يوشع‌ 15 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

زمين قبيلهٔ يهودا

1 اين است زمينی كه به حكم قرعه به خاندانهای قبيلهٔ يهودا داده شد: اين زمين در جنوب به منتهی اليه جنوبی بيابان صين میرسيد و در آنجا با ادوم هم مرز میشد. 2-4 اين مرز جنوبی از جنوب دريای مرده شروع میشد و از جنوب«گردنهٔ عقربها» گذشته، به سوی بيابان صين پيش میرفت. از آنجا به جنوب قادش برنيع میرسيد و سپس از حصرون گذشته، به طرف ادار بالا میرفت و به طرف قَرقَع برمیگشت و به عصمون میرسيد، بعد دره مصر را طی كرده، به دريای مديترانه ختم میشد. 5 مرز شرقی آن از جنوب دريای مرده شروع میشد و تا شمال دريا يعنی جايی كه رود اردن در آن میريزد، امتداد میيافت. از آنجا مرز شمالی شروع میشد و 6 تا بيتحجله امتداد میيافت و به طرف شمال وادی اردن تا«سنگ بوهَن» (بوهَن پسر رئوبين بود) پيش میرفت. 7 در آنجا از ميان درهٔ عخور گذشته، به دبير میرسيد. بعد به سمت شمال، به سوی جلجال مقابل گردنهٔ ادوميم در طرف جنوبی درهٔ عخور برمیگشت. از آنجا به طرف چشمههای عين شمس پيش میرفت و به عين روجل میرسيد. 8 سپس از درهٔ هنوم كه در امتداد دامنهٔ جنوبی شهر يبوسی (يعنی اورشليم) قرار دارد، بالا میرفت و از آنجا به بالای تپهای كه در سمت غربی درهٔ هنوم و در انتهای شمالی درهٔ رفائيم است، پيش میرفت. 9 از آنجا به چشمههای نفتوح كشيده شده، به شهرهای نزديک كوه عفرون میرسيد و تا بعله (قريه يعاريم) امتداد میيافت. 10 سپس از بعله به طرف مغرب به كوه سعير برمیگشت و در امتداد دامنهٔ شمالی كوه يعاريم (كه كسالون باشد) پيش میرفت و به طرف بيتشمس سرازير شده، از تمنه میگذشت. 11 بعد به دامنهٔ شمالی عقرون میرسيد و تا شكرون كشيده میشد و از كوه بعله گذشته به يبنئيل میرسيد و سرانجام به دريای مديترانه ختم میشد. 12 مرز غربی، ساحل دريای مديترانه بود. خاندانهای قبيلهٔ يهودا در داخل اين مرزها زندگی میكردند.

زمينی كه به خاندان كاليب داده شد

13 خداوند به يوشع دستور داد كه قسمتی از زمين يهودا را به كاليب (پسر يفنه) ببخشد. برحسب اين دستور، قريهٔ اربع كه نام ديگر آن حبرون بود به او داده شد. (اربع نام پدر عناق بود.) (داوران‌ 1:11) 14 كاليب، طايفههای شيشای، اخيمان و تَلَمای را كه از نسل عناق بودند از آنجا بيرون راند. 15 سپس با مردم شهر دبير (كه قبلاً قريه سفر ناميده میشد) جنگيد. 16 كاليب به افراد خود گفت: «هر كه برود و قريه سفر را تصرف نمايد، دخترم عكسه را به او به زنی خواهم داد.» 17 عُتنئيل (پسر قناز) برادرزادهٔ كاليب، شهر را تصرف نمود و كاليب عكسه را به او به زنی داد. 18 عتنئيل وقتی عكسه را به خانهٔ خود میبرد، او را ترغيب نمود تا از پدرش قطعه زمينی بخواهد. عكسه از الاغش پياده شد تا در اين باره با پدرش كاليب صحبت كند. كاليب از او پرسيد: «چه میخواهی؟» 19 عكسه گفت: «يک هديهٔ ديگر هم به من بده! چون آن زمينی كه به من دادهای، زمين بیآبی است. يک قطعه زمين كه چشمه در آن باشد به من بده.» پس كاليب چشمههای بالا و پايين را به او بخشيد.

شهرهای يهودا

20 سرزمينی كه به قبيلهٔ يهودا تعلق گرفت شامل شهرهای زير بود. 21 شهرهايی كه در امتداد مرزهای ادوم در دشت نگب واقع شده بودند و عبارت بودند از: قبصئيل، عيدر، ياجور، 22 قينه، ديمونه، عدعده، 23 قادش، حاصور، يتنان، 24 زيف، طالم، بعلوت، 25 حاصور حَدَته، قريوت حصرون (يا حاصور)، 26 اَمام، شماع، مولاده، 27 حَصَر جده، حشمون، بيتفالط، 28 حصرشوعال، بئرشبع، بزيوتيه، 29 بعاله، عييم، عاصم، 30 التولد، كسيل، حرمه، 31 صقلغ، مدمنه، سنسنه، 32 لباوت، سلخيم، عين و رمون، جمعاً بيست و نه شهر با روستاهای اطراف. 33 شهرهايی كه در دشتها واقع شده بودند و عبارت بودند از: اِشتائُل، صَرعه، اشنه، 34 زانوح، عينجنيم، تفوح، عينام، 35 يرموت، عدلام، سوكوه، عزيقه، 36 شعرايم، عديتايم، جديره و جديرتايم، جمعاً چهارده شهر با روستاهای اطراف. 37 صنان، حداشاه، مجدل جاد، 38 دلعان، مصفه، يُقتئيل، 39 لاخيش، بُصقه، عجلون، 40 كبون، لحمان، كتليش، 41 جديروت، بيتداجون، نعمه و مقيده جمعاً شانزده شهر با روستاهای اطراف. 42 لبنه، عاتر، عاشان، 43 يفتاح، اشنه، نصيب، 44 قعيله، اكزيب و مريشه جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف. 45 همچنين تمام شهرها و روستاهای ناحيه عقرون جزو ملک قبيلهٔ يهودا بود. 46 مرز آن از عقرون تا دريای مديترانه بود و شهرهايی كه اطراف اشدود واقع شده بودند با روستاهای مجاور جزو زمين يهودا به شمار میآمدند. 47 و نيز خود شهر اشدود و غزه با آبادیهای اطراف آنها و تمام شهرهای كنار دريای مديترانه تا درهٔ مصر جزو ملک يهودا بودند. 48 شهرهايی كه در نواحی كوهستانی قرار داشتند و عبارت بودند از: شامير، يتير، سوكوه، 49 دنه، قريه سنه (يا دبير)، 50 عناب، اشتموع، عانيم، 51 جوشن، حولون و جيلوه، جمعاً يازده شهر با روستاهای اطراف. 52 اراب، دومه، اشعان، 53 يانوم، بيتتفوح، افيقه، 54 حُمطه، قريه اربع (حبرون) و صيعور، جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف. 55 معون، كرمل، زيف، يوطه، 56 يزرعيل، يُقدعام، زانوح، 57 قاين، جبعه و تِمنه جمعاً ده شهر با روستاهای اطراف. 58 حلحول، بيتصور، جدور، 59 معارات، بيتعنوت و التقون، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف. 60 قريه بعل (قريه يعاريم) و رَبه جمعاً دو شهر با روستاهای اطراف. 61 شهرهايی كه در بيابان واقع شده بودند و عبارت بودند از: بيتعربه، مدين، سكاكه، 62 نبشان، شهر نمک و عين جُدی، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف. 63 اما مردم قبيلهٔ يهودا نتوانستند يبوسیها را كه در اورشليم زندگی میكردند بيرون كنند. پس آنها در اورشليم ماندند و هنوز هم در آنجا هستند و با مردم قبيلهٔ يهودا زندگی میكنند.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Grenzen des Stammes Juda

1 Das Los des Stammes Juda nach seinen Geschlechtern lag gegen die Grenze Edoms hin, nach der Wüste Zin zu im äußersten Süden. (اعداد 34:3) 2 Seine Südgrenze begann am Ende des Salzmeers, an seiner südlichen Spitze, 3 und geht dann südwärts vom Skorpionensteig und geht weiter nach Zin und führt hinauf südlich von Kadesch-Barnea bis hinüber nach Hezron und führt hinauf nach Addar und biegt um nach Karka 4 und führt hinüber nach Azmon und läuft aus am Bach Ägyptens, sodass das Ende der Grenze das Meer wird. Das sei eure Grenze nach Süden. 5 Die Ostgrenze ist das Salzmeer bis dort, wo der Jordan mündet. Die Nordgrenze beginnt am Meer dort, wo der Jordan mündet, 6 und die Grenze führt hinauf nach Bet-Hogla und zieht sich hin nördlich von Bet-Araba und kommt herauf zum Stein Bohans, des Sohnes Rubens, (يوشع‌ 18:17) 7 und die Grenze führt hinauf nach Debir vom Tal Achor und wendet sich nordwärts nach Gelilot, gegenüber der Steige von Adummim, die südlich vom Bachtal liegt. Danach geht die Grenze zu dem Wasser von En-Schemesch und läuft aus zur Quelle Rogel. 8 Danach führt die Grenze hinauf zum Tal Ben-Hinnom südlich des Berghangs der Jebusiter – das ist Jerusalem –, und die Grenze kommt hinauf auf den Gipfel des Berges, der westlich vor dem Tal Hinnom liegt und an der Nordecke der Ebene Refaïm. 9 Danach kommt die Grenze von dem Berggipfel zur Quelle Neftoach und läuft aus zu den Städten des Berges Efron und neigt sich nach Baala – das ist Kirjat-Jearim –, (يوشع‌ 18:15) 10 und die Grenze biegt um von Baala nach Westen zum Gebirge Seïr und geht an der Nordseite des Gebirges Jearim – das ist Kesalon – und kommt herab nach Bet-Schemesch und geht durch Timna, 11 und die Grenze kommt heraus am Nordhang des Berges Ekron und zieht sich nach Schikkaron und geht hinüber zum Berge von Baala und kommt heraus bei Jabneel, sodass die Grenze am Meer endet. 12 Die Westgrenze aber ist das große Meer und sein Gestade. Das ist die Grenze der Judäer ringsumher nach ihren Geschlechtern.

Kaleb erhält Hebron. Otniël erobert Debir

13 Kaleb aber, dem Sohn Jefunnes, wurde sein Teil gegeben mitten unter den Judäern, wie der HERR dem Josua befahl, nämlich die Stadt des Arba, des Vaters Anaks, das ist Hebron. (يوشع‌ 14:6; داوران‌ 1:10) 14 Und Kaleb vertrieb von dort die drei Söhne Anaks: Scheschai, Ahiman und Talmai, die Nachkommen Anaks, 15 und zog von dort hinauf gegen die Einwohner von Debir. Debir aber hieß vorzeiten Kirjat-Sefer. 16 Und Kaleb sprach: Wer Kirjat-Sefer schlägt und erobert, dem will ich meine Tochter Achsa zur Frau geben. (داوران‌ 1:12) 17 Da eroberte es Otniël, der Sohn des Kenas, des Bruders Kalebs. Und Kaleb gab ihm seine Tochter Achsa zur Frau. (داوران‌ 3:9) 18 Und es begab sich, als sie zu ihm kam, beredete sie ihn, einen Acker zu fordern von ihrem Vater. Und sie stieg vom Esel. Da sprach Kaleb zu ihr: Was willst du? 19 Sie sprach: Gib mir eine Segensgabe! Denn du hast mich nach dem dürren Südland gegeben; gib mir auch Wasserquellen! Da gab er ihr die oberen und die unteren Quellen.

Die Städte Judas

20 Dies ist das Erbteil des Stammes Juda nach seinen Geschlechtern. 21 Und die Städte am Rand des Stammes Juda an der Grenze zu Edom im Südland waren diese: Kabzeel, Eder, Jagur, 22 Kina, Dimona, Adada, 23 Kedesch, Hazor, Jitnan, 24 Sif, Telem, Bealot, 25 Hazor-Hadatta, Kerijot-Hezron – das ist Hazor –, 26 Amam, Schema, Molada, 27 Hazar-Gadda, Heschmon, Bet-Pelet, 28 Hazar-Schual, Beerscheba und seine Ortschaften, 29 Baala, Ijim, Ezem, 30 Eltolad, Kesil, Horma, 31 Ziklag, Madmanna, Sansanna, 32 Lebaot, Schilhim, En-Rimmon. Das sind neunundzwanzig Städte mit ihren Gehöften. 33 Im Hügelland aber waren Eschtaol, Zora, Aschna, (داوران‌ 13:25; داوران‌ 16:31) 34 Sanoach, En-Gannim, Tappuach, Enam, 35 Jarmut, Adullam, Socho, Aseka, 36 Schaarajim, Aditajim, Gedera und Gederotajim. Das sind vierzehn Städte mit ihren Gehöften. 37 Zenan, Hadascha, Migdal-Gad, 38 Dilan, Mizpe, Jokteel, 39 Lachisch, Bozkat, Eglon, 40 Kabbon, Lachmas, Kitlisch, 41 Gederot, Bet-Dagon, Naama, Makkeda. Das sind sechzehn Städte mit ihren Gehöften. 42 Libna, Eter, Aschan, 43 Jiftach, Aschna, Nezib, 44 Keïla, Achsib, Marescha. Das sind neun Städte mit ihren Gehöften. (يوشع‌ 19:29) 45 Ekron mit seinen Ortschaften und Gehöften. (يوشع‌ 19:41; 1سموئيل 5:10) 46 Von Ekron nach dem Meere zu alles, was nach der Seite von Aschdod und seinen Gehöften liegt: 47 Aschdod mit seinen Ortschaften und Gehöften, Gaza mit seinen Ortschaften und Gehöften bis an den Bach Ägyptens, und die Grenze ist das große Meer und sein Gestade. (داوران‌ 1:18; 1سموئيل 5:1) 48 Auf dem Gebirge aber waren Schamir, Jattir, Socho, 49 Danna, Kirjat-Sanna – das ist Debir –, 50 Anab, Eschtemoa, Anim, 51 Goschen, Holon, Gilo. Das sind elf Städte mit ihren Gehöften. 52 Arab, Duma, Eschan, 53 Janum, Bet-Tappuach, Afeka, 54 Humta, Kirjat-Arba – das ist Hebron –, Zior. Das sind neun Städte mit ihren Gehöften. 55 Maon, Karmel, Sif, Jutta, 56 Jesreel, Jokdeam, Sanoach, 57 Kajin, Gibea, Timna. Das sind zehn Städte mit ihren Gehöften. 58 Halhul, Bet-Zur, Gedor, 59 Maarat, Bet-Anot, Eltekon. Das sind sechs Städte mit ihren Gehöften. Tekoa, Efrata – das ist Bethlehem –, Peor, Etam, Kulon, Tatam, Schoresch, Kerem, Gallim, Bet-Ter, Manocho. Das sind elf Städte mit ihren Gehöften.^[1] 60 Kirjat-Baal – das ist Kirjat-Jearim –, Rabba; zwei Städte mit ihren Gehöften. (يوشع‌ 18:14) 61 In der Wüste aber waren Bet-Araba, Middin, Sechacha, 62 Nibschan und die Salzstadt und En-Gedi. Das sind sechs Städte mit ihren Gehöften. 63 Die Jebusiter aber wohnten in Jerusalem, und die Judäer konnten sie nicht vertreiben. So blieben die Jebusiter bei den Judäern in Jerusalem wohnen bis auf diesen Tag. (يوشع‌ 18:28; 2سموئيل 5:6)