متیٰ 15

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1-2 در اين هنگام عدهای از فريسیها و علمای دين از اورشليم آمدند تا با عيسی بحث كنند. آنها پرسيدند: «چرا شاگردان شما آداب و رسومی را كه از اجداد ما به ما رسيده است، ناديده میگيرند و پيش از خوردن غذا، دستهايشان را آب نمیكشند؟»3 عيسی جواب داد: «چرا خود شما برای اينكه آداب و رسوم گذشتهٔ خود را حفظ كنيد، احكام خدا را زير پا میگذاريد؟4 يكی از احكام خدا اين است كه پدر و مادر خود را احترام كنيد و هر كه پدر و مادر خود را ناسزا گويد، كشته شود.5-6 اما شما به مردم میگوييد: حتی اگر پدر و مادرتان محتاج باشند، مبلغی را كه بايد خرج ايشان كنيد، میتوانيد وقف خانهٔ خدا نماييد. پس شما با اين قانونی كه وضع كردهايد، دستور خدا را كه عبارت از احترام به پدر و مادر است، زير پا میگذاريد.7 ای رياكاران! اشعيای نبی خوب در حق شما پيشگويی كرد كه:8 اين مردم با زبان خود به من احترام میگذارند، اما دلشان از من دور است.9 عبادت آنان باطل است زيرا رسوم بشری را به جای احكام الهی به مردم تعليم میدهند.»10 سپس، عيسی مردم را نزد خود خواند و فرمود: «به سخنان من گوش دهيد و سعی كنيد درک نماييد.11 هيچكس با خوردن چيزی نجس نمیشود. چيزی كه انسان را نجس میسازد، سخنان و افكار اوست.»12 در اين موقع شاگردانش نزد او آمدند و گفتند: «فريسیها از گفتههای شما ناراحت شدهاند.»13-14 عيسی جواب داد: «هر نهالی كه پدر آسمانی من نكاشته باشد، از ريشه كنده میشود. پس، با آنان كاری نداشته باشيد. ايشان كورهايی هستند كه عصاكش كورهای ديگر شدهاند. پس هر دو در چاه خواهند افتاد.»15 آنگاه پطرس از عيسی خواست تا توضيح دهد كه چگونه ممكن است انسان چيز ناپاک بخورد و نجس نشود.16 عيسی گفت: «آيا شما نيز درک نمیكنيد؟!17 آيا متوجه نيستيد كه آنچه انسان میخورد، وارد معدهاش شده، و بعد از بدن دفع میگردد؟18 اما سخنان بد از دل بد بيرون میآيد و گوينده را نجس میسازد.19 زيرا از دل بد اين قبيل چيزها بيرون میآيد: فكرهای پليد، آدمکشی، زنا و روابط نامشروع، دزدی، دروغ و بدنام كردن ديگران.20 بلی، اين چيزها هستند كه انسان را نجس میسازند، و نه غذا خوردن با دستهای آب نكشيده!»21 عيسی از آنجا به سوی صور و صيدون به راه افتاد.22 در آنجا يک زن كنعانی نزد او آمد و التماسكنان گفت: «ای سَروَرِ من، ای پسر داوود پادشاه، به من رحم كنيد! دختر من سخت گرفتار روحی پليد شده است. روح، يک لحظه او را راحت نمیگذارد.»23 اما عيسی هيچ جوابی به او نداد. تا اينكه شاگردان از او خواهش كرده، گفتند: «جوابی به او بدهيد تا از ما دست كشيده، برود چون با نالههايش سر ما را به درد آورده است.»24 عيسی فرمود: «خدا مرا فرستاده تا يهوديان را كمک كنم، نه غيريهوديان را، زيرا يهوديان گوسفندان گمگشتهٔ خدا هستند.»25 آنگاه آن زن جلو آمده، پيش پای عيسی به خاک افتاد و التماس كرده، گفت: «آقا، خواهش میكنم به من كمک كنيد.»26 عيسی فرمود: «درست نيست كه نان را از دست فرزندان بگيريم و جلو سگها بيندازيم.»27 زن جواب داد: «بلی، حق با شماست؛ ولی سگها هم از تكههای نانی كه از سفرهٔ صاحبشان میريزد میخورند.»28 عيسی به او فرمود: «ای زن، ايمان تو عظيم است. برو كه آرزويت برآورده شد.» همان لحظه دختر او شفا يافت.29 عيسی از آنجا به راه افتاد و به كنار دريای جليل آمد. در آنجا بالای تپهای رفت و نشست.30 آنگاه مردم دستهدسته آمده، لنگان و كوران و افراد زمينگير و لال، و ساير بيماران را نزد او آوردند و او همه ايشان را شفا بخشيد.31 كسانی كه در عمرشان يک كلمه حرف نزده بودند، با هيجان سخن میگفتند؛ لنگان راه میرفتند؛ كسانی كه زمينگير بودند جست و خيز میكردند؛ و آنانی كه كور بودند با شگفتی به اطراف نگاه میكردند! مردم حيرت كرده بودند و خدای اسرائيل را سپاس میگفتند.32 در اين هنگام، عيسی شاگردان خود را فرا خواند و به ايشان فرمود: «دلم به حال اين مردم میسوزد. الان سه روز است كه با من هستند و ديگر چيزی برايشان نمانده تا بخورند. نمیخواهم آنها را گرسنه به خانههايشان بازگردانم، چون ممكن است در راه ضعف كنند.»33 شاگردانش جواب دادند: «از كجا میتوانيم در اين بيابان برای اين همه مردم نان پيدا كنيم؟»34 عيسی پرسيد: «چقدر نان داريد؟» جواب دادند: «هفت نان و چند ماهی كوچک!»35 آنگاه فرمود مردم بر زمين بنشينند.36 سپس هفت نان را با ماهیها برداشت، و خدا را شكر نمود؛ و بعد آنها را تكهتكه كرد و به شاگردانش داد تا به مردم بدهند.37-38 تمام آن جمعيت، كه غير از زنها و بچهها، چهار هزار مرد در ميانشان بود، خوردند و سير شدند؛ و وقتی خُردهها را جمع كردند، هفت سبد پر شد.39 آنگاه عيسی مردم را مرخص كرد، ولی خودش سوار قايق شده، به ناحيهٔ مجدل رفت.

متیٰ 15

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Затем пришли к Иисусу из Иерусалима фарисеи и учители Закона и сказали: (نوشتهء مَرقُس‌ 7:1)2 – Почему Твои ученики нарушают обычаи наших предков? Они не омывают рук перед едой![1]3 Иисус ответил: – А почему вы ради соблюдения ваших собственных традиций нарушаете заповедь Божью?4 Ведь Бог сказал: «Почитай отца и мать»[2], и«Кто злословит отца или мать, тот должен быть предан смерти»[3]. (خروج‌ 20:12; خروج‌ 21:17; لاويان‌ 20:9; تثنيه 5:16)5 Вы же говорите: если кто скажет отцу или матери: «То, чем я мог бы тебе помочь, я пожертвовал Богу»,6 то ему уже не обязательно помогать отцу. Тем самым вы ради своего обычая отменяете заповедь[4] Божью.7 Лицемеры! Прав был Исаия, когда пророчествовал о вас:8 «Этот народ чтит Меня губами, но сердца их далеки от Меня.9 Они поклоняются Мне впустую, и их учение состоит из человеческих предписаний»[5]. (اشعيا 29:13)10 Иисус подозвал к Себе народ и сказал: – Выслушайте и постарайтесь понять.11 Не то, что входит в человека через рот, делает его нечистым; нечистым человека делает то, что исходит из его уст.12 Позже ученики сказали Иисусу: – Ты знаешь, что Твои слова обидели фарисеев?13 Иисус ответил: – Каждое растение, посаженное не Моим Небесным Отцом, будет вырвано с корнем.14 Оставьте их, они слепые поводыри слепых. А если слепой поведет слепого, то оба упадут в яму.15 Петр же попросил: – Объясни нам эту притчу.16 – Так и вы тоже до сих пор не понимаете? – спросил Иисус. –17 Неужели вы не понимаете, что все, что входит в человека через рот, проходит через желудок, а потом выходит вон?18 Но то, что исходит из уст, исходит из сердца, это и оскверняет человека.19 Потому что из сердца исходят злые мысли, убийства, супружеская неверность, разврат, воровство, лжесвидетельство, клевета.20 Именно это оскверняет человека, а не то, что он не омывает рук перед едой.21 Покинув это место, Иисус отправился в окрестности Тира и Сидона. (نوشتهء مَرقُس‌ 7:24)22 Там к Нему с плачем подошла местная женщина-хананеянка и стала кричать: – Господи, Сын Давидов, сжалься надо мной! Моя дочь одержима демоном и ужасно мучается!23 Иисус не отвечал ей ни слова. Тогда Его ученики стали просить: – Отошли ее, а то она идет за нами и кричит.24 Иисус сказал женщине: – Я послан только к заблудшим овцам Израиля.25 Женщина подошла и поклонилась Ему: – Господи, помоги мне!26 Иисус ответил: – Нехорошо будет забрать хлеб у детей и бросить собачкам[6].27 – Да, Господи, – ответила женщина, – но ведь и собачки едят крошки, которые падают со стола хозяев.28 Тогда Иисус сказал ей: – Женщина, у тебя великая вера! Пусть будет так, как ты хочешь. И в тот же час ее дочь исцелилась.29 Иисус ушел оттуда и пошел вдоль Галилейского озера. В одном месте Он поднялся на склон горы и сел там. (نوشتهء مَرقُس‌ 7:31)30 К Нему пришло множество людей, среди которых были хромые, слепые, калеки, немые и многие другие больные. Этих несчастных клали к ногам Иисуса, и Он исцелял их.31 Люди удивлялись и славили Бога Израиля, когда видели немых говорящими, калек здоровыми, хромых ходящими и слепых зрячими.32 Иисус подозвал Своих учеников и сказал: – Мне жаль этих людей, они со Мной вот уже три дня, и у них не осталось еды. Я не хочу отпускать их голодными, ведь они могут ослабеть в дороге. (نوشتهء مَرقُس‌ 8:1)33 Ученики Его ответили: – Где же мы возьмем здесь, в этой пустыне, столько хлеба, чтобы накормить все это множество людей?34 – Сколько у вас хлебов? – спросил Иисус. – Семь хлебов и несколько рыбок, – ответили они.35 Иисус велел людям возлечь на землю.36 Затем Он взял семь хлебов и рыбу, и, поблагодарив за них Бога, стал разламывать на куски, передавая ученикам, а те, в свою очередь, – народу.37 Все ели и насытились, и еще набралось семь полных корзин остатков.38 Всего ело четыре тысячи одних только мужчин, не считая женщин и детей.39 Отпустив народ, Иисус сел в лодку и отправился в окрестности Магадана.