1خداوند میفرمايد: «ای همهٔ تشنگان، نزد آبها بياييد؛ ای همهٔ شما كه پول نداريد، بياييد نان بخريد و بخوريد! بياييد شير و شراب را بدون پول بخريد و بنوشيد!2چرا پول خود را خرج چيزی میكنيد كه خوردنی نيست؟ چرا دسترنج خود را صرف چيزی میكنيد كه سيرتان نمیكند؟ به من گوش دهيد و از من اطاعت كنيد تا بهترين خوراک را بخوريد و از آن لذت ببريد.3«ای قوم من، با گوشهای باز و شنوا نزد من بياييد تا زنده بمانيد. من با شما عهدی جاودانی میبندم و بركاتی را كه به داوود پادشاه وعده دادهام به شما میدهم.4همانگونه كه او سرزمينها را تسخير كرد و قدرت مرا ظاهر ساخت،5شما نيز قومهای بيگانه را فراخواهيد خواند و آنها آمده، مطيع شما خواهند شد. من كه خداوند، خدای مقدس اسرائيل هستم اين كار را برای خودم خواهم كرد و به شما عزت و افتخار خواهم بخشيد.»6خداوند را مادامی كه يافت میشود بطلبيد، و مادامی كه نزديک است او را بخوانيد.7ای گناهكاران، از كارها و فكرهای فاسد خود دست بكشيد و به سوی خداوند بازگشت كنيد، زيرا او بسيار بخشنده است و بر شما رحم خواهد كرد.8خداوند میفرمايد: «فكرهای من فكرهای شما نيست، و راههای من هم راههای شما نيست.9به همان اندازه كه آسمان بلندتر از زمين است، راههای من نيز از راههای شما و فكرهای من از فكرهای شما بلندتر و برتر است.10«كلام من مانند برف و باران است. همانگونه كه برف و باران از آسمان میبارند و زمين را سيراب و بارور میسازند و به كشاورز بذر و به گرسنه نان میبخشند،11كلام من نيز هنگامی كه از دهانم بيرون میآيد بیثمر نمیماند، بلكه مقصود مرا عملی میسازد و آنچه را اراده كردهام انجام میدهد.12«ای قوم من، شما با شادی از بابل بيرون خواهيد آمد و با آرامش آنجا را ترک خواهيد گفت. کوهها و تپههای اطراف شما با شادی سرود خواهند خواند و درختان صحرا برای شما دست خواهند زد!13به جای خار و خس، درختان سبز و خوشبويی چون صنوبر و آس خواهند روييد. اين معجزه، يادبودی جاودانی خواهد بود از آنچه من انجام دادهام.»
1– Эй, все, кто жаждет, придите к водам; и те, у кого нет денег, приходите, получайте еду и ешьте! Приходите, получайте вино и молоко без денег, бесплатно!2Зачем тратить деньги на то, что не хлеб, свои трудовые – на то, что не насыщает? Слушайте Меня внимательно и ешьте хорошее; пусть душа ваша порадуется сытной пище.3Внимайте и приходите ко Мне; слушайте, чтобы жива была душа ваша. Я заключу с вами вечный завет, нетленную милость[1], обещанную Давиду.4Вот, Я сделал его свидетелем для народов, вождем и повелителем народов.5Вот, ты призовешь народы, которых не знаешь, и народы, не знающие тебя, устремятся к тебе из-за Господа, твоего Бога, Святого Израиля, потому что Он прославил тебя.6Ищите Господа, пока Его можно найти, призывайте Его, пока Он близко.7Пусть нечестивый оставит свой путь и злой человек – свои помыслы. Пусть обратится к Господу, и Он его помилует, к нашему Богу, потому что Он щедр на прощение.8– Мои мысли – не ваши мысли, а пути ваши – не Мои пути, – возвещает Господь. –9Как небо выше земли, так Мои пути выше ваших путей, и Мои мысли выше ваших мыслей.10Как дождь и снег нисходят с небес и не возвращаются, не напоив землю, но делают ее способной рождать и произращать, чтобы она дала сеятелю зерно и едоку хлеб,11так и слово Мое, что исходит из Моих уст: оно не вернется ко Мне напрасным, но совершит то, чего Я хочу, и достигнет того, для чего Я его посылал.12Вы выйдете в радости, проводят вас с миром. Горы и холмы запоют перед вами песню, а все деревья в поле будут рукоплескать.13Вместо терновника вырастет кипарис, а вместо колючек – мирт[2]. И будет это для славы Господа, знамением вечным, неистребимым.