دوم قرنتس‌ 3 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 فكر نكنيد ما نيز كمكم مانند معلمان دروغين شما میشويم كه دوست دارند از خود تعريف كنند و با خود، سفارشنامههای عريض و طويل بياورند. تصور نمیكنم نيازی داشته باشيد كه كسی برای معرفی ما، به شما نامهای بنويسد! اينطور نيست؟ ما هم نيازی نداريم كه از شما معرفینامه بگيريم! 2 تنها نامهای كه ما لازم داريم، خود شما هستيد! چون همه با ديدن دگرگونیهای عميقی كه در شما پديد آمده است، میتوانند پی ببرند كه چه خدمت بزرگی به شما كردهايم. 3 همه میتوانند ببينند كه شما نامهٔ مسيح هستيد، نامهای كه ما نوشتهايم، نه با قلم و جوهر، بلكه بوسيلهٔ روح خدای زنده؛ و نه روی لوحهای سنگی، بلكه بر دل انسان. 4 اما اگر جرأت میكنيم كه چنين ادعاهايی دربارهٔ خودمان بكنيم، علتش اينست كه بوسيلهٔ مسيح به خدا اعتماد كامل داريم كه او ما را ياری میدهد تا بتوانيم به ادعاهايمان نيز عمل كنيم؛ 5 در غير اين صورت قادر نخواهيم بود با تكيه به نيروی خود، كار با ارزشی برای خدا انجام دهيم، چون قابليتها و موفقيتهای ما از خداست. 6 اوست كه ما را توانايی بخشيده تا به مردم اعلام نماييم كه خدا برای نجات بشر، عهد و پيمان جديدی فراهم كرده است. پيام و محتوای اين پيمان جديد، اين نيست كه اگر كسی تمام قوانين خدا را اطاعت نكند میميرد؛ بلكه پيام اينست كه روح خدا به انسان، زندگی و حيات میبخشد. مطابق پيمان قديم، برای نجات میبايست همهٔ احكام موسی را اطاعت كرد؛ و چون هيچكس نمیتوانست تمام احكام را اجرا كند، پس همه محكوم به مرگ بودند. اما طبق اين پيمان جديد، روح خدا به انسان حيات و زندگی واقعی میبخشد.

شكوه پيمان تازهٔ مسيح

7 با اين حال، آن روش و پيمان قديم كه منجر به مرگ و مجازات ابدی میشد، با چنان شكوه و جلالی شروع شد كه مردم طاقت نداشتند به صورت نورانی موسی نگاه كنند؛ زيرا وقتی موسی احكام الهی را كه بر روی لوحهای سنگی حک شده بود، از حضور خدا برای مردم آورد، صورت او در اثر جلال خدا میدرخشيد. اما اين درخشش به تدریج محو میشد. 8 پس اكنون كه روح خدا به انسان زندگی حقيقی میبخشد، آيا نبايد انتظار جلال بيشتری را داشته باشيم؟ 9 اگر روشی كه باعث محكوميت و هلاكت میشد، با چنان جلال و شكوهی همراه بود، پس طريقی كه سبب نجات انسان میگردد، بايد جلال و شكوه بيشتری داشته باشد! 10 در واقع آن جلال دوران گذشته كه در صورت موسی میدرخشيد، در مقايسه با جلال برتر اين پيمان جديد، همچون قطرهای است در مقابل اقيانوس! 11 پس اگر آن روش قديم كه موقتی بود و به تدریج محو و نابود میشد، پر از جلال و شكوه آسمانی بود، اين راه جديد خدا برای نجات ما، كه هميشگی و جاودانی است، قطعاً بسيار باشكوهتر خواهد بود. 12 پس چون میدانيم كه اين جلال نوين هيچگاه از بين نخواهد رفت، پيغام انجيل را با نهايت دليری و اطمينان موعظه میكنيم؛ 13 و نه همچون موسی، كه نقابی به صورت خود زد تا قوم اسرائيل محو شدن جلال را از صورتش نبينند. 14 اما نه فقط صورت موسی پوشيده بود، بلكه درک و فهم قوم او نيز زير نقاب بود؛ و حتی امروز نيز كه يهوديان كتاب آسمانی تورات را میخوانند، گويی بر قلب و فكرشان نقابی قرار دارد، و به همين علت نمیتوانند به معنی واقعی تورات پی ببرند. اين نقاب كه مانع فهميدن است، فقط با ايمان آوردن به مسيح برداشته میشود. 15 بلی، حتی امروز نيز وقتی يهوديان نوشتههای موسی را میخوانند، آن را درک نمیكنند، و تصور میكنند كه راه نجات، همانا اطاعت از شريعت موسی است. 16 اما هرگاه كسی از گناهان خود توبه كند و به سوی خداوند بازگردد، آنگاه آن نقاب از چشمانش برداشته میشود. 17 خداوند روح حياتبخش است، و هر جا كه روح خداست، در آنجا آزادی است، آزادی از تلاش و تقلا برای رسيدن به رستگاری از راه انجام تشريفات مذهبی. 18 اما ما مسيحيان نقابی بر صورت خود نداريم و همچون آينهای روشن و شفاف، جلال خداوند را منعكس میكنيم؛ و در اثر كاری كه خداوند يعنی روحالقدس در وجودمان انجام میدهد، با جلالی روزافزون، به تدریج شبيه او میشويم.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

1 Fangen wir denn abermals an, uns selbst zu empfehlen? Oder brauchen wir, wie gewisse Leute, Empfehlungsbriefe an euch oder von euch? (2‏قرنتس 5:12; 2‏قرنتس 10:12) 2 Ihr seid unser Brief, in unser Herz geschrieben, erkannt und gelesen von allen Menschen! (1‏قرنتس 9:1) 3 Ist doch offenbar geworden, dass ihr ein Brief Christi seid durch unsern Dienst, geschrieben nicht mit Tinte, sondern mit dem Geist des lebendigen Gottes, nicht auf steinerne Tafeln, sondern auf fleischerne Tafeln der Herzen. (خروج‌ 31:18; حزقيال‌ نبی‌ 11:19)

Die Herrlichkeit des Dienstes im neuen Bund

4 Solches Vertrauen aber haben wir durch Christus zu Gott. 5 Nicht dass wir tüchtig sind von uns selber, uns etwas zuzurechnen als von uns selber; sondern dass wir tüchtig sind, ist von Gott, (2‏قرنتس 2:16) 6 der uns auch tüchtig gemacht hat zu Dienern des neuen Bundes, nicht des Buchstabens, sondern des Geistes. Denn der Buchstabe tötet, aber der Geist macht lebendig. (اِرميا 31:31; نوشته‌ ء يوحنا 6:63; روم 7:6; 1‏قرنتس 11:25)

اِرميا 31:31نوشته‌ ء يوحنا 6:63روم 7:61‏قرنتس 11:25

7 Wenn aber der Dienst, der den Tod bringt und der mit Buchstaben in Stein gehauen war, Herrlichkeit hatte, sodass die Israeliten das Angesicht des Mose nicht ansehen konnten wegen der Herrlichkeit auf seinem Angesicht, die doch aufhörte, (خروج‌ 34:29) 8 wie sollte nicht der Dienst, der den Geist gibt, viel mehr Herrlichkeit haben? 9 Denn wenn der Dienst, der zur Verdammnis führt, Herrlichkeit hatte, wie viel mehr hat der Dienst, der zur Gerechtigkeit führt, überschwängliche Herrlichkeit. (روم 1:17; روم 3:21) 10 Denn auch, was verherrlicht ist, ist nicht als Herrlichkeit zu achten gegenüber dieser überschwänglichen Herrlichkeit. 11 Denn wenn das Herrlichkeit hat, was da aufhört, wie viel mehr wird das Herrlichkeit haben, was da bleibt. 12 Weil wir nun solche Hoffnung haben, sind wir voller Freimut 13 und nicht wie Mose, der eine Decke über sein Angesicht legte, damit die Israeliten nicht sahen das Ende dessen, was da vergeht. 14 Aber ihr Sinn wurde verstockt. Denn bis auf den heutigen Tag bleibt diese Decke über dem alten Bund, wenn daraus gelesen wird; sie wird nicht aufgedeckt, weil sie in Christus abgetan wird. (روم 10:4; روم 11:25) 15 Aber bis auf den heutigen Tag, wenn Mose gelesen wird, liegt die Decke auf ihrem Herzen. 16 Wenn es aber umkehrt zu dem Herrn, so wird die Decke abgetan. (خروج‌ 34:34; روم 11:23) 17 Der Herr ist der Geist; wo aber der Geist des Herrn ist, da ist Freiheit. (روم 8:2) 18 Wir alle aber spiegeln mit aufgedecktem Angesicht die Herrlichkeit des Herrn wider, und wir werden verwandelt in sein Bild von einer Herrlichkeit zur andern von dem Herrn, der der Geist ist. (1‏قرنتس 13:12; 2‏قرنتس 4:6)