покайтесь! – говорил он. – Потому что Царство Небес уже близко!3Об Иоанне говорил пророк Исаия: «Голос раздается в пустыне: „Приготовьте путь Господу, сделайте прямыми дороги Его!“»[1] (اشعيا 40:3)4Иоанн носил одежду из верблюжьей шерсти и подпоясывался кожаным поясом. Пищей ему служили саранча и дикий мед.5К нему приходил народ из Иерусалима, со всей Иудеи и из окрестностей Иордана.6Исповедующих свои грехи он крестил в реке Иордан.7Фарисеям[2] и саддукеям[3], которые приходили к нему чтобы креститься, Иоанн сказал: – Вы, змеиное отродье! Кто предупредил вас, чтобы вы бежали от грядущего гнева?8Делами докажите искренность вашего покаяния.9Не думайте говорить в себе: «Наш отец Авраам!» Говорю вам, что Бог может и из этих камней сотворить детей Аврааму.10Уже и топор лежит у корня деревьев, и всякое дерево, не приносящее хорошего плода, будет срублено и брошено в огонь.11Я крещу вас водой в знак покаяния, но после меня придет Тот, Кто могущественнее меня. Я даже не достоин нести Его сандалии. Он будет крестить вас Святым Духом и огнем.12У Него в руках лопата, чтобы провеять зерно на току; Свою пшеницу Он соберет в хранилище, а мякину сожжет в неугасимом огне.
Крещение Иисуса
13Затем из Галилеи к Иордану пришел Иисус, чтобы принять крещение от Иоанна. (نوشتهء مَرقُس 1:9; نوشتهء لوقا 3:21; نوشته ء يوحنا 1:32)14Иоанн хотел было отговорить Его: – Это мне нужно креститься у Тебя, зачем же Ты пришел ко мне?15Но Иисус ответил: – Пусть сейчас будет так. Нам надо исполнить всю истину. Тогда Иоанн согласился.16Как только Иисус крестился и вышел из воды, раскрылись небеса, и Он увидел Духа Божьего, спускающегося в образе голубя и садящегося на Него.17И вот, голос с небес, говорящий: – Это Мой любимый Сын, в Нем Моя радость![4] (پيدايش 22:2; مزامير 2:7; اشعيا 42:1)