اشعيا 48

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 ای قوم اسرائيل، ای كسانی كه از نسل يهودا هستيد، گوش كنيد: شما به نام خداوند قسم میخوريد و ادعا میكنيد كه خدای اسرائيل را میپرستيد، اما اين كار را از روی صداقت و راستی انجام نمیدهيد.2 با وجود اين، افتخار میكنيد كه در شهر مقدس زندگی میكنيد و بر خدای اسرائيل كه نامش خداوند قادر متعال است توكل داريد.3 خداوند میگويد: «آنچه را كه میبايست رخ دهد، از مدتها پيش به شما اطلاع دادم و آنگاه ناگهان آنها را به عمل آوردم.4 میدانستم كه دلهايتان همچون سنگ و سرهايتان مانند آهن سخت است.5 اين بود كه آنچه میخواستم برای شما انجام دهم از مدتها پيش به شما خبر دادم تا نگویيد كه بتهايتان آنها را بجا آوردهاند.6 «پيشگويیهای مرا شنيدهايد و وقوع آنها را ديدهايد، اما نمیخواهيد اعتراف كنيد كه پيشگويیهای من درست بوده است. اكنون چيزهای تازهای میگويم كه تا به حال از وجود آنها بیاطلاع بودهايد.7 و چيزهايی را به وجود میآورم كه قبلاً نبوده است و دربارهٔ آنها چيزی نشنيدهايد، تا ديگر نگوييد: ”اين چيزها را میدانستيم!“8 «بلی، چيزهای كاملاً تازه به شما میگويم، چيزهايی كه هرگز نشنيدهايد، چون میدانم اشخاص خيانتكاری هستيد و از طفوليت هميشه ياغی بودهايد.9 با وجود اين، به خاطر حرمت نامم، خشم خود را فرو برده، شما را از بين نخواهم برد.10 شما را در آتش مصيبت آزمايش كردم همانگونه كه نقره را در كوره میآزمايند اما هيچ چيز خوب و با ارزش در شما نيافتم.11 بلی، به خاطر خودم شما را از بين نخواهم برد مبادا اقوام بتپرست بگويند كه بتهايشان مرا مغلوب كردند. من به بتهای آنها اجازه نمیدهم در جلال من شريک شوند.12 «ای اسرائيل، ای قوم برگزيدهٔ من، گوش كنيد! تنها من خدا هستم. من اول و آخر هستم.13 دستهای من بود كه زمين را بنياد نهاد و آسمانها را گسترانيد. آنها گوش به فرمان من هستند.14 «همهٔ شما بياييد و بشنويد. هيچكدام از خدايان شما قادر نيست پيشگويی كند كه مردی را كه من برگزيدهام حكومت بابل را سرنگون خواهد كرد و آنچه اراده كردهام بجا خواهد آورد.15 اما من اين را پيشگويی میكنم. بلی، من كوروش را خواندهام و به او اين مأموريت را دادهام و او را كامياب خواهم ساخت.16 «به من نزديک شويد و گوش دهيد. من هميشه آشكارا گفتهام كه در آينده چه رخ خواهد داد تا شما بتوانيد آن را بفهميد.» (اكنون خداوند مرا با روح خود نزد شما فرستاده است.)17 خداوند كه نجات دهندهٔ قوم اسرائيل و خدای مقدس ايشان است چنين میگويد: «ای اسرائيل، من خداوند، خدای شما هستم كه شما را برای خيريت خودتان تنبيه میكنم و شما را به راههايی كه بايد برويد هدايت مینمايم.18 «ای كاش به اوامر من گوش میداديد، آنگاه بركات مانند نهر برای شما جاری میشد و پيروزی مانند امواج دريا به شما میرسيد.19 نسل شما مانند شنهای ساحل دريا بیشمار میشدند و من نمیگذاشتم ايشان هلاک شوند.»20 ای قوم اسرائيل، از بابل بيرون بياييد! از اسارت آزاد شويد! با صدای بلند سرود بخوانيد و اين پيام را به گوش تمام مردم جهان برسانيد: «خداوند قوم اسرائيل را كه خدمتگزاران او هستند، آزاد ساخته است!»21 هنگامی كه خداوند قوم خود را از بيابان خشک عبور داد ايشان تشنگی نكشيدند، زيرا او صخره را شكافت و از آن، آب جاری ساخت تا ايشان بنوشند.22 خداوند میفرمايد: «گناهكاران از سلامتی برخوردار نخواهند شد.»

اشعيا 48

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Hört dies, ihr vom Hause Jakob, die ihr nach dem Namen Israels heißt und aus dem Wasser Judas gekommen seid; die ihr schwört bei dem Namen des HERRN und den Gott Israels bekennt, aber nicht in Wahrheit und Gerechtigkeit, – (اشعيا 51:1)2 sie nennen sich nach der heiligen Stadt und pochen auf den Gott Israels, der da heißt der HERR Zebaoth.3 Ich habe vorzeiten verkündigt, was schon gekommen ist; aus meinem Munde ist es gekommen, und ich habe es sagen lassen. Ich tat es plötzlich und es kam.4 Weil ich weiß, dass du hart bist und dein Nacken eine eiserne Sehne ist und deine Stirn ehern,5 darum habe ich dir’s vorzeiten verkündigt und es dir sagen lassen, ehe es gekommen ist, damit du nicht sagen könntest: Mein Götze tat es, und mein Schnitzbild und Abgott hat’s befohlen.6 Das hast du gehört, nun sieh dir das alles an! Ihr aber, wollt ihr es nicht verkündigen? – Von nun an lasse ich dich Neues hören und Verborgenes, das du nicht wusstest.7 Jetzt ist es geschaffen und nicht vorzeiten, und vorher hast du nicht davon gehört, auf dass du nicht sagen könntest: Siehe, das wusste ich schon.8 Du hörtest es nicht und wusstest es auch nicht, und dein Ohr war damals nicht geöffnet. Denn ich wusste, dass du treulos bist und man dich nennt »Abtrünnig von Mutterleib an«. (اشعيا 43:27; هوشع 12:4)9 Um meines Namens willen halte ich lange meinen Zorn zurück, und um meines Ruhmes willen bezähme ich mich dir zugut, dass du nicht ausgerottet wirst. (مزامير 79:9; اشعيا 43:25; اشعيا 52:5; حزقيال‌ نبی‌ 20:8; حزقيال‌ نبی‌ 36:20)10 Siehe, ich habe dich geläutert, aber nicht wie Silber, sondern ich habe dich geprüft im Glutofen des Elends. (تثنيه 4:20; اِرميا 6:27; حزقيال‌ نبی‌ 22:18)11 Um meinetwillen, ja, um meinetwillen will ich’s tun, dass ich nicht gelästert werde; denn ich will meine Ehre keinem andern lassen. (اشعيا 42:8)12 Höre mir zu, Jakob, und du, Israel, den ich berufen habe: Ich bin’s, ich bin der Erste und auch der Letzte. (مکاشفه 1:17)13 Meine Hand hat die Erde gegründet, und meine Rechte hat den Himmel ausgespannt. Ich rufe und alles steht da.14 Versammelt euch alle und hört: Wer ist unter ihnen, der es verkündigt hat? Er, den der HERR liebt, wird seinen Willen an Babel beweisen und seinen Arm an den Chaldäern. (اشعيا 41:2)15 Ich, ja, ich habe es gesagt, ich habe ihn gerufen, ich habe ihn auch kommen lassen, und sein Weg soll ihm gelingen.16 Tretet her zu mir und hört dies! Ich habe von Anfang an nicht im Verborgenen geredet; von der Zeit an, da es geschieht, bin ich auf dem Plan. – Und nun sendet mich Gott der HERR und sein Geist. (اشعيا 45:19)17 So spricht der HERR, dein Erlöser, der Heilige Israels: Ich bin der HERR, dein Gott, der dich lehrt, was dir hilft, und dich leitet auf dem Wege, den du gehst.18 O dass du auf meine Gebote gemerkt hättest, so würde dein Friede sein wie ein Wasserstrom und deine Gerechtigkeit wie Meereswellen. (تثنيه 5:29)19 Deine Kinder würden zahlreich sein wie Sand und deine Nachkommen wie Sandkörner. Ihr Name würde nicht ausgerottet und nicht vertilgt werden vor mir. (پيدايش 22:17)20 Geht heraus aus Babel, flieht von den Chaldäern! Mit fröhlichem Schall verkündigt dies und lasst es hören, tragt’s hinaus bis an die Enden der Erde und sprecht: Der HERR hat seinen Knecht Jakob erlöst. (اِرميا 51:6; مکاشفه 18:4)21 Sie litten keinen Durst, als er sie leitete in der Wüste. Er ließ ihnen Wasser aus dem Felsen fließen, er spaltete den Fels, dass Wasser herausrann. (خروج‌ 17:6)22 Aber die Gottlosen, spricht der HERR, haben keinen Frieden. (اشعيا 57:21)