ايوب‌ 9 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

ايوب پاسخ میدهد: شفيعی نيست

1 آنگاه ايوب پاسخ داد: 2 همهٔ اينها را به خوبی میدانم. چيز تازهای در گفتار تو نيست. ولی انسان چطور میتواند از ديدگاه خدا واقعاً خوب باشد؟ 3 اگر بخواهد با او بحث كند نمیتواند حتی به يكی از هزار سؤالی كه میكند پاسخ دهد؛ 4 زيرا خدا دانا و تواناست و كسی را يارای مقاومت با او نيست. 5 ناگهان كوهها را به حركت درمیآورد و با خشم آنها را واژگون میسازد 6 و پايههای زمين را میلرزاند. 7 اگر او فرمان دهد آفتاب طلوع نمیكند و ستارگان نمیدرخشند. 8 او بر درياها حركت میكند. او به تنهايی آسمانها را گسترانيده 9 و دب اكبر، جبار، ثريا و ستارگان جنوبی را آفريده است. 10 او اعمال حيرتآور میكند و كارهای عجيب او را حد و مرزی نيست. 11 از كنار من میگذرد و او را نمیبينم، عبور مینمايد و او را احساس نمیكنم. 12 هر چه را كه بخواهد میبرد و هيچكس نمیتواند به او اعتراض كرده، بگويد كه چه میكنی؟ 13 خدا خشم خود را فرو نمینشاند و دشمنان قدرتمند خويش را زير پا له میكند. 14 پس من كيستم كه با او مجادله كنم؟ 15 حتی اگر بیگناه هم میبودم كلامی به زبان نمیآوردم و تنها از او تقاضای رحمت میكردم. 16 حتی اگر او را بخوانم و او حاضر شود، میدانم كه به حرفهايم گوش نخواهد داد. 17 گردبادی میفرستد و مرا در هم میكوبد و بیجهت زخمهايم را زياد میكند. 18 نمیگذارد نفس بكشم؛ زندگی را بر من تلخ كرده است. 19 چه كسی میتواند بر خدای قادر غالب شود؟ چه كسی میتواند خدای عادل را به دادگاه احضار كند؟ 20 اگر بیگناه هم باشم حرفهايم مرا محكوم خواهد كرد. 21 هر چند بیگناه هستم، ولی اين برای من اهميتی ندارد، زيرا از زندگی خود بيزارم. 22 خدا گناهكار و بیگناه را از بين میبرد. 23 وقتی بلايی دامنگير بیگناهی شده، او را میكشد، خدا میخندد. 24 خدا دنيا را به دست گناهكاران سپرده است. او چشمان قضات را كور كرده تا عدالت را بجا نياورند. اگر اين كار خدا نيست، پس كار كيست؟ 25 زندگی مصيبتبارم مثل پيكی تيزرو، به سرعت سپری میشود. 26 سالهای عمرم چون كشتيهای تندرو و مانند عقابی كه بر صيد خود فرود میآيد، به تندی میگذرند. 27 میخواهم غم و غصهام را فراموش كرده، شاد باشم، 28 ولی نمیتوانم؛ زيرا میترسم مرا گرفتار رنج ديگری بكنی، چون میدانم كه تو، ای خدا، مرا بیگناه نخواهی شمرد. 29 پس اگر گناهكارم تلاشم چه فايده دارد؟ 30 حتی اگر خود را با پاكترين آبها بشويم، 31 تو مرا در گل و لجن فرو میبری، تا آنجا كه حتی لباسهايم نيز از من كراهت داشته باشند. 32 تو مثل من انسان نيستی كه بتوانم به تو جواب دهم و با تو به محكمه روم. 33 ای كاش بين ما شفيعی میبود تا ما را با هم آشتی میداد، 34 آنگاه تو از تنبيه كردن من دست میكشيدی و من از تو وحشتی نمیداشتم. 35 آنگاه میتوانستم بدون ترس با تو سخن بگويم؛ ولی افسوس كه چنين نيست!

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Hiobs erste Antwort an Bildad

1 Hiob antwortete und sprach: 2 Ja, ich weiß wohl, es ist so: Wie könnte ein Mensch recht behalten gegen Gott. (ايوب‌ 40:3; مزامير 143:2) 3 Hat er Lust, mit ihm zu streiten, so kann er ihm auf tausend nicht eines antworten. (مزامير 19:13) 4 Gott ist weise und mächtig; wer stellte sich ihm entgegen und blieb unversehrt? 5 Er versetzt Berge, ehe sie es innewerden; er stürzt sie um in seinem Zorn. 6 Er bewegt die Erde von ihrem Ort, dass ihre Pfeiler zittern. 7 Er spricht zur Sonne, so geht sie nicht auf, und versiegelt die Sterne. 8 Er allein breitet den Himmel aus und geht auf den Wogen des Meers. (متیٰ 14:25) 9 Er macht den Großen Wagen am Himmel und den Orion und das Siebengestirn und die Sterne des Südens. (ايوب‌ 38:31; عاموس 5:8) 10 Er tut große Dinge, die nicht zu erforschen, und Wunder, die nicht zu zählen sind. (ايوب‌ 5:9) 11 Siehe, er geht an mir vorüber, ohne dass ich’s gewahr werde, und wandelt vorbei, ohne dass ich’s merke. 12 Siehe, wenn er wegrafft, wer will ihm wehren? Wer will zu ihm sagen: Was machst du? 13 Gott wehrt seinem Zorn nicht; unter ihn mussten sich beugen die Helfer Rahabs. (ايوب‌ 26:12; مزامير 89:11) 14 Wie sollte dann ich ihm antworten und Worte finden vor ihm? 15 Wenn ich auch recht habe, so kann ich ihm doch nicht antworten, sondern ich müsste um mein Recht flehen. 16 Wenn ich ihn auch anrufe, dass er mir antwortet, so glaube ich nicht, dass er meine Stimme hört, 17 vielmehr greift er nach mir im Wettersturm und schlägt mir viele Wunden ohne Grund. 18 Er lässt mich nicht Atem schöpfen, sondern sättigt mich mit Bitternis. 19 Geht es um Macht und Gewalt: Er hat sie. Geht es um Recht: Wer will ihn vorladen? (ايوب‌ 33:1) 20 Wäre ich gerecht, so müsste mich doch mein Mund verdammen; wäre ich unschuldig, so würde er mich doch schuldig sprechen. 21 Ich bin unschuldig! Ich möchte nicht mehr leben; ich verachte mein Leben. 22 Es ist eins, darum sage ich: Er bringt den Frommen um wie den Gottlosen. (ايوب‌ 8:20; جامعه 9:2) 23 Wenn seine Geißel plötzlich tötet, so spottet er über die Verzweiflung der Unschuldigen. 24 Die Erde ist in die Hand des Frevlers gegeben, und das Antlitz ihrer Richter verhüllt er. Wenn nicht er, wer anders sollte es tun? 25 Meine Tage sind schneller gewesen als ein Läufer; sie sind dahingeflohen und haben nichts Gutes erlebt. 26 Sie sind dahingefahren wie Schiffe aus Schilf, wie ein Adler herabstößt auf die Beute. 27 Wenn ich denke: Ich will meine Klage vergessen und mein Angesicht ändern und heiter bleiben, 28 so fürchte ich doch wieder alle meine Schmerzen, weil ich weiß, dass du mich nicht unschuldig sprechen wirst. 29 Ich soll ja doch schuldig sein! Warum mühe ich mich denn so vergeblich? 30 Wenn ich mich auch mit Schneewasser wüsche und reinigte meine Hände mit Lauge, (اِرميا 2:22) 31 so wirst du mich doch eintauchen in die Grube, dass sich meine Kleider vor mir ekeln. 32 Denn er ist nicht ein Mensch wie ich, dem ich antworten könnte, dass wir miteinander vor Gericht gingen. (جامعه 6:10) 33 Kein Schiedsmann ist zwischen uns, der seine Hand auf uns beide legte! 34 Dass er seine Rute von mir nehme und sein Schrecken mich nicht mehr ängstige! 35 So wollte ich reden und mich nicht vor ihm fürchten, denn ich bin mir keiner Schuld bewusst.