دوم تيموتائوس 1

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 از طرف من، پولس، كه طبق درخواست خدا فرستادهٔ عيسی مسيح هستم، و مأموريت يافتهام كه اين وعدهٔ خدا را در همه جا اعلام كنم كه هر كه به مسيح ايمان آورد، زندگی جاويد خواهد يافت؛2 به فرزند عزيزم تيموتائوس. از درگاه خدای پدر و خداوندمان عيسی مسيح، طالب فيض و رحمت و آرامش برای تو میباشم.3 چقدر خدا را برای وجود تو شكر میكنم! هر روز برايت دعا میكنم و بسياری از شبها تا دير وقت به خدای خود التماس میكنم كه تو را مورد لطف بیپايان خود قرار دهد. او خدای اجداد من و خدای من است، و تنها آرزويم در زندگی اينست كه رضايت او را فراهم سازم.4 نمیدانی چقدر مشتاق ديدارت هستم و تا چه حد از ديدن مجدد تو شاد خواهم شد، زيرا هميشه اشكهايی را كه به هنگام وداع میريختی، به یاد دارم.5 هيچگاه از ياد نمیبرم چه ايمان خالصی به خداوند داشتی، درست مانند مادرت«یونیکی» و مادر بزرگت«لوئيز»؛ و اطمينان دارم كه حالا نيز ايمانت به همان اندازه مستحكم است.6 به همين جهت، میخواهم يادآوری كنم كه آن عطای الهی را كه در توست شعلهور سازی، همان عطايی كه خدا به هنگام دعا و قرار گرفتن دستهای من بر سر تو، در وجود تو قرار داد.7 زيرا آن روحی كه خدا به ما داده است، در ما ترس بوجود نمیآورد، بلكه ما را سرشار از محبت و قدرت میسازد و ما را ياری میدهد تا بتوانيم خود را تحت انضباط قرار دهيم.8 اگر اين عطای الهی را در وجودت شعلهور نگاه داری، هرگز بيم نخواهی داشت از اينكه به مردم اعلام كنی كه مسيح نجات دهندهٔ همه است؛ در ضمن، شرمگين نخواهی شد كه از من به عنوان دوست خود ياد كنی، دوستی كه به خاطر مسيح در زندان است. بلكه برعكس، خودت نيز حاضر خواهی بود به خاطر انجيل مسيح همراه من رنج و زحمت بكشی، و خدا تو را در اين زحمات تقويت خواهد نمود.9 اين خداست كه ما را نجات داد و برای خدمت خود برگزيد، نه به دلیل لياقت ما، بلكه به سبب اينكه پيش از آفرينش جهان اراده فرموده بود لطف و محبت خود را بوسيلهٔ عيسی مسيح به ما نشان دهد.10 و حال، با ظهور نجات دهندهمان عيسی مسيح، ارادهٔ او آشكار شده است؛ او قدرت مرگ را در هم شكست، و به ما راه ورود به زندگی جاويد را نشان داد كه همانا ايمان آوردن به پيغام انجيل اوست؛11 و برای اعلام و تعليم همين پيغام است كه خدا مرا برگزيده تا رسول و فرستادهٔ او در ميان غيريهوديان باشم.12 به همين دليل است كه در اين زندان متحمل زحمات هستم، اما شرمگين نيستم زيرا میدانم به چه كسی ايمان آوردهام و يقين دارم كه او میتواند امانتی را كه به او سپردهام، تا روز بازگشت خود محفوظ نگاه دارد.13 به سخنان و تعاليم صحيحی كه از من شنيدی، محكم بچسب و از آنها سرمشق بگير، بخصوص از ايمان و محبتی كه عيسی مسيح عطا میكند.14 آن امانت نيكو، يعنی عطای الهی را به كمک روحالقدس كه در وجود تو ساكن است، حفظ كن.15 همانطور كه میدانی، تمام مسيحيانی كه از ايالت«آسيا» به اينجا آمده بودند، مرا به حال خود گذاشته و رفتهاند؛ حتی«فيجلوس» و«هرموجنس» نيز مرا ترک گفتهاند.16 خداوند«اُنيسيفوروس» و خانوادهٔ او را مورد لطف و رحمت خود قرار دهد، زيرا بارها به ديدن من آمد و باعث دلگرمی و شادی من گرديد. او هيچگاه از زندانی بودن من عار نداشت،17 بلكه به محض رسيدن به روم، همه جا به دنبال من گشت تا اينكه مرا پيدا كرد.18 خداوند در روز بازگشت مسيح بر او رحمت فرمايد. تو خودت به خوبی آگاهی كه اين مرد در«اَفَسُس» نيز چقدر به من خدمت كرد.

دوم تيموتائوس 1

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 От Павла, апостола Христа Иисуса, избранного по воле Бога возвещать обещанную Им жизнь в Христе Иисусе.2 Моему дорогому сыну Тимофею. Благодать, милость и мир тебе от Бога Отца и нашего Господа Иисуса Христа.3 Я благодарю Бога, Которому служу с чистой совестью, как это делали и мои праотцы, когда вспоминаю о тебе в своих молитвах, которые я совершаю день и ночь.4 Я вспоминаю твои слезы и очень хочу увидеть тебя: эта встреча крайне обрадовала бы меня.5 Я вспоминаю и о твоей искренней вере: так верили и твоя бабушка Лоида, и твоя мать Эвника, и убежден, что эта же вера живет и в тебе.6 По этой причине раздуй пламя твоего дара, который ты получил от Бога через возложение моих рук.7 Ведь Бог дал нам не дух страха, а дух силы, любви и благоразумия.8 Поэтому не бойся говорить о нашем Господе и не стыдись того, что я нахожусь в заключении за Него. Наоборот, раздели со мной страдания за Радостную Весть, положившись на силу Божью.9 Бог спас нас и призвал нас Своим святым призывом не по нашим заслугам, но для исполнения Своей цели и по Своей благодати, данной нам через Иисуса Христа еще до начала времен.10 И теперь мы увидели эту благодать, когда пришел Спаситель наш Иисус Христос, Который уничтожил смерть и через Радостную Весть показал новую жизнь и бессмертие.11 И я был поставлен глашатаем, апостолом и учителем этой Радостной Вести.12 За это я и страдаю сейчас, но не стыжусь этого, потому что знаю, в Кого я поверил, и знаю, что Он способен сохранить то, что я доверил Ему[1] до того Дня[2].13 Пусть образцом правильного учения будет для тебя то, что ты услышал от меня. Живи с верой и любовью, которая в Иисусе Христе.14 Пусть Святой Дух, живущий в нас, поможет тебе сберечь то доброе, что было тебе доверено.15 Все в провинции Азия[3] оставили меня, включая Фигела и Гермогена; тебе это известно.16 Пусть Господь проявит милость к дому Онисифора, ведь он так часто ободрял меня, не стыдясь того, что я нахожусь в цепях.17 Напротив, когда он был в Риме, то старательно разыскивал меня и нашел.18 Пусть же Господь помилует его в тот День. А как много он помог мне в Эфесе, ты хорошо знаешь.