1ای خداوند، به داد ما برس، زيرا ديگر اثری از خداشناسان نيست و انسان درستكاری در دنيا باقی نمانده است.2همه دروغ میگويند و با چاپلوسی يكديگر را فريب میدهند.3-4ای خداوند، زبان چاپلوسان و متكبران را ببر كه میگويند: «ما هر چه را كه بخواهيم با زبانمان به دست میآوريم. هر چه را كه بخواهيم میگوييم و كسی نمیتواند مانع ما شود.»5خداوند میگويد: «من برمیخيزم و به داد فقيران و درماندگان میرسم و آنها را از دست ظالمان نجات میبخشم.»6وعدههای خداوند، مانند نقرهای كه هفت بار در كوره تصفيه شده باشد، پاک و قابل اعتماد است.7-8ای خداوند، هر چند پای اشخاص بدكار به همه جا رسيده است و مردم كارهای پليد آنها را ستايش میكنند، ولی تو ما را تا ابد از چنين اشخاص حفظ خواهی كرد.
1Ein Psalm Davids, vorzusingen, auf acht Saiten.2Hilf, HERR! Die Heiligen haben abgenommen, und treu sind wenige unter den Menschenkindern.3Einer redet mit dem andern Lug und Trug, sie heucheln und reden aus zwiespältigem Herzen.4Der HERR wolle ausrotten alle Heuchelei und die Zunge, die hoffärtig redet,5die da sagen: »Durch unsere Zunge sind wir mächtig, uns gebührt zu reden! Wer ist unser Herr?« (ايوب 21:14; مزامير 73:8)6»Weil die Elenden Gewalt leiden und die Armen seufzen, will ich jetzt aufstehen«, spricht der HERR, »ich will Hilfe schaffen dem, der sich danach sehnt.«7Die Worte des HERRN sind lauter wie Silber, im Tiegel geschmolzen, geläutert siebenmal.8Du, HERR, wollest sie bewahren und uns behüten vor diesem Geschlecht ewiglich!9Denn Frevler gehen allenthalben einher, wo Gemeinheit herrscht unter den Menschenkindern.