ايوب‌ 41 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 آيا میتوانی تمساح را با قلاب صيد كنی يا به دور زبانش كمند بيندازی؟ 2 آيا میتوانی از بينی او طناب رد كنی يا چانهاش را با نيزه سوراخ نمايی؟ 3 آيا از تو خواهش خواهد كرد كه دست از سرش برداری؟ 4 آيا میپذيرد كه تا آخر عمر، او را بردهٔ خود سازی؟ 5 آيا میتوانی با او مثل يک پرنده بازی كنی يا به او افسار زده، او را به كنيزانت هديه نمايی؟ 6 آيا ماهيگیران میتوانند او را تكهتكه كرده، به تاجران بفروشند؟ 7 آيا تير به پوست او فرو میرود يا نيزهٔ ماهيگيری سر او را سوراخ میكند؟ 8 اگر به او دست بزنی چنان آشوبی به پا میكند كه ديگر هرگز هوس نكنی به او نزديک شوی! 9 هر که بخواهد او را بگيرد از ديدنش به لرزه میافتد و تلاشش نافرجام میماند. 10 هيچكس جرأت ندارد او را تحريک كند يا در مقابلش بايستد. 11 در تمام دنيا كسی نيست كه با او درگير شود و جان به در برد. 12 از عظمت و قدرت اعضای بدن او ديگر چه گويم؟ 13-14 كيست كه بتواند پوست او را بشكافد؟ يا كيست كه جرأت كند به دندانهای ترسناک او نزديک شود و يا دهان او را باز كند؟ 15-17 پشت او از فلسهايی كه محكم به هم چسبيدهاند پوشيده شده است، به طوری که هيچ چيز قادر نيست آنها را از هم جدا كند و حتی هوا نيز نمیتواند به داخل آنها نفوذ نمايد. 18 وقتی عطسه میكند بخار آن در پرتو نور خورشيد میدرخشد. چشمانش مانند طلوع خورشيد درخشان است. 19 از دهانش آتش زبانه میكشد. 20 دودی كه از سوراخهای بينیاش خارج میشود مانند بخاری است كه از ديگ جوشان برمیخيزد. 21 نفس او هيزم را به آتش میكشد؛ شعلههای سوزان از دهانش میجهد. 22 قدرت حيرتآوری در گردن او نهفته است و هر كه او را میبيند به وحشت میافتد. 23 لايههای گوشت بدنش سفت و محكم به هم چسبيده است. 24 دلش مثل سنگ زيرين آسياب سخت است. 25 وقتی برمیخيزد زورمندان هراسان میشوند و از ترس بيهوش میگردند. 26 شمشير، نيزه، تير يا زوبين بر او كارگر نيست. 27 آهن برايش مثل كاه است و مفرغ مانند چوب پوسيده. 28 تيرهای كمان نمیتوانند او را فراری دهند. سنگهای فلاخن چون پر كاه بر او بیاثرند. 29 چماق برای او مانند كاه است. او به تيرهايی كه به طرفش پرتاب میشوند، میخندد. 30 پوست شكمش مانند تكههای سفال، تيز است و مانند چنگال خرمنكوب روی زمين شيار به وجود میآورد. 31 با حركات خود اعماق دريا را مانند يک ظرف جوشان به غليان میآورد و دريا را مثل ديگ عطاران به هم میزند. 32 خط درخشانی به دنبال خود برجای میگذارد، به طوری که دريا از كف سفيد پوشيده میشود. 33 در روی زمين هيچ موجودی مانند او بیباک نيست. 34 او سلطان حيوانات وحشی است و هيچ جانوری به پای او نمیرسد.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

1 Siehe, jede Hoffnung wird an ihm zuschanden; schon wenn einer ihn sieht, stürzt er zu Boden. 2 Niemand ist so kühn, dass er ihn zu reizen wagt. – Wer ist denn, der vor mir bestehen könnte? 3 Wer kann mir entgegentreten und ich lasse ihn unversehrt? Alles unter dem Himmel ist mein! 4 Ich will nicht schweigen von seinen Gliedern, wie groß, wie mächtig und wohlgeschaffen er ist. 5 Wer kann ihm den Panzer ausziehen, und wer darf es wagen, ihm zwischen die Zähne zu greifen? 6 Wer kann die Tore seines Rachens auftun? Um seine Zähne herum herrscht Schrecken. 7 Sein Rücken ist eine Reihe von Schilden, wie mit festem Siegel verschlossen. 8 Einer reiht sich an den andern, dass nicht ein Lufthauch hindurchgeht. 9 Es haftet einer am andern, sie schließen sich zusammen und lassen sich nicht trennen. 10 Sein Niesen lässt Licht aufleuchten; seine Augen sind wie die Wimpern der Morgenröte. 11 Aus seinem Rachen fahren Fackeln, und feurige Funken schießen heraus. 12 Aus seinen Nüstern fährt Rauch wie von einem siedenden Kessel und Binsenfeuer. 13 Sein Odem ist wie lichte Lohe, und aus seinem Rachen schlagen Flammen. 14 Auf seinem Nacken nächtigt die Stärke, und vor ihm her tanzt die Angst. 15 Die Wampen seines Fleisches haften an ihm, fest angegossen, ohne sich zu bewegen. 16 Sein Herz ist so hart wie ein Stein und so fest wie der untere Mühlstein. 17 Wenn er sich erhebt, so entsetzen sich die Starken, und wenn er hervorbricht, weichen sie zurück. 18 Trifft man ihn mit dem Schwert, so richtet es nichts aus, auch nicht Spieß, Geschoss und Speer. 19 Er achtet Eisen wie Stroh und Erz wie faules Holz. 20 Kein Pfeil wird ihn verjagen; die Schleudersteine sind ihm wie Spreu. 21 Die Keule achtet er wie Stoppeln; er spottet der bebenden Lanze. 22 Unter seinem Bauch sind scharfe Spitzen; er fährt wie ein Dreschschlitten über den Schlamm. 23 Er macht, dass die Tiefe brodelt wie ein Topf, und rührt das Meer um, wie man Salbe mischt. 24 Er lässt hinter sich eine leuchtende Bahn; man denkt, die Flut sei Silberhaar. 25 Auf Erden ist nicht seinesgleichen; er ist ein Geschöpf ohne Furcht. 26 Er sieht allem ins Auge, was hoch ist; er ist König über alle Stolzen.