دوم سموئيل 8

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 پس از چندی باز داوود به فلسطينیها حمله كرده، آنها را شكست داد و شهر جت را كه بزرگترين شهر ايشان بود از دست آنها گرفت. (1تواريخ 18:1)2 داوود همچنين موآبیها را شكست داده، اسيران را به رديف در كنار هم روی زمين خوابانيد؛ سپس از هر سه نفر دو نفر را كشت و يک نفر را زنده نگه داشت. بازماندگان موآبی تابع داوود شده، به او باج و خراج میدادند.3 در ضمن داوود نيروهای هددعزر (پسر رحوب)، پادشاه صوبه را در هم شكست، زيرا هددعزر میكوشيد بار ديگر نواحی كنار رود فرات را به چنگ آورد.4 در اين جنگ داوود هزار عرابه، هفت هزار سرباز سواره و بيست هزار سرباز پياده را به اسيری گرفت، بعد صد اسب برای عرابهها نگه داشته، رگ پای بقيهٔ اسبان را قطع كرد.5 او همچنين با بيست و دو هزار سرباز سوری كه از دمشق برای كمک به هَدَدعَزَر آمده بودند جنگيد و همهٔ آنها را كشت.6 داوود در دمشق چندين قرارگاه مستقر ساخت و مردم سوريه تابع داوود شده، به او باج و خراج میپرداختند. به اين ترتيب داوود هر جا میرفت، خداوند او را پيروزی میبخشيد.7 داوود سپرهای طلای سرداران هددعزر را گرفته، به اورشليم برد.8 در ضمن، او از طبح و بيروتای، شهرهای هددعزر، مقدار زيادی مفرغ گرفته، آنها را هم به اورشليم برد.9 توعو، پادشاه حمات، وقتی شنيد كه داوود بر لشكر هددعزر پيروز شده است،10 پسرش هدورام را فرستاد تا سلام وی را به او برساند و اين پيروزی را به او تبريک بگويد، چون هددعزر و توعو با هم دشمن بودند. هدورام هدايايی از طلا و نقره و مفرغ به داوود داد.11-12 داوود، همهٔ اين هدايا را با طلا و نقرهای كه خود از ادومیها، موآبیها، عمونیها، فلسطينیها، عماليقیها و نيز از هددعزر پادشاه به غنيمت گرفته بود، وقف خداوند كرد.13 داوود در درهٔ نمک با هجده هزار سرباز ادومی وارد جنگ شده، آنها را از بين برد. اين پيروزی داوود به شهرت او افزود.14 سپس داوود در سراسر ادوم، قرارگاهها مستقر كرد و ادومیها تابع او شدند. داوود به هر طرف میرفت، خداوند به او پيروزی میبخشيد.15 داوود با عدل و انصاف بر اسرائيل حكومت میكرد.16 فرماندهٔ سپاه او، يوآب (پسر صرويه) و وقايعنگار او یهوشافاط (پسر اخيلود) بود.17 صادوق (پسر اخيطوب) و اخيملک (پسر ابياتار) هر دو كاهن بودند و سرايا کاتب بود.18 بنايا (پسر يهوياداع) فرماندهٔ محافظين دربار داوود بود. پسران داوود نيز در امور دربار به او كمک میكردند.

دوم سموئيل 8

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Und es begab sich danach, dass David die Philister schlug und sie unterwarf und dass er den Dienstzaum den Philistern aus der Hand nahm. (1تواريخ 18:1)2 Er schlug auch die Moabiter und ließ sie sich auf den Boden legen und maß sie mit der Messschnur ab; und er maß zwei Schnurlängen ab, so viele tötete er, und eine volle Schnurlänge, so viele ließ er am Leben. So wurden die Moabiter David untertan, dass sie ihm Tribut bringen mussten. (1سموئيل 22:3)3 David schlug auch Hadad-Eser, den Sohn Rehobs, den König von Zoba, als er hinzog, um seine Macht wieder aufzurichten am Euphratstrom. (1سموئيل 14:47; 2سموئيل 10:6; 2سموئيل 10:16)4 Und David nahm von ihnen gefangen tausendsiebenhundert Gespanne und zwanzigtausend Mann Fußvolk und lähmte alle Pferde und behielt hundert übrig. (يوشع‌ 11:9)5 Es kamen aber die Aramäer von Damaskus, um Hadad-Eser, dem König von Zoba, zu helfen. Und David schlug von den Aramäern zweiundzwanzigtausend Mann.6 Und er setzte Statthalter ein im Aramäerreich von Damaskus. So wurde Aram David untertan, dass sie ihm Tribut bringen mussten; denn der HERR half David, wo er auch hinzog.7 Und David nahm die goldenen Köcher, die Hadad-Esers Knechte gehabt hatten, und brachte sie nach Jerusalem.8 Und von Tebach und Berotai, den Städten Hadad-Esers, nahm der König David sehr viel Bronze.9 Als aber Toï, der König von Hamat, hörte, dass David die ganze Streitmacht Hadad-Esers geschlagen hatte,10 sandte er seinen Sohn Hadoram zu König David, ihm Frieden und Segen zu wünschen, weil er gegen Hadad-Eser gekämpft und ihn geschlagen hatte – denn Toï führte Krieg mit Hadad-Eser –, und Hadoram brachte mit sich silberne, goldene und bronzene Kleinode.11 Auch diese heiligte der König David dem HERRN samt dem Silber und Gold, das er geheiligt hatte von allen Völkern, die er unterworfen hatte,12 von Aram, von Moab, von den Ammonitern, von den Philistern, von Amalek und von dem, was er erbeutet hatte von Hadad-Eser, dem Sohn Rehobs, dem König von Zoba.13 So machte sich David einen Namen, als er zurückkam, nachdem er Aram im Salztal geschlagen hatte, achtzehntausend Mann. (مزامير 60:2)14 Und er setzte in Edom Statthalter ein; in ganz Edom setzte er Statthalter ein, und ganz Edom wurde David untertan; denn der HERR half David, wo immer er hinzog. (اعداد 24:18)15 So war David König über ganz Israel, und er schaffte Recht und Gerechtigkeit seinem ganzen Volk. (1پادشاهان 10:9; 1تواريخ 18:14)16 Joab, der Sohn der Zeruja, war über das Heer gesetzt; Joschafat aber, der Sohn Ahiluds, war Kanzler; (2سموئيل 20:23; 1پادشاهان 4:3)17 Zadok, der Sohn Ahitubs, und Ahimelech, der Sohn Abjatars, waren Priester; Seraja war Schreiber; (1سموئيل 22:20; 2سموئيل 15:24; 1پادشاهان 2:27)18 Benaja, der Sohn Jojadas, war über die Kreter und Pleter gesetzt; auch die Söhne Davids waren Priester. (2سموئيل 15:18; 2سموئيل 20:7; 2سموئيل 20:23)