از Biblica1پس از من سرمشق بگيريد، چنانكه من نيز از مسيح سرمشق میگيرم.
پوشيده بودن سر زنان به هنگام عبادت
2برادران عزيز، بسيار شادم از اينكه هر چه به شما آموختم، به یاد داريد و به آنها عمل میكنيد.3اما میخواهم اين موضوع را نيز يادآور شوم كه هر زن بايد از شوهر خود اطاعت كند، و شوهر نيز از مسيح، همانطور كه مسيح هم از خدا اطاعت میكند.4به همين دليل اگر در جلسهای مردی با سر پوشيده، دعا يا نبوت كند، به مسيح بیاحترامی كرده است، زيرا اين پوشش يا كلاه نشانهٔ اطاعت از انسانهاست.5همچنين اگر زنی در جلسهای، با سر برهنه دعا يا نبوت كند، به شوهرش بیاحترامی كرده است، زيرا اين مانند آنست كه زن سرش را بتراشد.6اگر زن نمیخواهد سر خود را بپوشاند، بايد موی سرش را بتراشد؛ و اگر از اين عمل خجالت میكشد، پس بايد سر خود را بپوشاند.7اما مرد نبايد به هنگام عبادت، سر خود را بپوشاند و يا كلاهی بر سر داشته باشد. مرد، جلال و شكوه خداست و به شكل او آفريده شده. زن نيز جلال و شكوه مرد میباشد.8نخستين مرد، از زن بوجود نيامد، بلكه اولين زن از مرد بوجود آمد.9در ضمن، نخستين مرد كه«آدم» بود، برای«حوا» آفريده نشد، بلكه حوا برای آدم آفريده شد.10پس زن بايد سر خود را بپوشاند تا نشان دهد كه مطيع شوهرش میباشد. اين واقعيتی است كه حتی فرشتگان به آن توجه دارند و به سبب آن شادند.11اما به یاد داشته باشيد كه در طرح الهی، زن و مرد به يكديگر احتياج دارند.12زيرا با اينكه اولين زن از مرد بوجود آمد، ولی از آن پس، تمام مردها از زن بوجود آمدهاند. اما به هر حال مرد و زن هر دو از خالق خود، خدا میباشند.13حال، نظر خودتان در اين باره چيست؟ آيا درست است كه يک زن در يک جمع، بدون پوشش سر دعا كند؟14-15آيا خود غريزه و طبيعت، به ما نمیآموزد كه سر زن بايد پوشيده باشد؟ زيرا زنها به موی بلند خود افتخار میكنند، چون مو به عنوان پوشش به ايشان داده شده است. در حالی که موی بلند برای مردها عيب است.16اما اگر كسی میخواهد در اين باره بحث و مجادله كند، تنها چيزی كه میتوانم به او بگويم اينست كه ما هميشه اين را تعليم دادهايم كه زن به هنگام دعا يا نبوت، بايد سر خود را بپوشاند. تمام كليساها نيز در اين امر توافق دارند.
نحوهٔ شركت در شام خداوند
17میخواهم شما را برای رفتار ناپسندتان سرزنش كنم. زيرا شنيدهام كه وقتی برای شركت در شام خداوند گرد میآييد، ضرری كه به شما وارد میآيد، بيش از نفع آن است.18میشنوم كه در جلساتتان بحث و مجادله درمیگيرد و دو دستگی بوجود میآيد، و تا حدی اين گفتهها را باور میكنم.19لابد فكر میكنيد كه اين بحثها و اختلافات لازم است، چون باعث میشود كه همه بدانند حق با كيست.20وقتی برای خوردن دور هم جمع میشويد، آنچه میخوريد در واقع شام خداوند نيست،21بلكه شام خودتان است. زيرا شنيدهام كه بعضی بدون آنكه منتظر ديگران باشند، با عجله و تا آنجا كه میتوانند، خوراكها را میبلعند و برای بقيه چيزی نمیگذارند. پس به يكی خوراک كافی نمیرسد و گرسنه میماند، در حالی که ديگری آنقدر خورده و نوشيده كه مست شده است.22واقعاً تعجب میكنم! آيا اين راست است؟ مگر نمیتوانيد خوراكتان را در خانه بخوريد تا باعث بیحرمتی كليسا نشويد و فقرا را كه نمیتوانند با خود خوراک بياورند، خجالتزده نسازيد؟ به شما چه بگويم؟ آيا شما را تحسين كنم؟ هرگز!23اين است آنچه خود خداوندمان عيسی مسيح دربارهٔ اين شام فرموده است و من هم قبلاً آن را به شما تعليم دادهام: خداوند ما عيسی، در شبی كه يهودا به او خيانت كرد، نان را به دست گرفت،24و پس از شكرگزاری، آن را پاره كرد و به شاگردان خود داد و گفت: «اين را بگيريد و بخوريد. اين بدن من است كه در راه شما فدا میكنم. اين آيين را به ياد من نگاه داريد.»25همچنين پس از شام، پياله را به دست گرفت و فرمود: «اين پياله، نشان پيمان تازهای است ميان خدا و شما، كه با خون من بسته شده است. هرگاه از آن مینوشيد، به یاد من باشيد.»26به اين ترتيب، هر بار كه اين نان را میخوريد و از اين پياله مینوشيد، در واقع اين حقيقت را اعلام میكنيد كه مسيح برای نجات شما، جان خود را فدا كرده است. پس تا زمان بازگشت خداوند، اين آيين را نگاه داريد.27بنابراين، اگر كسی به طور ناشايست از اين نان بخورد و از اين پياله بنوشد، به بدن و خون خداوندمان عيسی مسيح بیاحترامی كرده و نسبت به آنها مرتكب گناه شده است.28به همين دليل است كه شخص پيش از شركت در اين آيين، بايد با دقت خود را امتحان كند تا ببيند آيا شايستگی برای شركت در آن را دارد يا نه.29زيرا اگر كسی به طور ناشايسته از نان بخورد و از پياله بنوشد، يعنی تشخيص ندهد كه بدن مسيح همان كليساست، با شركت در اين آيين، خود را در نظر خدا محكوم كرده است، چون به مرگ مسيح بیحرمتی نموده است.30از اينروست كه بسياری از شما ضعيف و بيمارند و حتی بعضی مردهاند.31اما اگر خود را امتحان كنيد، ديگر خدا شما را محكوم و تنبيه نخواهد نمود.32اما حتی اگر خداوند ما را محكوم و تنبيه كند، به اين منظور است كه در آينده با ساير مردم دنيا مورد محاكمه و داوری قرار نگيريم.33پس ای برادران عزيز، هنگامی كه برای شام خداوندمان عيسی مسيح جمع میشويد، صبر كنيد تا ديگران هم بيايند.34اگر كسی خيلی گرسنه است، در خانه بخورد تا وقتی با ديگران جمع میشود، باعث محكوميت و مجازات خود نشود. وقتی آمدم، به مسايل ديگر نيز رسيدگی خواهم كرد.
اول قرنتس 11
Новый Русский Перевод
از Biblica1Следуйте моему примеру, как и я следую примеру Христа.
О покрытии головы
2Хвалю вас, что вы помните меня во всем и поступаете согласно учению, которое я вам передал.3Я хочу, чтобы вы знали, что глава каждого мужчины – Христос, глава женщины – ее муж, а глава Христа – Бог.4Любой мужчина бесчестит своего Главу[1], если молится или пророчествует с покрытой головой[2].5И жена бесчестит своего главу, если молится или пророчествует с непокрытой головой. Это все равно что она обрила бы свою голову.6Если жена отказывается покрываться, то пусть совсем острижет волосы, а если для женщины считается позором быть остриженной или обритой, то пусть покрывается.7Мужчина не должен покрывать свою голову, так как он является образом Божьим и Его славой. Женщина же является славой мужа.8Не мужчина произошел от женщины, а женщина – от мужчины.9Не мужчина был создан для женщины, а женщина – для мужчины[3]. (پيدايش 2:18; 1تيموتائوس 2:13)10Поэтому женщина ради ангелов[4] должна иметь на голове знак власти[5].11Однако ни женщина, ни мужчина не могут быть независимыми друг от друга в Господе.12Как женщина произошла от мужчины, так и мужчина рождается от женщины, но все сотворено Богом.13Рассудите сами, разве прилично женщине молиться Богу с непокрытой головой?14И не говорит ли нам сама природа о том, что если мужчина носит длинные волосы, то это для него бесчестие,15в то время как для женщины длинные волосы – это честь? Ведь длинные волосы даны ей как покрывало[6].16Впрочем, если кто-то собирается об этом спорить, то я хочу сразу сказать, что ни мы, ни другие церкви Божьи не имеем другого обычая[7].
О Вечере Господней
17Давая эти указания, я хочу сказать, что не хвалю вас, потому что ваши собрания часто приносят больше вреда, чем пользы. (متیٰ 26:20; نوشتهء مَرقُس 14:17; نوشتهء لوقا 22:17)18Потому что, во-первых, я слышал, что, когда вы, как церковь, собираетесь вместе, среди вас всегда бывают разделения. Отчасти я верю этим слухам.19Несомненно, разногласия между вами должны быть, чтобы среди вас выявились те, кто прав.20Но то, что вы делаете, когда собираетесь вместе, никак нельзя назвать участием в Вечере Господней.21Каждый из вас торопится съесть то, что принес, так что одни остаются голодными, а другие напиваются допьяна.22В таком случае ешьте и пейте лучше дома, а не позорьте церкви Божьей и не унижайте тех, кому, может, и действительно нечего есть. Что ж мне теперь, хвалить вас за это? Конечно, нет!23Ведь я от Самого Господа принял и вам передал, что Господь Иисус в ночь, когда Он был предан, взял хлеб24и, поблагодарив за него, разломил и сказал: «Это Мое тело, отдаваемое[8] за вас. Делайте это в воспоминание обо Мне».25Так же поступил и с чашей после ужина и сказал: «Эта чаша – новый завет, скрепленный Моей кровью. Делайте это каждый раз, когда пьете в память обо Мне».26Потому что каждый раз, когда вы едите этот хлеб и пьете из этой чаши, вы свидетельствуете о смерти Господа. Делайте так, пока Он не придет.27Таким образом, кто ест хлеб или пьет из чаши Господней, не придавая этому должного значения, тот грешит против тела и крови Господа.28Человек должен проверять себя прежде, чем есть хлеб и пить из чаши,29потому что каждый, кто ест или пьет, не осознавая значения тела Господа, тот ест и пьет в осуждение себе.30Потому-то среди вас так много физически слабых и больных, а многие даже умерли.31Но если бы мы проверяли самих себя, то избежали бы осуждения.32Но когда нас судит Господь, мы подвергаемся наказанию, чтобы нам не быть осужденными вместе с остальным миром.33Итак, братья, когда вы собираетесь есть вместе, не спешите, ждите друг друга.34Если кто голоден, пусть лучше поест дома, чтобы ваши общие собрания не были вам в осуждение. Когда я приду к вам, то дам и другие распоряжения.