1ای خداوند، نزد تو فرياد برمیآورم؛ ای تكيهگاه من، دعايم را بشنو! اگر دعای مرا نشنوی به سرنوشت كسانی دچار خواهم شد كه الان در قبرها خفتهاند.2وقتی دستهای خود را به سوی تو بلند میكنم و با گريه و زاری از تو كمک میطلبم، مرا اجابت فرما.3مرا جزو بدكاران و شروران محسوب نكن. آنها در ظاهر با همسايگان خود سخنان دوستانه میگويند، اما در دل خود قصد اذيت و آزارشان را دارند.4آنها را برای آنچه كه كردهاند مجازات كن! برای كارهای زشتی كه مرتكب شدهاند، مزدشان را كف دستشان بگذار!5آنها را چنان بر زمين بكوب كه ديگر نتوانند بلند شوند، زيرا به آفرينش و كارهای دست تو اهميت نمیدهند.6خدا را سپاس باد! او فرياد مرا كه از او كمک طلبيدم، شنيده است.7خداوند قوت و سپر من است. از صميم قلب بر او توكل كردم و او مرا ياری كرد. از اين رو، دلم شاد است و با سرود از او تشكر مینمايم.8خداوند قوم خود را حفظ میكند و از پادشاه برگزيدهٔ خويش حمايت مینمايد و او را نجات میبخشد.9ای خداوند، قوم برگزيدهٔ خود را نجات ده و عزيزان خود را بركت عنايت فرما. تو شبان آنها باش و تا ابد از ايشان نگهداری كن!
1Von David. Wenn ich rufe zu dir, HERR, mein Fels, so schweige mir nicht, dass ich nicht, wenn du schweigst, gleich werde denen, die in die Grube fahren.2Höre die Stimme meines Flehens, wenn ich zu dir schreie, wenn ich meine Hände aufhebe zu deinem heiligen Tempel.3Raffe mich nicht hin mit den Gottlosen und Übeltätern, die freundlich reden mit ihrem Nächsten und haben Böses im Herzen. (2سموئيل 20:9)4Gib ihnen nach ihrem Tun und nach ihren bösen Taten; gib ihnen nach den Werken ihrer Hände; vergilt ihnen, wie sie es verdienen.5Denn sie wollen nicht achten auf das Tun des HERRN noch auf die Werke seiner Hände; darum wird er sie niederreißen und nicht wieder aufbauen. (اشعيا 5:12)6Gelobt sei der HERR; denn er hat erhört die Stimme meines Flehens.7Der HERR ist meine Stärke und mein Schild; auf ihn traut mein Herz und mir ist geholfen. Nun ist mein Herz fröhlich, und ich will ihm danken mit meinem Lied.8Der HERR ist seines Volkes Stärke, Hilfe und Stärke für seinen Gesalbten.9Hilf deinem Volk und segne dein Erbe und weide und trage sie ewiglich!