مزامير 71 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای مرد پير

1 ای خداوند، به تو پناه آوردهام، نوميدم مكن. 2 تو عادلی، پس مرا از دست دشمنانم نجات ده. 3 برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر كن! 4 خدايا، مرا از دست اشخاص شرور و بدكار و ظالم برهان! 5 ای خداوند، تنها اميد من تو هستی و از زمان كودكی اعتماد من تو بودهای! 6 زمانی كه در شكم مادرم بودم، تو از من نگهداری میكردی و پيش از آنكه متولد شوم، تو خدای من بودهای؛ پس تو را پيوسته ستايش خواهم كرد. 7 زندگی من برای بسياری سرمشق شده است، زيرا تو پشت و پناه من بودهای! 8 خدايا، تمام روز تو را شكر میگويم و بزرگيت را میستايم. 9 اكنون كه پير و ناتوان شدهام مرا دور مينداز و ترک مكن. 10 دشمنانم بر ضد من سخن میگويند و قصد جانم را دارند. 11 میگويند: «خدا او را ترک گفته است. پس برويم و او را گرفتار سازيم، چون كسی نيست كه او را نجات دهد!» 12 ای خدا، از من دور مشو! خدايا، به ياری من بشتاب! 13 دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی كه میكوشند به من آسيب برسانند سرافكنده و بیآبرو شوند! 14 من پيوسته به تو اميدوارم و بيش از پيش تو را ستايش خواهم كرد. 15 از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعريف خواهم كرد كه تو بارها مرا نجات دادهای! 16 ای خداوند با نيروی تو خواهم رفت و به همه اعلان خواهم كرد كه تنها تو عادل هستی. 17 خدايا، از زمان كودكی معلم من تو بودهای و من هميشه دربارهٔ كارهای شگفتانگيز تو با ديگران سخن گفتهام. 18 پس اكنون كه پير و سفيد مو شدهام مرا ترک مكن. كمكم كن تا بتوانم به نسلهای آينده از قدرت و معجزات تو خبر دهم. 19 ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها میرسد. تو كارهای بزرگ انجام دادهای. خدايا كسی مانند تو نيست. 20 ای كه سختيها و زحمات بسيار به من نشان دادی، میدانم كه به من نيروی تازه خواهی بخشيد و مرا از اين وضع فلاكتبار بيرون خواهی آورد. 21 مرا بيش از پيش سرافراز خواهی نمود و بار ديگر مرا دلداری خواهی داد. 22 ای خدای من، با نغمهٔ بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدس اسرائيل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند. 23 با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فرياد برخواهم آورد، زيرا تو مرا نجات دادهای. 24 تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زيرا كسانی كه در پی آزار من بودند، رسوا و سرافكنده شدند.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Bitte um Gottes Hilfe im Alter

1 HERR, ich traue auf dich, lass mich nimmermehr zuschanden werden. 2 Errette mich durch deine Gerechtigkeit und hilf mir heraus, neige deine Ohren zu mir und hilf mir! 3 Sei mir ein starker Hort, dahin ich immer fliehen kann, / der du zugesagt hast, mir zu helfen; denn du bist mein Fels und meine Burg. (مزامير 31:3) 4 Mein Gott, hilf mir aus der Hand des Gottlosen, aus der Hand des Ungerechten und Tyrannen. 5 Denn du bist meine Zuversicht, HERR, mein Gott, meine Hoffnung von meiner Jugend an. 6 Auf dich habe ich mich verlassen vom Mutterleib an; / du hast mich aus meiner Mutter Leibe gezogen. Dich rühme ich immerdar. 7 Ich bin für viele wie ein Zeichen; aber du bist meine starke Zuversicht. 8 Lass meinen Mund deines Ruhmes und deines Preises voll sein täglich. 9 Verwirf mich nicht in meinem Alter, verlass mich nicht, wenn ich schwach werde. 10 Denn meine Feinde reden über mich, und die auf mich lauern, beraten sich miteinander 11 und sprechen: Gott hat ihn verlassen; jagt ihm nach und ergreift ihn, denn da ist kein Erretter! 12 Gott, sei nicht ferne von mir; mein Gott, eile, mir zu helfen! 13 Schämen sollen sich und umkommen, die mir feind sind; mit Schimpf und Schande sollen überschüttet werden, die mein Unglück suchen. 14 Ich aber will immer harren und mehren all deinen Ruhm. 15 Mein Mund soll verkündigen deine Gerechtigkeit, täglich deine Wohltaten, die ich nicht zählen kann. 16 Ich gehe einher in der Kraft Gottes des HERRN; ich preise deine Gerechtigkeit allein. 17 Gott, du hast mich von Jugend auf gelehrt, und noch jetzt verkündige ich deine Wunder. 18 Auch verlass mich nicht, Gott, im Alter, wenn ich grau werde, bis ich deine Macht verkündige Kindeskindern und deine Kraft allen, die noch kommen sollen. (اشعيا 46:4) 19 Gott, deine Gerechtigkeit reicht bis zum Himmel; der du große Dinge tust, Gott, wer ist dir gleich? 20 Du lässest mich erfahren viel Angst und Not und machst mich wieder lebendig und holst mich wieder herauf aus den Tiefen der Erde. (1سموئيل 2:6) 21 Du machst mich sehr groß und tröstest mich wieder. 22 So will auch ich dir danken mit Saitenspiel für deine Treue, mein Gott; ich will dir zur Harfe lobsingen, du Heiliger Israels. (2پادشاهان 19:22; اشعيا 43:3) 23 Meine Lippen und meine Seele, die du erlöst hast, sollen fröhlich sein und dir lobsingen. 24 Auch meine Zunge soll täglich reden von deiner Gerechtigkeit; denn zu Schmach und Schande werden, die mein Unglück suchen.