1ای خداوند، به داد من برس، زيرا در كمال صداقت رفتار میكنم و توكل راسخ به تو دارم.2خداوندا، مرا بيازما. فكر و دل مرا تفتيش كن و پاک ساز؛3زيرا رحمت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود كردهام.4با مردان نادرست نمینشينم و با اشخاص دورو و متظاهر رفت و آمد نمیكنم.5از بدكاران نفرت دارم و با شروران معاشرت نمیكنم.6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم كه بیگناهم، سپس قربانگاه تو را طواف خواهم كرد.7آنگاه با سراييدن سرود شكرگزاری كارهای شگفتانگيز تو را به همه خبر خواهم داد.8خداوندا، خانهٔ تو را كه حضور پرجلالت در آنجاست، دوست میدارم.9-10پس با من مانند بدكاران و قاتلان رفتار نكن كه رشوه میدهند و خون مردم را میريزند.11اما من راستی را پيشه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا نجات ده.12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زيرا مرا از خطر میرهاند.
1Von David. HERR, schaffe mir Recht, denn ich bin unschuldig! Ich hoffe auf den HERRN, darum werde ich nicht fallen.2Prüfe mich, HERR, und erprobe mich, läutere meine Nieren und mein Herz!3Denn deine Güte ist mir vor Augen, und ich wandle in deiner Wahrheit.4Ich sitze nicht bei falschen Menschen und habe nicht Gemeinschaft mit den Heuchlern. (مزامير 1:1)5Ich hasse die Versammlung der Boshaften und sitze nicht bei den Gottlosen.6Ich wasche meine Hände in Unschuld und umschreite, HERR, deinen Altar, (تثنيه 21:6; متیٰ 27:24)7dir zu danken mit lauter Stimme und zu verkünden alle deine Wunder.8HERR, ich habe lieb die Stätte deines Hauses und den Ort, da deine Ehre wohnt. (مزامير 27:4; مزامير 122:1)9Raffe meine Seele nicht hin mit den Sündern noch mein Leben mit den Blutdürstigen,10an deren Händen Schandtat klebt und die gern Geschenke nehmen.11Ich aber gehe meinen Weg in Unschuld. Erlöse mich und sei mir gnädig!12Mein Fuß steht fest auf rechtem Grund. Ich will den HERRN loben in den Versammlungen. (مزامير 22:23)