مزامير 69 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

فرياد رهايی از رنجها

1 خدايا، مرا از اين طوفان مشكلات نجات ده! 2 در منجلاب فرو رفتهام و در زير پايم جايی برای ايستادن نيست. به جاهای عميق رسيدهام و سيلاب مرا پوشانده است. 3 از بس مینالم خسته شدهام و گلويم خشک شده است. چشمانم آنقدر منتظر اقدام تو بودهاند كه تار گشتهاند. 4 آنانی كه بیسبب از من نفرت دارند از موهای سرم بيشترند. دشمنانم در مورد من دروغها میگويند، آنها از من قويترند و قصد كشتن مرا دارند. آنچه از ديگران غصب نكرده بودم به زور از من گرفتند. 5 ای خدا، تو حماقت مرا میدانی و گناهانم از نظر تو پوشيده نيست. 6 ای خداوند قادر متعال، مگذار آنانی كه به تو اميدوار هستند و انتظار تو را میكشند، به سبب من خجل شوند. ای خدای اسرائيل، مگذار مايهٔ رسوايی دوستدارانت شوم. 7 من برای توست كه اينچنين مورد سرزنش واقع شده و رسوا گشتهام. 8 نزد برادران خود غريب هستم و در خانوادهٔ خود بيگانه محسوب میشوم. 9 برای خدمت در خانهٔ تو شور و هيجان دارم، از اين جهت مورد ملامت دشمنانت قرار گرفتهام. 10 هنگامی كه با روزه و اشک در حضور تو خود را فروتن میسازم، آنها مرا سرزنش میكنند. 11 وقتی برای توبه و ندامت پلاس در بر میكنم، آنها مسخرهام میكنند. 12 مردم كوچه و بازار پشت سرم حرف میزنند و ميگساران برای من سرود میخوانند. 13 اما من، ای خداوند، نزد تو دعا میكنم. ای خدا، تو در وقت مناسب به من جواب ده، به سبب رحمت عظيمت دعای مرا مستجاب فرما و مطابق وعدهٔ خود مرا نجات ده. 14 مرا از ميان سيل و طوفان برهان تا غرق نشوم. مرا از دست دشمنانم نجات ده. 15 مگذار سيلاب مرا بپوشاند و در اعماق آبها غرق شوم. 16 ای خداوند، رحمتت عظيم است، پس دعای مرا مستجاب فرما. با محبت بيكران خود به من توجه نما. 17 روی خود را از من برمگردان، زيرا در سختی و زحمت هستم. دعای مرا زود جواب ده. 18 نزد من بيا و بهای آزاديم را بپرداز و مرا از دست دشمن رها كن. 19 میدانی چگونه مورد سرزنش و اهانت قرار گرفته و رسوا شدهام؛ تو همهٔ دشمنانم را میبينی. 20 طعنه و سرزنش مردم دل مرا شكسته است و سخت بيمار شدهام. منتظر بودم كسی با من همدردی كند، ولی شخص دلسوزی يافت نشد. به جستجوی افرادی پرداختم كه مرا دلداری دهند، اما كسی را نيافتم. 21 به جای خوراک، به من زهر دادند و به جای آب، سركه نوشاندند. 22 بگذار جشن آنها به عزا تبديل شود و آرامششان محو گردد. 23 چشمانشان را كور كن و كمرهايشان را بلرزان! 24 خشم خود را بر سرشان بريز و با آتش غضبت آنها را بسوزان! 25 ای كاش خانههايشان خراب گردد و هيچكس در آنها سكونت نكند. 26 به كسی كه تو تنبيه كردهای آزار میرسانند و از رنجهای آنانی كه تو مجروحشان ساختهای سخن میگويند. 27 گناهانشان را يک به يک در نظر بگير و مگذار نجات تو شامل حالشان شود. 28 نام آنها را از دفتر حيات خود پاک كن و مگذار جزو قوم تو محسوب شوند. 29 اما من مصيبتزده و دردمند هستم. ای خدا، مرا نجات ده و سرافراز فرما. 30 با سرود نام خدا را ستايش خواهم نمود و با دعای شكرگزاری عظمت او را خواهم ستود. 31 خداوند چنين پرستشی را بيش از قربانی حيوانات میپسندد. 32 اشخاص فروتن كه طالب خدا هستند وقتی ببينند او به فكر ايشان است شاد و اميدوار خواهند شد. 33 خداوند دعای نيازمندان را مستجاب مینمايد و عزيزان خود را در زندان و اسارت فراموش نمیكند. 34 ای آسمان و زمين، خدا را ستايش كنيد! ای آبها و ای موجودات دريايی، خدا را بستاييد! 35 خدا اورشليم را نجات خواهد داد و شهرهای يهودا را دوباره بنا خواهد نمود تا قوم برگزيدهاش در سرزمين موعود سكونت نمايند و آن را تمام به تصرف خود درآورند. 36 فرزندان بندگانش وارث سرزمين موعود خواهند شد و آنانی كه خدا را دوست میدارند، در آن زندگی خواهند كرد.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

In Schmach, Schande und Scham

1 Von David, vorzusingen, nach der Weise »Lilien«. 2 Gott, hilf mir! Denn das Wasser geht mir bis an die Kehle. 3 Ich versinke in tiefem Schlamm, wo kein Grund ist; ich bin in tiefe Wasser geraten, und die Flut will mich ersäufen. 4 Ich habe mich müde geschrien, mein Hals ist heiser. Meine Augen sind trübe geworden, weil ich so lange harren muss auf meinen Gott. 5 Die mich ohne Grund hassen, sind mehr, als ich Haare auf dem Haupt habe. Die mir ohne Ursache feind sind / und mich verderben wollen, sind mächtig. Ich soll zurückgeben, was ich nicht geraubt habe. (نوشته‌ ء يوحنا 15:25) 6 Gott, du kennst meine Torheit, und meine Schuld ist dir nicht verborgen. 7 Lass nicht zuschanden werden an mir, die deiner harren, Herr, HERR Zebaoth! Lass nicht schamrot werden an mir, die dich suchen, Gott Israels! 8 Denn um deinetwillen trage ich Schmach, mein Angesicht ist voller Schande. (مزامير 44:23) 9 Ich bin fremd geworden meinen Brüdern und unbekannt den Kindern meiner Mutter; (مزامير 38:12) 10 denn der Eifer um dein Haus hat mich gefressen, und die Schmähungen derer, die dich schmähen, sind auf mich gefallen. (مزامير 119:139; نوشته‌ ء يوحنا 2:17; روم 15:3)

مزامير 119:139نوشته‌ ء يوحنا 2:17روم 15:3

11 Ich weine bitterlich und faste, und man spottet meiner dazu. 12 Ich habe einen Sack angezogen, aber sie treiben ihren Spott mit mir. 13 Die im Tor sitzen, schwatzen von mir, und beim Zechen singt man von mir. (ايوب‌ 30:9) 14 Ich aber bete, HERR, zu dir zur Zeit der Gnade; Gott, nach deiner großen Güte erhöre mich mit deiner treuen Hilfe. (اشعيا 49:8) 15 Errette mich aus dem Schlamm, dass ich nicht versinke, dass ich errettet werde vor denen, die mich hassen, und aus den tiefen Wassern; 16 dass mich die Wasserflut nicht ersäufe / und die Tiefe nicht verschlinge und das Loch des Brunnens sich nicht über mir schließe. (پيدايش 29:3) 17 Erhöre mich, HERR, denn deine Güte ist tröstlich; wende dich zu mir nach deiner großen Barmherzigkeit (اعداد 6:26) 18 und verbirg dein Angesicht nicht vor deinem Knecht, denn mir ist angst; erhöre mich eilends. 19 Nahe dich meiner Seele und erlöse sie, erlöse mich um meiner Feinde willen. 20 Du kennst meine Schmach, meine Schande und Scham; meine Widersacher sind dir alle vor Augen. 21 Die Schmach bricht mir mein Herz und macht mich krank. Ich warte, ob jemand Mitleid habe, aber da ist niemand, und auf Tröster, aber ich finde keine. 22 Sie geben mir Galle zu essen und Essig zu trinken für meinen Durst. (متیٰ 27:34; متیٰ 27:48) 23 Ihr Tisch werde vor ihnen zur Falle, zur Vergeltung und zum Strick. (روم 11:9) 24 Ihre Augen sollen finster werden, dass sie nicht sehen, und ihre Hüften lass immerfort wanken. 25 Gieß deine Ungnade über sie aus, und dein grimmiger Zorn ergreife sie. 26 Ihre Wohnstatt soll verwüstet werden, und niemand wohne in ihren Zelten. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 1:20) 27 Denn sie verfolgen, den du geschlagen hast, und reden gern von dem Schmerz derer, die du hart getroffen hast. 28 Lass sie aus einer Schuld in die andre fallen, dass sie nicht kommen zu deiner Gerechtigkeit. 29 Tilge sie aus dem Buch des Lebens, dass sie nicht geschrieben stehen bei den Gerechten. (خروج‌ 32:32; دانيال‌ 12:1; نوشته‌ء لوقا 10:20; فيليپی 4:3)

خروج‌ 32:32دانيال‌ 12:1نوشته‌ء لوقا 10:20فيليپی 4:3

30 Ich aber bin elend und voller Schmerzen. Gott, deine Hilfe schütze mich! 31 Ich will den Namen Gottes loben mit einem Lied und will ihn hoch ehren mit Dank. 32 Das wird dem HERRN besser gefallen als ein Stier, der Hörner und Klauen hat. (مزامير 50:8) 33 Die Elenden sehen es und freuen sich. Die ihr Gott sucht, euer Herz lebe auf! (مزامير 22:27) 34 Denn der HERR hört die Armen und verachtet seine Gefangenen nicht. 35 Es lobe ihn Himmel und Erde, die Meere und alles, was sich darin regt. 36 Denn Gott wird Zion helfen / und die Städte Judas bauen, dass man dort wohne und sie besitze. 37 Und die Kinder seiner Knechte werden sie erben, und die seinen Namen lieben, werden darin bleiben.