مزامير 67

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 خدايا، بر ما رحم كن و ما را بركت ده و نور روی خود را بر ما بتابان،2 تا بوسيلهٔ ما ارادهٔ تو در جهان شناخته شود و خبر خوش نجات تو به همهٔ مردم روی زمين برسد.3 خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند!4 همهٔ قومها شاد شده، سرود خواهند خواند، زيرا تو از روی عدل و انصاف مردم را داوری میكنی و آنها را هدايت مینمايی.5 خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند!6-7 آنگاه زمين محصول خود را توليد خواهد كرد و تو ما را بركت خواهی داد و همهٔ مردم جهان به تو احترام خواهند گذاشت.

مزامير 67

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Ein Psalmlied, vorzusingen, beim Saitenspiel.2 Gott sei uns gnädig und segne uns, er lasse uns sein Antlitz leuchten, – Sela – (اعداد 6:24)3 dass man auf Erden erkenne deinen Weg, unter allen Heiden dein Heil.4 Es danken dir, Gott, die Völker, es danken dir alle Völker.5 Die Völker freuen sich und jauchzen, dass du die Menschen recht richtest und regierst die Völker auf Erden. Sela.6 Es danken dir, Gott, die Völker, es danken dir alle Völker.7 Das Land gibt sein Gewächs; es segne uns Gott, unser Gott! (مزامير 65:10)8 Es segne uns Gott, und alle Welt fürchte ihn!