ملاكی 2 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1-2 ای كاهنان، به اين اخطار خداوند قادر متعال گوش دهيد: «اگر خود را اصلاح نكنيد و نام مرا احترام ننماييد، شما را شديداً مجازات خواهم كرد، و به جای اينكه شما را بركت دهم، شما را لعنت خواهم نمود. در واقع از همين حالا شما زير لعنت هستيد، زيرا اوامر مرا در دل خود جای نمیدهيد. 3 «فرزندان شما را تنبيه میكنم و سرگين حيواناتی را كه برايم قربانی میكنيد به صورتتان میپاشم و شما را مثل سرگين بيرون میاندازم. 4 آنگاه خواهيد فهميد به اين دليل چنين اخطاری به شما كردم تا شما را به سوی قوانين و دستوراتی كه به جدتان لاوی داده بودم، بازگردانم. 5 هدف از اين قوانين اين بود كه به كاهنان نسل لاوی حيات و آرامش ببخشد تا ايشان با اجرای آنها نشان دهند كه احترام و ترس مرا در دل دارند. 6 كاهنان نسل لاوی قوانين حقيقی را به قوم تعليم میدادند. نه دروغ میگفتند و نه تقلب میكردند بلكه از راههای من پيروی نموده، آنچه را كه راست بود به عمل میآوردند. آنها توانستند بسياری را از راههای گناهآلود بازگردانند. 7 «كاهنان بايد قوانين را تعليم دهند تا مردم بتوانند خدا را بشناسند، زيرا كاهنان سخنگويان خداوند قادر متعال هستند و مردم بايد برای راهنمايی پيش آنها بيايند؛ 8 ولی شما راههای خداوند را ترک كردهايد و با راهنماییهای خود بسياری را از راه راست منحرف ساختهايد. شما قوانين كاهنان را شكستهايد. 9 بنابراين، من شما را در نظر مردم پست و خوار میگردانم، زيرا احكام مرا نگه نمیداريد و در اجرای قوانين، انصاف را رعايت نمیكنيد.»

خيانت به خدا

10 آيا همهٔ ما از يک پدر نيستيم؟ آيا همگی ما بوسيلهٔ يک خدا آفريده نشدهايم؟ پس چرا به يكديگر خيانت میكنيم و عهدی را كه خدا با پدران ما بست میشكنيم؟ 11 مردم يهودا، در اورشليم و در سراسر خاک اسرائيل به خدا خيانت ورزيده، گناه بزرگی مرتكب شدهاند، زيرا مردان يهودا با گرفتن زنان بتپرست، خانهٔ مقدس و محبوب خداوند را آلوده كردهاند. 12 خداوند تمام كسانی را كه چنين كردهاند خواه كاهن باشند، خواه غيركاهن، از قوم خود اسرائيل اخراج خواهد كرد. 13 شما قربانگاه خداوند را با اشكهای خود پر میكنيد، زيرا ديگر خداوند هدايای شما را نمیپذيرد و بركتی به شما نمیدهد. 14 میگوييد: «چرا خداوند ما را ترک كرده است؟» دليلش اينست كه شما به همسرتان كه در جوانی با وی پيوند وفاداری بسته بوديد، خيانت كردهايد و خداوند كه شاهد اين پيوند بوده، خيانت شما را ديده است. 15 خداوند شما را با يكديگر پيوند داد و شما در نظر او يک تن شديد. حال، خدا از شما چه میخواهد؟ او میخواهد كه فرزندان خداشناس داشته باشيد. پس مواظب باشيد كه به همسر خود خيانت نكنيد. 16 خداوند، خدای اسرائيل میفرمايد: «من از طلاق نفرت دارم، و نيز از اينكه كسی ظلم را همچون جامه به تن كند. پس مواظب روحهای خود باشيد و از خيانت بپرهيزيد.»

روز داوری

17 شما با حرفهايی كه میزنيد خداوند را خسته كردهايد! میپرسيد: «با كدام حرفها؟» با اين حرفها كه میگوييد: «خدايی كه به انصاف داوری میكند كجاست؟ مثل اينكه او بدكاران را دوست دارد و از آنها راضی است!»

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Strafrede gegen die Priester

1 Und nun, ihr Priester, dieses Gebot gilt euch: 2 Wenn ihr’s nicht hören noch zu Herzen nehmen werdet, dass ihr meinem Namen die Ehre gebt, spricht der HERR Zebaoth, so werde ich den Fluch unter euch schicken und euren Segen verfluchen; ja, ich habe ihn verflucht, weil ihr’s nicht wollt zu Herzen nehmen. (اعداد 6:23; تثنيه 28:15) 3 Siehe, ich will euch den Arm zerbrechen und euch Kot ins Angesicht werfen, den Kot eurer Feste, und man wird euch zu ihm hinaustragen. 4 So werdet ihr dann erfahren, dass ich solches Gebot zu euch gesandt habe, damit mein Bund mit Levi bestehen bleibe, spricht der HERR Zebaoth. 5 Denn mein Bund mit ihm war Leben und Friede; die gab ich ihm, dazu Furcht, dass er mich fürchtete und meinen Namen scheute. 6 Verlässliche Weisung war in seinem Munde, und es wurde nichts Böses auf seinen Lippen gefunden. Er wandelte mit mir friedsam und aufrichtig und hielt viele von Sünden zurück. (پيدايش 5:24) 7 Denn des Priesters Lippen sollen die Lehre bewahren, dass man aus seinem Munde Weisung suche; denn er ist ein Bote des HERRN Zebaoth. (تثنيه 33:10) 8 Ihr aber seid von dem Wege abgewichen und habt viele zu Fall gebracht durch falsche Weisung und habt den Bund mit Levi verdorben, spricht der HERR Zebaoth. 9 Darum habe auch ich euch verächtlich und unwert gemacht vor dem ganzen Volk, weil ihr meine Wege nicht haltet und die Person anseht, wenn ihr Weisung gebt.

Gegen Ehen mit heidnischen Frauen und gegen Ehescheidung

10 Haben wir nicht alle einen Vater? Hat uns nicht ein Gott geschaffen? Warum verachten wir denn einer den andern und entheiligen den Bund mit unsern Vätern? (ايوب‌ 31:15; ملاكی 1:6; افسس 4:6) 11 Juda ist treulos geworden, und in Israel und in Jerusalem geschehen Gräuel. Denn Juda entheiligte das Heiligtum des HERRN, das er lieb hat, und freite eines fremden Gottes Tochter. (عزرا 9:2) 12 Aber der HERR wird den, der solches tut, ausrotten aus den Zelten Jakobs mit seinem ganzen Geschlecht, auch wenn er noch dem HERRN Zebaoth Opfer bringt. 13 Weiter tut ihr auch das: Ihr bedeckt den Altar des HERRN mit Tränen und Weinen und Seufzen, weil er das Opfer nicht mehr ansehen noch es mit Wohlgefallen von euren Händen empfangen mag. (ملاكی 1:10) 14 Ihr aber sprecht: »Warum das?« Weil der HERR Zeuge war zwischen dir und der Frau deiner Jugend, der du untreu geworden bist, obwohl sie doch deine Gefährtin und die Frau ist, mit der du einen Bund geschlossen hast. 15 Einer, in dem noch ein Rest von Geist war, hat das nicht getan. Was sucht dieser eine? Nachkommenschaft von Gott. Darum so seht euch vor in eurem Geist, und werde keiner treulos der Frau seiner Jugend. 16 Wer ihr aber gram ist und sie verstößt, spricht der HERR, der Gott Israels, der bedeckt mit Frevel sein Kleid, spricht der HERR Zebaoth. Darum so seht euch vor in eurem Geist und brecht nicht die Treue! (تثنيه 24:1)

Gegen das Unrecht

17 Ihr macht den HERRN unwillig durch euer Reden! Ihr aber sprecht: »Womit machen wir ihn unwillig?« Damit, dass ihr sprecht: »Wer Böses tut, der gefällt dem HERRN, und an solchen hat er Freude«, oder: »Wo ist der Gott, der da straft?« (ملاكی 3:13)