1خدای اسرائيل را كه قوت ماست با سرودهای شاد ستايش كنيد!2با دف و بربط دلنواز و رباب سرود بخوانيد.3شيپورها را در روز عيد به صدا درآوريد در اول ماه و در ماه تمام.4زيرا اين در اسرائيل رسم است و حكمی است از جانب خدای يعقوب.5خداوند اين عيد را به هنگام بيرون آمدن بنیاسرائيل از مصر، مملكتی كه زبانش برای ما بيگانه بود، برای آنها تعيين كرد. خداوند میفرمايد:6«بار سنگين بردگی را از دوش تو برداشتم. دستهايت را از حمل سبدها رها ساختم.7وقتی در زحمت بودی دعا كردی و من تو را رهانيدم. از ميان رعد و برق به تو پاسخ دادم و در كنار چشمههای ”مريبه“ ايمان تو را آزمايش كردم.8ای قوم خاص من بشنو، به تو اخطار میكنم! ای اسرائيل، به من گوش بده!9هرگز نبايد خدای ديگری را پرستش نمايی.10من كه تو را از بردگی در مصر رهانيدم، خدای تو هستم. دهان خود را باز كن و من آن را از بركات خود پر خواهم ساخت.11«اما بنیاسرائيل سخن مرا نشنيدند و مرا اطاعت نكردند.12پس من هم ايشان را رها كردم تا به راه خود روند و مطابق ميل خود زندگی كنند.13اما ای كاش به من گوش میدادند و مطابق دستورات من زندگی میكردند.14آنگاه بیدرنگ دشمنانشان را شكست میدادم و همهٔ مخالفانشان را مغلوب میساختم؛15كسانی كه از من نفرت داشتند در حضور من به خاک میافتادند و گرفتار عذاب جاودانی میشدند؛16و من اسرائيل را با بهترين گندم و عسل میپروراندم.»
1Von Asaf, vorzusingen, auf der Gittit.2Singet fröhlich Gott, der unsre Stärke ist, jauchzet dem Gott Jakobs!3Stimmt an den Gesang und lasst hören die Pauken, liebliche Zithern und Harfen!4Blaset am Neumond die Posaune, am Vollmond, am Tag unsres Festes! (لاويان 23:24)5Denn das ist eine Satzung für Israel und eine Ordnung des Gottes Jakobs.6Das hat er zum Zeugnis gesetzt für Josef, als Er auszog wider Ägyptenland. Eine Sprache höre ich, die ich bisher nicht kannte:7»Ich habe ihre Schultern von der Last befreit, und ihre Hände wurden den Tragkorb los. (خروج 6:6; اشعيا 9:3)8Als du mich in der Not anriefst, half ich dir heraus und antwortete dir aus Wolke und Donner und prüfte dich am Haderwasser. Sela. (خروج 17:2; خروج 17:7; خروج 19:16; اعداد 20:13)9Höre, mein Volk, ich will dich ermahnen. Israel, du sollst mich hören!10Kein andrer Gott sei unter dir, und einen fremden Gott sollst du nicht anbeten! (خروج 20:2)11Ich bin der HERR, dein Gott, / der dich aus Ägyptenland geführt hat: Tu deinen Mund weit auf, lass mich ihn füllen!12Aber mein Volk gehorcht nicht meiner Stimme, und Israel will mich nicht.13So hab ich sie dahingegeben in die Verstocktheit ihres Herzens, dass sie wandeln nach eigenem Rat.14Wenn doch mein Volk mir gehorsam wäre und Israel auf meinem Wege ginge!15Dann wollte ich seine Feinde bald demütigen und meine Hand gegen seine Widersacher wenden!16Und die den HERRN hassen, müssten sich vor ihm beugen, aber Israels Zeit würde ewiglich währen,17und ich würde es mit dem besten Weizen speisen und mit Honig aus dem Felsen sättigen.« (تثنيه 32:13)