1-2چرا قومها شورش میكنند؟ چرا مردم بیجهت توطئه میچينند؟ پادشاهان جهان و رهبران ممالک با هم متحد شدهاند تا بر ضد خداوند و پادشاه برگزيدهاش قيام كنند.3آنها میگويند: «بياييد زنجيرها را پاره كنيم و خود را از قيد اسارت آزاد سازيم!»4اما خداوند كه بر تخت خود در آسمان نشسته، به نقشههای آنان میخندد.5سپس با خشم و غضب آنان را توبيخ میكند و به وحشت میاندازد.6خداوند میفرمايد: «من پادشاه خود را در شهر مقدس خود اورشليم بر تخت سلطنت نشاندهام!»7پادشاه میگويد: «من فرمان خداوند را اعلام خواهم كرد. او به من فرموده است: از امروز تو پسر من هستی و من پدر تو!8از من درخواست كن و من همهٔ قومها را به عنوان ميراث به تو خواهم بخشيد و سراسر دنيا را ملک تو خواهم ساخت.9تو با عصای آهنين بر آنها حكومت خواهی كرد و آنها را مانند ظروف گلی خرد خواهی نمود.»10بنابراين، ای پادشاهان، گوش دهيد و ای رهبران جهان توجه نماييد!11با ترس و احترام خداوند را عبادت كنيد؛12پيش از اينكه پسرش خشمگين شود و شما را نابود كند، به پاهايش بيفتيد و آنها را بوسه زنيد، زيرا خشم او ممكن است هر لحظه افروخته شود. خوشا به حال همهٔ كسانی كه به او پناه میبرند.
1Warum toben die Völker und murren die Nationen so vergeblich? (اعمال رسولان مسيح 4:25; مکاشفه 11:18)2Die Könige der Erde lehnen sich auf, / und die Herren halten Rat miteinander wider den HERRN und seinen Gesalbten:3»Lasset uns zerreißen ihre Bande und von uns werfen ihre Stricke!« (اِرميا 5:5)4Aber der im Himmel wohnt, lachet ihrer, und der Herr spottet ihrer. (مزامير 59:9)5Einst wird er mit ihnen reden in seinem Zorn, und mit seinem Grimm wird er sie schrecken: (اشعيا 34:2; مکاشفه 6:15)6»Ich aber habe meinen König eingesetzt auf meinem heiligen Berg Zion.« (زكريا 8:3)7Kundtun will ich den Ratschluss des HERRN. Er hat zu mir gesagt: »Du bist mein Sohn, heute habe ich dich gezeugt. (2سموئيل 7:14; مزامير 89:27; اعمال رسولان مسيح 13:33; يهودى نژاد 1:5; يهودى نژاد 5:5)8Bitte mich, so will ich dir Völker zum Erbe geben und der Welt Enden zum Eigentum. (دانيال 7:13; يهودى نژاد 1:2)9Du sollst sie mit einem eisernen Zepter zerschlagen, wie Töpfe sollst du sie zerschmeißen.« (مکاشفه 2:27; مکاشفه 12:5; مکاشفه 19:15)10So seid nun verständig, ihr Könige, und lasst euch warnen, ihr Richter auf Erden!11Dienet dem HERRN mit Furcht und freut euch mit Zittern. (فيليپی 2:12; يهودى نژاد 12:28)12Küsst den Sohn, dass er nicht zürne und ihr umkommt auf dem Wege; denn sein Zorn wird bald entbrennen. Wohl allen, die auf ihn trauen!