1آنگاه اليفاز تيمانی پاسخ داد:2آيا از انسان فايدهای به خدا میرسد؟ حتی از خردمندترين انسانها نيز فايدهای به او نمیرسد!3اگر تو عادل و درستكار باشی آيا نفع آن به خدا میرسد؟4اگر تو خداترس باشی آيا او تو را مجازات میكند؟5هرگز! مجازات تو برای شرارت و گناهان بیشماری است كه در زندگی مرتكب شدهای!6تو بدون شک از دوستان محتاجی كه به تو مقروض بودند تمام لباسهایشان را گرو گرفته، چيزی برايشان باقی نگذاشتهای.7به تشنگان آب ندادهای و شكم گرسنگان را سير نكردهای،8هر چند تو آدم توانگر و ثروتمندی بودی و املاک زيادی داشتی.9بيوهزنان را دست خالی از پيش خود رانده و به يتيمان رحم نكردهای.10-11برای همين است كه اكنون دچار دامها و ترسهای غيرمنتظره شدهای و ظلمت و امواج وحشت، تو را فرا گرفتهاند.12خدا بالاتر از آسمانها و بالاتر از بلندترين ستارگان است.13ولی تو میگويی: «خدا چگونه میتواند از پس ابرهای تيره، اعمال مرا مشاهده و داوری كند؟14ابرها او را احاطه كردهاند و او نمیتواند ما را ببيند. او در آن بالا، بر گنبد آسمان حركت میكند.»15آيا میخواهی به راهی بروی كه گناهكاران در گذشته از آن پيروی كردهاند؟16كسانی كه اساس زندگيشان فرو ريخت و نابهنگام مردند؟17زيرا به خدای قادر مطلق گفتند: «ای خدا از ما دور شو! تو چه كاری میتوانی برای ما انجام دهی؟»18در حالی که خدا خانههايشان را سرشار از بركت ساخته بود. بنابراين من خود را از راههای شروران دور نگه خواهم داشت.19-20درستكاران و بیگناهان هلاكت شروران را میبينند و شاد شده، میخندند و میگويند: «دشمنان ما از بين رفتند و اموالشان در آتش سوخت.»21ای ايوب، از مخالفت با خدا دست بردار و با او صلح كن تا لطف او شامل حال تو شود.22دستورات او را بشنو و آنها را در دل خود جای بده.23اگر به سوی خدا بازگشت نموده، تمام بديها را از خانهٔ خود دور كنی، آنگاه زندگی تو همچون گذشته سروسامان خواهد گرفت.24اگر طمع را از خود دور كنی و طلای خود را دور بريزی،25آنگاه خدای قادر مطلق خودش گنج و نقرهٔ خالص برای تو خواهد بود!26به او اعتماد خواهی كرد و از وجود او لذت خواهی برد.27نزد او دعا خواهی نمود و او دعای تو را اجابت خواهد كرد و تو تمام نذرهايت را به جا خواهی آورد.28دست به هر كاری بزنی موفق خواهی شد و بر راههايت هميشه نور خواهد تابيد.29اگر كسی به تو حمله كند و تو را به زمين افكند، میدانی كسی هست كه دوباره تو را بلند كند. بلی، او فروتنان را نجات میدهد؛30پس اگر فروتن شده، خود را از گناه پاکسازی او تو را خواهد رهانيد.
1Da antwortete Elifas von Teman und sprach:2Kann denn ein Mann Gott etwas nützen? Nur sich selber nützt ein Kluger.3Meinst du, dem Allmächtigen gefalle, dass du gerecht bist? Was hilft’s ihm, wenn deine Wege ohne Tadel sind?4Meinst du, er wird dich wegen deiner Gottesfurcht zurechtweisen und mit dir ins Gericht gehen?5Ist deine Bosheit nicht zu groß, und sind deine Missetaten nicht ohne Ende?6Du hast deinem Bruder ein Pfand abgenommen ohne Grund, du hast den Nackten die Kleider entrissen; (خروج 22:25; ايوب 24:9)7du hast die Durstigen nicht getränkt mit Wasser und hast dem Hungrigen dein Brot versagt; (ايوب 31:17; متیٰ 25:42)8dem Mächtigen gehört das Land, und sein Günstling darf darin wohnen;9die Witwen hast du leer weggehen lassen und die Arme der Waisen zerbrochen. (ايوب 29:12)10Darum bist du von Fallstricken umgeben, und Entsetzen hat dich plötzlich erschreckt.11Dein Licht ist Finsternis, sodass du nicht sehen kannst, und die Wasserflut bedeckt dich.12Ist Gott nicht hoch wie der Himmel? Sieh die Sterne an, wie hoch sie sind!13Du sprichst zwar: »Was weiß Gott? Sollte er durchs Gewölk hindurch richten können?14Die Wolken sind seine Hülle, dass er nicht sehen kann; er wandelt am Rande des Himmels.«15Willst du dem Weg der Vorzeit folgen, auf dem die Ungerechten gegangen sind,16die fortgerafft wurden, ehe es Zeit war, und das Wasser hat ihren Grund weggewaschen, (پيدايش 7:21; ايوب 15:32)17die zu Gott sprachen: »Heb dich von uns!«? Was sollte der Allmächtige ihnen antun können? (ايوب 21:14)18Hat er doch ihr Haus mit Gütern gefüllt. Aber: »Der Rat der Gottlosen ist ferne von mir.« (ايوب 21:16)19Die Gerechten werden’s sehen und sich freuen, und der Unschuldige wird sie verspotten: (مزامير 107:42)20»Ja, unser Widersacher ist vertilgt, und was er hinterließ, hat das Feuer verzehrt.«21So vertrage dich nun mit Gott und mache Frieden; daraus wird dir viel Gutes kommen.22Nimm doch Weisung an von seinem Munde, und fasse seine Worte in dein Herz.23Bekehrst du dich zum Allmächtigen und demütigst du dich und tust das Unrecht weit weg von deiner Hütte – (ايوب 8:5; ايوب 11:14)24wirf in den Staub dein Gold und zu den Steinen der Bäche das Gold von Ofir –,25so wird der Allmächtige dein Gold sein und erlesenes Silber für dich.26Dann wirst du deine Lust haben an dem Allmächtigen und dein Antlitz zu Gott erheben.27Wenn du ihn bitten wirst, wird er dich hören, und du wirst deine Gelübde erfüllen. (مزامير 50:14)28Was du dir vornimmst, lässt er dir gelingen, und das Licht wird auf deinen Wegen scheinen.29Denn er erniedrigt die Hochmütigen; aber wer seine Augen niederschlägt, dem hilft er. (1پطرس 5:5)30Auch wer nicht unschuldig ist, wird errettet werden; er wird errettet um der Reinheit deiner Hände willen. (مزامير 18:21; مزامير 18:25; 2قرنتس 5:21)