مزامير 89 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

سراییدن رحمتهای خداوند

1 ای خداوند، رحمت تو را همواره خواهم ستود و با زبان خود پيوسته از وفاداری تو سخن خواهم گفت، 2 زيرا رحمت تو هميشگی است و وفاداری تو چون آسمانها پايدار است. 3-4 تو با خادم برگزيدهات داوود عهد بستهای و وعده كردهای كه تخت سلطنت او را تا ابد، نسل اندر نسل، پايدار خواهی داشت. 5 ای خداوند، آسمانها از كارهای شگفتانگيز تو تعريف میكنند و امانت و وفاداری تو را میستايند. 6 در آسمانها كيست كه با تو برابری كند؟ در ميان موجودات آسمانی چه كسی را میتوان به تو تشبيه كرد؟ 7 تو در ميان مقدسين مورد ستايش هستی؛ آنان با ترس و احترام گرداگرد تو ايستادهاند. 8 ای خداوند قادر متعال، كيست مانند تو؟ تو در قدرت و امانت بینظيری! 9 بر امواج درياها مسلط هستی و طغيان آنها را آرام میگردانی. 10 تو مصر را در هم كوبيدی و با دست توانای خود دشمنانت را تار و مار ساختی. 11 آسمانها و زمين و هر آنچه در آنهاست از آن تو میباشند؛ زيرا تو آنها را آفريدهای. 12 شمال و جنوب را تو بوجود آوردهای. كوههای تابور و حرمون، مظهر قدرت تو میباشند. 13 دست تو بسيار تواناست. تو خدای متعال هستی. 14 فرمانروايی تو بر اساس عدل و انصاف است. در تمام كارهايت رحمت و راستی مشاهده میشود. 15 خوشا به حال مردمی كه میدانند چگونه تو را تحسين و تمجيد كنند، زيرا آنها در نور حضورت راه خواهند رفت. 16 آنها تمام روز به نام تو شادی میكنند و به سبب عدالت تو سربلند میباشند. 17 تو به ما قدرت میبخشی و به لطف خويش ما را پيروز و سرافراز میگردانی. 18 ای خداوند، تو از ما حمايت كردی؛ ای خدای مقدس اسرائيل، تو به ما پادشاه بخشيدی.

وعدهٔ خدا به داوود

19-20 خداوندا، در عالم رويا با نبی خود سخن گفتی و فرمودی: «در ميان اسرائيل جوانی را برگزيدهام و او را سرافراز نمودهام تا پادشاه شود؛ او بندهٔ من داوود است! 21 او را پايدار و توانا خواهم ساخت. 22 دشمنانش بر او چيره نخواهند شد و گزندی از مخالفانش به او نخواهد رسيد. 23 در برابر چشمان وی بدخواهانش را از بين خواهم برد و آنانی را كه از او نفرت داشته باشند هلاک خواهم نمود. 24 پيوسته از وفاداری و رحمت من برخوردار خواهد بود و من او را پيروز و سرافراز خواهم ساخت. 25 قلمرو فرمانروايی او را از دريای بزرگ تا رود فرات وسعت خواهم بخشيد. 26 او مرا پدر خود و خدا و صخرهٔ نجات خويش خواهد خواند. 27 من نيز با او چون نخستزادهٔ خويش رفتار خواهم كرد و او را برتر از تمام پادشاهان جهان خواهم ساخت. 28 رحمت خود را هرگز از او دريغ نخواهم داشت، زيرا عهد من با او عهدی دائمی میباشد. 29 نسل او را تا ابد باقی خواهم گذاشت و سلطنت او جاودانی خواهد بود. 30-32 «اما اگر فرزندانش از دستورات من سرپيچی كنند و احكام مرا بشكنند، آنگاه ايشان را تنبيه خواهم نمود. 33 با اين حال آنها را از رحمت خود محروم نخواهم كرد و نسبت به قولی كه دادهام، وفادار خواهم ماند. 34 آری، عهد خود را نخواهم شكست و آنچه را كه گفتهام تغيير نخواهم داد. 35-36 يک بار به داوود به نام مقدس خود وعده دادم و هرگز آن را باطل نخواهم كرد كه نسل او تا ابد باقی خواهد ماند و سلطنت وی تا زمانی كه خورشيد بدرخشد دوام خواهد داشت 37 و مانند ماه كه شاهد باوفايی در آسمان است، پايدار خواهد بود.»

سوگواری برای شكست پادشاه

38 اما ای خداوند، تو بر پادشاه برگزيدهٔ خود غضبناكی و او را ترک كردهای. 39 آيا عهد خود را با بندهٔ خويش باطل نمودهای؟ تو تاج او را بر زمين انداختهای و آن را بیحرمت ساختهای! 40 حصار شهر او را شكستهای و قلعههايش را خراب كردهای. 41 هر كه از راه میرسد اموال او را غارت میكند. او نزد همسايگان خود رسوا شده است. 42 دشمنانش را بر او پيروز ساختهای. 43 شمشير او را كند كردهای. در جنگ او را كمک نكردهای. 44 تخت سلطنتش را واژگون ساخته، به شكوه و عظمتش خاتمه دادهای. 45 پيری زودرس به سراغش فرستادهای و نزد همه رسوايش كردهای.

دعای رستگاری

46 ای خداوند، تا به كی روی خود را پنهان میكنی؟ آيا تا ابد غضب تو چون آتش افروخته خواهد بود؟ 47 به ياد آور كه عمر انسان چقدر كوتاه است. تو همهٔ انسانها را فناپذير آفريدهای. 48 كيست كه بتواند نميرد و تا ابد زنده بماند؟ 49 ای خداوند، كجاست رحمتهای گذشتهٔ تو؟ كجاست وعدهٔ رحمت تو كه در نهايت وفاداری به داوود دادی؟ 50 ببين مردم چگونه مرا ملامت میكنند. بار ملامتهای ايشان را بر دوش میكشم. 51 دشمنانت پادشاه برگزيدهات را ريشخند میكنند و هر جا پای مینهد او را ملامت مینمايند. 52 شكر و سپاس بر نام خداوند تا ابد! آمين! آمين!

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Israels Not und die Verheißung an David

1 Eine Unterweisung Etans, des Esrachiters. 2 Ich will singen von der Gnade des HERRN ewiglich und seine Treue verkünden mit meinem Munde für und für; 3 denn ich sage: Auf ewig steht die Gnade fest; du gibst deiner Treue sicheren Grund im Himmel. 4 »Ich habe einen Bund geschlossen mit meinem Auserwählten, ich habe David, meinem Knechte, geschworen: (مزامير 132:11; اشعيا 55:3) 5 Ich will deinem Geschlecht festen Grund geben auf ewig und deinen Thron bauen für und für.« Sela. (2سموئيل 7:16; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 2:30) 6 Und die Himmel werden, HERR, deine Wunder preisen und deine Treue in der Gemeinde der Heiligen. 7 Denn wer in den Wolken könnte dem HERRN gleichen und dem HERRN gleich sein unter den Himmlischen? (1پادشاهان 22:19) 8 Gott ist gefürchtet in der Versammlung der Heiligen, groß und furchtbar über alle, die um ihn sind. 9 HERR, Gott Zebaoth, wer ist wie du? Mächtig bist du, HERR, und deine Treue ist um dich her. 10 Du herrschest über das ungestüme Meer, du stillest seine Wellen, wenn sie sich erheben. (مزامير 65:8; متیٰ 8:26) 11 Du hast Rahab^[1] zu Tode geschlagen und deine Feinde zerstreut mit deinem starken Arm. (ايوب‌ 26:12; اشعيا 30:7; اشعيا 51:9) 12 Himmel und Erde sind dein, du hast gegründet den Erdkreis und was darinnen ist. (مزامير 24:1) 13 Nord und Süd hast du geschaffen, Tabor und Hermon jauchzen über deinen Namen. 14 Du hast einen gewaltigen Arm, stark ist deine Hand, und hoch ist deine Rechte. 15 Gerechtigkeit und Recht sind deines Thrones Stütze, Gnade und Treue treten vor dein Angesicht. 16 Wohl dem Volk, das jauchzen kann! HERR, sie werden im Licht deines Antlitzes wandeln; 17 sie werden über deinen Namen täglich fröhlich sein und in deiner Gerechtigkeit herrlich sein. 18 Denn du bist der Ruhm ihrer Stärke, und durch deine Gnade wirst du unser Horn erhöhen. 19 Denn dem HERRN gehört unser Schild und dem Heiligen Israels unser König. 20 Damals hast du geredet durch ein Gesicht zu deinen Heiligen und gesagt: Ich habe einem Helden Hilfe gewährt, ich habe erhöht einen Auserwählten aus dem Volk. (1سموئيل 13:14; 1سموئيل 16:13) 21 Ich habe gefunden meinen Knecht David, ich habe ihn gesalbt mit meinem heiligen Öl. 22 Meine Hand soll ihn erhalten, und mein Arm soll ihn stärken. 23 Die Feinde sollen ihn nicht überwältigen und die Ungerechten ihn nicht demütigen; 24 sondern ich will seine Widersacher vor ihm zerschlagen und, die ihn hassen, zu Boden stoßen. 25 Aber meine Treue und Gnade soll bei ihm sein, und sein Horn soll erhöht sein in meinem Namen. 26 Seine Hand lege ich auf das Meer und seine Rechte auf die Ströme. (مزامير 72:8) 27 Er wird mich nennen: Du bist mein Vater, mein Gott und der Hort meines Heils. (2سموئيل 7:14) 28 Und ich will ihn zum erstgeborenen Sohn machen, zum Höchsten unter den Königen auf Erden. 29 Ich will ihm ewiglich bewahren meine Gnade, und mein Bund soll ihm fest bleiben. 30 Ich will ihm ewiglich Nachkommen geben und seinen Thron erhalten, solange der Himmel währt. 31 Wenn aber seine Söhne mein Gesetz verlassen und in meinen Rechten nicht wandeln, 32 wenn sie meine Ordnungen entheiligen und meine Gebote nicht halten, 33 so will ich ihre Sünde mit der Rute heimsuchen und ihre Missetat mit Plagen; 34 aber meine Gnade will ich nicht von ihm wenden und meine Treue nicht brechen. 35 Ich will meinen Bund nicht entheiligen und nicht ändern, was aus meinem Munde gegangen ist. 36 Eines habe ich geschworen bei meiner Heiligkeit und will David nicht belügen: 37 »Sein Geschlecht soll ewig bestehen und sein Thron vor mir wie die Sonne, (مزامير 72:17) 38 wie der Mond, der ewiglich bleibt, und wie der treue Zeuge in den Wolken.« Sela. (پيدايش 9:13) 39 Aber nun hast du verstoßen und verworfen und zürnst mit deinem Gesalbten! 40 Du hast zerbrochen den Bund mit deinem Knecht und seine Krone entweiht in den Staub. 41 Du hast eingerissen alle seine Mauern und hast zerstört seine Festungen. 42 Es berauben ihn alle, die vorübergehen; er ist seinen Nachbarn ein Spott geworden. 43 Du hast die Rechte seiner Widersacher erhöht und alle seine Feinde erfreut. 44 Auch hast du die Kraft seines Schwerts weggenommen und lässest ihn nicht siegen im Streit. 45 Du hast seinem Glanz ein Ende gemacht und seinen Thron zu Boden geworfen. 46 Du hast die Tage seiner Jugend verkürzt und ihn bedeckt mit Schande. Sela. 47 Wie lange, HERR, willst du dich immerfort verbergen und deinen Grimm wie Feuer brennen lassen? 48 Gedenke, wie kurz mein Leben ist, wie vergänglich du alle Menschen geschaffen hast! 49 Wo ist jemand, der da lebt und den Tod nicht sähe, der seine Seele errette aus des Todes Hand? Sela. 50 Herr, wo ist deine Gnade von einst, die du David geschworen hast in deiner Treue? 51 Gedenke, Herr, an die Schmach deiner Knechte, die ich trage in meiner Brust von all den vielen Völkern, (مزامير 44:10) 52 mit der, HERR, deine Feinde dich schmähen, mit der sie schmähen die Spuren deines Gesalbten! 53 Gelobt sei der HERR ewiglich! Amen! Amen! (مزامير 41:14)