اشعيا 22 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

نبوت دربارهٔ اورشليم

1-2 اين پيام برای اورشليم است: چه شده است؟ چرا مردم شهر به پشت بامها میدوند؟ در تمام شهر غوغا برپاست! برای اين شهر شاد و پر جنب و جوش چه پيش آمده است؟ مردان اورشليم كشته شدهاند اما نه در جنگ، و نه با شمشير. 3 همهٔ رهبران با هم فرار كردند و بدون اينكه تيری بيفکنند تسليم شدند. وقتی دشمن هنوز دور بود مردم با هم گريختند و اسير گرديدند. 4 پس مرا به حال خود بگذاريد تا برای مصيبت قومم، به تلخی بگريم. كوشش نكنيد مرا تسلی دهيد، 5 زيرا اينک زمان آن رسيده كه خداوند قادر متعال اورشليم را دچار مصيبت و آشفتگی و انهدام كند. ديوارهای شهر ما فرو ريخته است. فرياد مردم در کوهها طنين میافكند. 6 سپاهيان عيلام تير و كمان را آماده كرده، بر اسبهای خود سوار شدهاند و سربازان سرزمين«قير» سپرهای خود را به دست گرفتهاند. 7 دشتهای سرسبز يهودا از عرابههای دشمن پر شده است و سواران دشمن به پشت دروازههای شهر رسيدهاند. 8 نيروی دفاعی يهودا در هم شكسته است. برای آوردن اسلحه به اسلحهخانه میدويد. 9-10 رخنههای حصار شهر را بررسی میكنيد، سپس خانههای اورشليم را میشماريد تا آنها را خراب كنيد و مصالحشان را برای تعمير حصار به كار ببريد. برای ذخيره كردن آب، 11 آب انبار در داخل شهر درست میكنيد تا آب بركهٔ قديمی تحتانی را در آن بريزيد. تمام اين كارها را میكنيد اما به خدا كه سازندهٔ همه چيز است توجهی نداريد. 12 خداوند، خدای قادر متعال از شما میخواهد كه گريه و ماتم كنيد، موی خود را بتراشيد و پلاس بپوشيد. 13 اما شما شادی میكنيد، گاو و گوسفند سر میبريد تا گوشتشان را با شراب بخوريد و خوش بگذرانيد. میگوييد: «بخوريم و بنوشيم، چون فردا میميريم.» 14 خداوند قادر متعال به من گفته كه اين گناه شما تا به هنگام مرگ هرگز آمرزيده نخواهد شد. بلی، اين را خداوند قادر متعال فرموده است. 15 خداوند، خدای قادر متعال به من فرمود كه نزد«شبنا» وزير دربار بروم و به او چنين بگويم: 16 «تو در اينجا چه میكنی؟ چه كسی به تو اجازه داده در اينجا قبری برای خود بكنی؟ ای كسی كه قبر خود را در اين صخره بلند میتراشی، 17 هر مقامی كه داشته باشی، خداوند تو را برمیدارد و دور میاندازد. 18 تو را مانند يک گوی برمیدارد و به سرزمينی دور پرتاب میكند. در آنجا تو در كنار عرابههايت كه به آنها افتخار میكردی خواهی مرد. تو مايهٔ ننگ دربار هستی، 19 پس خداوند تو را از اين مقام و منصبی كه داری بركنار خواهد كرد.» 20 خداوند به شبنا چنين میگويد: «در آن روز، خدمتگزار خود، الياقيم، پسر حلقيا را به جای تو خواهم نشاند. 21 لباس تو را به او خواهم پوشاند و كمربندت را به كمرش خواهم بست و اقتدار تو را به او خواهم داد. او برای مردم اورشليم و خاندان يهودا پدر خواهد بود. 22 كليد دربار داوود پادشاه را به او خواهم داد و او هر دری را بگشايد كسی آن را نخواهد بست و هر دری را ببندد كسی آن را نخواهد گشود! 23 او را مانند ميخی، محكم در جای خود خواهم كوبيد و او مايهٔ سربلندی خاندان خود خواهد شد. 24 «اما تمام خاندان و فرزندان او مانند كاسهها و كوزههايی كه بر ميخ میآويزند بر او خواهند آويخت. 25 وقتی چنين شود آن ميخی كه محكم به ديوار كوبيده شده است، شل شده، خواهد افتاد و باری كه بر آن است متلاشی خواهد شد.» اين را خداوند قادر متعال فرموده است.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Gegen Jerusalem

1 Dies ist die Last für das Schautal: Was habt ihr denn, dass ihr alle auf die Dächer gestiegen seid, (اشعيا 5:1; اشعيا 15:3; اِرميا 48:38) 2 du Stadt voller Lärmen und Toben, du fröhliche Burg? Deine Erschlagenen sind nicht mit dem Schwert erschlagen und nicht im Kampf gefallen. (اشعيا 32:13) 3 Alle deine Hauptleute sind geflohen, wurden gefangen ohne Bogen. Alle, die man von dir gefunden hat, wurden gefangen, wie weit sie auch flohen. 4 Darum sage ich: Schaut weg von mir, lasst mich bitterlich weinen! Müht euch nicht, mich zu trösten über die Verwüstung der Tochter meines Volks! (اِرميا 8:23) 5 Denn es kam ein Tag des Getümmels und des Zertretens und der Verwirrung vom Herrn, dem HERRN Zebaoth; im Schautal ließ man Lärm erschallen, schrie zum Berge hin. (اشعيا 1:1) 6 Elam erhob den Köcher, fuhr daher mit Wagen, Leuten und Rossen; und Kir ließ seine Schilde glänzen. 7 Und deine auserlesenen Täler füllten sich mit Wagen, und Reiter stellten sich auf gegen das Tor. 8 So nahm er Juda jeden Schutz. Aber ihr schautet zu der Zeit auf die Rüstungen im Waldhaus. (1پادشاهان 10:17) 9 Und ihr saht, dass viele Risse in der Stadt Davids waren, und sammeltet das Wasser des unteren Teiches. 10 Ihr zähltet auch die Häuser Jerusalems und bracht sie ab, um die Mauer zu befestigen, (اِرميا 33:4) 11 und machtet ein Becken zwischen beiden Mauern für das Wasser des alten Teiches. Doch ihr schautet nicht auf den, der solches tut, und saht nicht auf den, der solches schafft von ferne her. (2پادشاهان 20:20; اشعيا 5:12) 12 Zu der Zeit rief der Herr, der HERR Zebaoth, dass man weine und klage und sich das Haar abschere und den Sack anlege. (عاموس 8:10) 13 Aber siehe da, lauter Freude und Wonne, Rindertöten und Schafeschlachten, Fleischessen und Weintrinken: »Lasst uns essen und trinken, denn morgen sind wir tot!« (1‏قرنتس 15:32) 14 Aber meinen Ohren ist vom HERRN Zebaoth offenbart: »Wahrlich, diese Schuld soll euch nicht vergeben werden, bis ihr sterbt«, spricht der Herr, der HERR Zebaoth.

Schebna und Eljakim

15 So spricht der Herr, der HERR Zebaoth: Geh hinein zu dem Verwalter da, zu Schebna, dem Hofmeister, und sprich zu ihm: (اشعيا 36:3) 16 Was hast du hier? Und wen hast du hier, dass du dir hier ein Grab aushauen lässt, dass du dein Grab in der Höhe aushauen und deine Wohnung in den Felsen schlagen lässt? 17 Siehe, der HERR wird dich niederwerfen, wie ein Starker einen niederwirft, und wird dich packen 18 und dich zum Knäuel machen und dich wegschleudern wie eine Kugel in ein weites Land. Dort wirst du sterben, dort werden deine kostbaren Wagen bleiben, du Schmach für das Haus deines Herrn! 19 Und ich will dich aus deiner Stellung stürzen und dich aus deinem Amt stoßen. 20 Und zu der Zeit will ich rufen meinen Knecht Eljakim, den Sohn Hilkijas, (اشعيا 36:3) 21 und will ihm dein Amtskleid anziehen und ihn mit deinem Gürtel gürten und deine Herrschaft in seine Hand geben, dass er Vater sei für die, die in Jerusalem wohnen, und für das Haus Juda. (پيدايش 45:8) 22 Und ich will die Schlüssel des Hauses Davids auf seine Schulter legen, dass er auftue und niemand zuschließe, dass er zuschließe und niemand auftue. (مکاشفه 3:7) 23 Und ich will ihn als Nagel einschlagen an einen festen Ort, und er soll einen Ehrenplatz haben in seines Vaters Haus. 24 An ihn wird man hängen das ganze Gewicht seines Vaterhauses, Kind und Kindeskinder, alle kleinen Geräte, Trinkgefäße und allerlei Krüge. 25 Zu der Zeit, spricht der HERR Zebaoth, soll der Nagel nachgeben, der am festen Ort steckt, er soll abbrechen und fallen, sodass alles, was daran hing, zerbricht; denn der HERR hat’s gesagt.