1آنگاه عيسی خطاب به مردم و شاگردانش فرمود:2«علمای مذهبی و فريسيان بر كرسی موسی نشستهاند و احكام او را تفسير میكنند.3پس آنچه به شما تعليم میدهند، بجا آوريد، اما هيچگاه از اعمالشان سرمشق نگيريد، زيرا هرگز به تعاليمی كه میدهند، خودشان عمل نمیكنند.4ايشان احكام دينی را همچون بارهای سنگينی بر دوش شما میگذارند، اما خودشان حاضر نيستند آنها را بجا آورند.5«هر كاری میكنند، برای تظاهر است. دعاها و آيههای كتاب آسمانی را مینويسند و به بازويشان میبندند، و دامن رداهايشان را عمداً بلندتر میدوزند تا جلب توجه كنند و مردم آنان را ديندار بدانند.6چقدر دوست میدارند كه در ميهمانیها ايشان را در صدر مجلس بنشانند، و در عبادتگاهها هميشه در رديف جلو قرار گيرند.7چه لذتی میبرند كه مردم در كوچه و خيابان، ايشان را تعظيم كنند و به آنان ”آقا“ و ”استاد“ گويند.8اما شما چنين القابی را از مردم نپذيريد، چون شما يک استاد داريد و همهٔ شما با هم برابر و برادريد.9همچنين، هيچكس را بر روی زمين ”پدر“ نگوييد، چون شما يک ”پدر آسمانی“ داريد كه خداست.10و نگذاريد كسی شما را ”پيشوا“ بخواند، چون يک پيشوا داريد كه مسيح است.11«هر چه بيشتر به ديگران خدمت كنيد، بزرگتر خواهيد بود، زيرا بزرگی در خدمت كردن است.12كسی كه خود را بزرگ میپندارد، پست و كوچک خواهد شد و كسی كه فروتن میباشد، بزرگ و سربلند خواهد گشت.13-14«وای به حال شما، ای علمای دينی و فريسيان! چقدر رياكاريد! نه میگذاريد ديگران به ملكوت خداوند وارد شوند و نه خود وارد میشويد. نماز خود را عمداً طولانی میكنيد تا مردم شما را ديندار بدانند، ولی دور از چشم ديگران، اموال بيوهزنان بيچاره را میخوريد. ای دوروها!15وای به حال شما! همه جا را زير پا میگذاريد تا كسی را پيدا كنيد كه مريد شما شود؛ و وقتی موفق شديد، او را دو برابر بدتر از خودتان سزاوار جهنم میسازيد.16«وای به حال شما ای عصاكشهای كور! زيرا میگوييد: اشكالی ندارد كسی به خانهٔ خدا قسم بخورد چون میتواند قسمش را بشكند؛ ولی كسی كه به ظرفهای طلايی كه در خانهٔ خدا هست، قسم بخورد بايد آن را حتماً وفا كند.17ای نادانان! ای نابينايان! كدام مهمتر است، طلا يا خانهٔ خدا كه طلا را تقديس میكند؟18«میگوييد قسم به قربانگاه را میشود شكست، ولی قسم به هديهٔ روی قربانگاه را بايد حتماً وفا كرد.19ای احمقهای كور! كدام مهمتر است هديهای كه روی قربانگاه است يا خود قربانگاه كه هديه را تقديس میكند؟20وقتی به قربانگاه قسم میخوريد، در واقع به خود قربانگاه و هر چه كه بر آن است قسم میخوريد؛21و وقتی به خانهٔ خدا قسم میخوريد، به خود خانه و به خدايی كه در آن خانه هست قسم میخوريد؛22و وقتی به آسمان قسم میخوريد، در واقع به تخت خدا و خود خدا كه بر تخت نشسته است قسم میخوريد.23«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما حتی ده يک محصول نعناع و شِويد و زيره باغچهتان را زكات میدهيد، اما از طرف ديگر مهمترين احكام خدا را كه نيكويی، گذشت و صداقت است فراموش كردهايد. شما بايد ده يک را بدهيد، ولی احكام مهمتر خدا را نيز فراموش نكنيد.24ای عصاكشهای كور، كه پشه را از صافی میگذرانيد ولی شتر را میبلعيد!25«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! چون شما بيرون ظرف را آنقدر تميز میكنيد تا بدرخشد، ولی داخل ظرف از كثافت ظلم و طمع پر است.26ای فريسیهای كور، اول داخل ظرف را تميز كنيد تا بيرون ظرف هم پاک شود.27«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما مانند قبرهای سفيد شدهای هستيد كه ظاهری زيبا دارند اما داخل آن پر است از استخوانهای مردگان و كثافات!28شما میكوشيد خود را ديندار جلوه دهيد، ولی در زير آن عبای مقدستان، دلهايی داريد پر از ريا و گناه.29-30«وای به حالتان ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما برای پيامبرانی كه اجدادتان كشتند، با دست خود بنای يادبود میسازيد، و قبر مقدسينی را كه به دست آنان كشته شدند، تزئين میكنيد و میگوييد: اگر ما به جای اجدادمان بوديم، پيامبران را نمیكشتيم.31«اما با اين گفته، به زبان خود اعلام میداريد كه فرزندان قاتلان انبیا هستيد.32شما قدم به قدم از آنان پيروی میكنيد؛ شما در اعمال بد، از ايشان پيشی گرفتهايد.33ای مارهای خوش خط و خال! چگونه میتوانيد از مجازات جهنم جان به در ببريد؟34«من، انبيا و مردان حكيم و روحانی را به سوی شما میفرستم، و شما بعضی را به دار خواهيد كشيد و بعضی را در عبادتگاههای خود زير ضربههای شلاق گرفته، شهر به شهر آواره خواهيد كرد.35به اين ترتيب، خون مردم بیگناهی كه شهيد شدهاند، به گردن شما خواهد بود، از هابيل معصوم گرفته تا زكريا پسر برخيا كه او را در داخل خانهٔ خدا، بين عبادتگاه و قربانگاه كشتيد.36باور كنيد گناه تمام اين كارها به گردن اين نسل خواهد بود.
عيسی ويرانی اورشليم را پيشگويی میكند
37«ای اورشليم، ای اورشليم، ای شهری كه پيامبران را كشتی و رسولان خدا را سنگسار كردی! چند بار خواستم فرزندان تو را جمع كنم همانطور كه مرغ جوجههای خود را زير بال خود میگيرد، اما تو نخواستی.38و حال، خانهٔ شما برای شما ويران میماند.39اين را نيز به شما بگويم كه ديگر مرا نخواهيد ديد تا وقتی كه آماده باشيد كسی را كه خدا برای شما میفرستد بپذيريد.»
1Тогда Иисус сказал народу и Своим ученикам: (نوشتهء مَرقُس 12:38; نوشتهء لوقا 11:43; نوشتهء لوقا 20:45)2– Учители Закона и фарисеи заняли место Моисея.3Поэтому вы должны делать все, что они говорят, но делам их не подражайте, потому что они проповедуют одно, а делают другое.4Они взваливают на плечи людей непомерно тяжелые ноши, а сами и пальцем не пошевельнут, чтобы хоть чуть-чуть сдвинуть этот груз.5Они все делают напоказ: их коробочки становятся все шире, и кисточки на краях одежды – все длиннее[1]. (خروج 13:9; خروج 13:16; اعداد 15:37; تثنيه 6:8; تثنيه 11:18; تثنيه 22:12; متیٰ 9:20; متیٰ 14:36)6Им нравится занимать почетные места на пирах и в синагогах.7Они любят, когда их приветствуют на площадях и когда люди обращаются к ним: «Рабби[2]».8Вас же пусть не называют«рабби», потому что у вас один Рабби, а вы все – братья.9И ни к кому на земле не обращайтесь«отец», потому что у вас только один Отец, Который на небе[3].10Пусть вас не называют наставниками, потому что у вас один только Наставник – Христос.11Самый великий из вас будет вам слугой,12потому что, кто возвышает себя, будет унижен, а кто принижает себя, будет возвышен.
Иисус обличает религиозных вождей
13Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы закрываете от людей Небесное Царство, сами не входите в него и не даете войти тем, кто хочет. (نوشتهء لوقا 11:39; نوشتهء لوقا 11:44; نوشتهء لوقا 11:47)14Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы разоряете дома вдов и напоказ долго молитесь. За это вас ждет самое суровое наказание.15Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы проходите море и сушу, чтобы обратить хоть одного человека, а когда вы его обращаете, то делаете его вдвое больше достойным ада, чем вы сами.16Горе вам, слепые поводыри! Вы говорите: «Если кто поклянется храмом, это еще ничего не значит, но если кто поклянется золотом храма, то он связан своей клятвой».17Вы – слепые безумцы! Что важнее: золото или храм, освятивший золото?18Вы говорите: «Если кто поклянется жертвенником, то это еще ничего не значит, но если кто поклянется даром, принесенным на жертвенник, тот связан своей клятвой».19Слепцы! Что важнее, дар или жертвенник, который освящает дар?20Тот, кто поклялся жертвенником, поклялся и всем, что на жертвеннике,21и кто клянется храмом, клянется и Тем, Кто обитает в храме.22Кто клянется небом, клянется престолом Божьим и Тем, Кто сидит на нем.23Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы даете десятую часть с мяты, укропа и тмина[4], а самым важным в Законе – справедливостью, милостью и верностью – вы пренебрегаете. И то нужно делать, и другого не оставлять. (لاويان 27:30; اعداد 18:21; تثنيه 14:22)24Слепые поводыри! Вы отцеживаете комара из вашего питья, а верблюда проглатываете.25Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы очищаете чашу и блюдо снаружи, но внутри они полны тем, что вы награбили в своей алчности и распущенности.26Слепой фарисей! Очисти сначала чашу и блюдо внутри, тогда и снаружи они станут чисты.27Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы – как побеленные гробницы[5], которые снаружи выглядят красиво, а внутри полны костей мертвецов и всякой нечистоты. (اعداد 19:16)28Так и вы снаружи можете показаться людям праведными, но внутри вы полны лицемерия и беззакония.29Горе вам, учители Закона и фарисеи! Лицемеры! Вы строите гробницы пророкам, украшаете надгробные памятники праведникам30и говорите: «Если бы мы жили во времена наших отцов, то мы бы не проливали вместе с ними крови пророков».31Тем самым вы свидетельствуете о себе, что вы сыновья тех, кто убил пророков.32Ну что же, продолжайте пополнять чашу злодейств ваших отцов!33Змеи, отродье змеиное! Вы еще надеетесь избежать осуждения и не попасть в ад?34Вот, Я посылаю к вам пророков, мудрых людей, учителей, а вы некоторых из них убьете и распнете, других будете бичевать в ваших синагогах и гнать из города в город.35И потому падет на вас вина за кровь всех праведников, пролитую на земле, от крови Авеля и до крови Захарии, сына Берехии, которого вы убили между храмом и жертвенником.36Говорю вам истину: наказание за все эти преступления падет на нынешнее поколение.
Иисус оплакивает Иерусалим
37– О Иерусалим, Иерусалим, убивающий пророков и побивающий камнями посланных к тебе! Сколько раз Я хотел собрать твоих детей, как птица собирает своих птенцов под крылья, но вы не захотели! (نوشتهء لوقا 13:34)38А теперь ваш дом оставляется вам пустым[6]. (اِرميا 22:5)39Говорю вам, что вы уже не увидите Меня до тех пор, пока не скажете: «Благословен Тот, Кто приходит во имя Господа!»[7] (مزامير 117:26)