دوم قرنتس‌ 6

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 از این رو، به عنوان همكاران خدا، از شما خواهش میكنيم كه از محبت و رحمت او، نهايت استفاده را بنماييد.2 زيرا او فرموده است: «فرياد تو را زمانی كه درِ رحمتم برويت باز بود، شنيدم. در روزی كه موعد نجات بود، به كمک تو شتافتم.» الان، همان زمانی است كه درِ رحمت خدا به روی شما باز است؛ الان، همان روزی است كه خدا حاضر است به كمک شما بشتابد.3 ما میكوشيم به گونهای زندگی و رفتار كنيم كه باعث رنجش كسی نگرديم و مانع كسانی نشويم كه میخواهند به خدا ايمان آورند، مبادا ايرادی در خدمت ما بيابند و خداوند را مقصر بدانند.4 در واقع سعی ما بر اينست كه در هر كاری ثابت كنيم كه خدمتگزاران واقعی خدا هستيم. هر نوع رنج و سختی و زحمت را تحمل كردهايم؛5 شلاق خوردهايم؛ به زندان افتادهايم؛ با تهاجم مردم خشمگين مواجه شدهايم؛ بيش از توان خود كار كردهايم؛ بیخوابی و گرسنگی كشيدهايم.6 با زندگی پاک خود، با بينش روحانی و با صبر و تحمل خود، به همه ثابت كردهايم كه ادعاهايمان بجاست. مهربان، با محبت و پر از روحالقدس بودهايم.7 همواره حقيقت را گفتهايم؛ خدا در هر امری ما را ياری كرده است؛ با سلاحهای روحانی كه مخصوص مردان خداست، جنگيده و از خود دفاع كردهايم.8 چه به ما احترام نمايند و چه بیاحترامی، چه از ما تعريف كنند و چه انتقاد، همواره نسبت به خداوند وفادار میمانيم. مردم ما را دروغگو میپندارند، حال آنكه جز حقيقت سخنی نمیگوييم.9 گاهی همچون افراد بیارزش و گمنام به نظر میآييم، اما بسياری ما را میشناسند. همواره خطر مرگ ما را تهديد میكند، اما هنوز زندهايم و خدا را خدمت میكنيم. مجروح شدهايم اما از پای در نيامدهايم.10 دلشكستهايم، اما در عين حال از شادی خداوند لبريزيم. فقيريم، ولی بسياری را با گنجهای روحانی، ثروتمند میسازيم. صاحب چيزی نيستيم، اما همه چيز داريم.11 ای دوستان عزيزم كه در قرنتس هستيد، هر چه در دل داشتيم، به شما گفتيم و محبت خود را به شما نشان داديم.12 اما اگر هنوز هم بين ما سردی هست، به علت كمی محبت من نيست، بلكه در اثر كمی محبت شماست.13 با شما همچون فرزندان خود سخن میگويم. دلتان را برای محبت ما باز كنيد و شما نيز محبت خود را به ما نشان دهيد.14 با بیايمانان پيوند و همبستگی نداشته باشيد. آيا میتواند بين پاكی و گناه پيوندی باشد؟ آيا نور و تاريكی با يكديگر ارتباطی دارند؟15 يا بين مسيح و شيطان توافقی وجود دارد؟ آيا بين يک ايماندار و بیايمان وجه اشتراكی هست؟16 يا میتوان خانهٔ خدا را با بتخانه يكی دانست؟ زيرا شما خانهٔ خدای زنده هستيد و خدا در شما ساكن است! چنانكه او فرموده است: «من در ايشان ساكن خواهم شد و در ميانشان اقامت خواهم گزيد، و من خدای آنان خواهم بود و ايشان قوم من.»17 از اينروست كه خدا میفرمايد: «از ميان گناهكاران خارج شويد! خود را از ايشان جدا سازيد! به چيزهای ناپاک دست نزنيد تا شما را بپذيرم.18 آنگاه من پدر شما خواهم بود و شما پسران و دختران من!»

دوم قرنتس‌ 6

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Как соработники Бога, мы умоляем вас, чтобы принятая вами благодать Божья не была тщетна.2 Ведь Он говорит: «В благоприятное время Я услышал тебя и в день спасения Я помог тебе»[1]. Говорю вам, что именно сейчас благоприятное время, и сегодня – день спасения. (اشعيا 49:8)3 Мы не хотим ни для кого быть камнем преткновения, чтобы никто не мог ни в чем упрекнуть наше служение.4 Мы проявляем себя истинными служителями Божьими во всем: в великом терпении, в несчастьях, в нужде, в трудностях;5 когда нас бьют, заключают в темницы или когда мы противостоим разъяренной толпе; в тяжелом труде, в бессонных ночах и в голоде;6 в чистоте, в знании, в стойкости, в доброте, в Духе Святом и искренней любви,7 в слове истины, в Божьей силе; с оружием праведности в правой и левой руке,8 в славе и бесчестии, встречая как поношения, так и одобрительные отклики. Нас считают обманщиками, но мы верны;9 нас считают безвестными, но нас знают все; нас считают умершими, но мы живы; нас наказывают, но мы не убиты;10 нас огорчают, но мы всегда радуемся; мы бедны, но многих обогащаем; у нас нет ничего, и в то же время мы владеем всем!11 Коринфяне! Мы вам говорили открыто обо всем. Мы проявляли к вам чистосердечную любовь.12 Мы так любим вас, но вы не проявляете ответной любви к нам.13 Я обращаюсь к вам, как к своим детям, так откройте же и вы в ответ ваши сердца!14 Не впрягайтесь под одно ярмо с неверующими[2]. Что общего у праведности с грехом? Что общего у света с тьмой (تثنيه 22:10)15 или у Христа с Велиаром?[3] Что общего у верующего с неверующими16 и у храма Божьего с идолами? Ведь мы – храм живого Бога, так как Бог сказал о нас: «Я вселюсь в них и буду ходить среди них. Я буду их Богом, а они будут Моим народом»[4]. (خروج‌ 6:7; لاويان‌ 26:12; اِرميا 31:33; اِرميا 32:38; حزقيال‌ نبی‌ 37:27)17 Поэтому«Выйдите из их среды и отделитесь, говорит Господь, не прикасайтесь к нечистому, и Я приму вас»[5]. (اشعيا 52:11; حزقيال‌ نبی‌ 20:34; حزقيال‌ نبی‌ 20:41)18 «Я буду вашим Отцом, а вы будете моими сынами и дочерями»[6], говорит Господь Вседержитель. (2سموئيل 7:14; اشعيا 43:6)