يوشع‌ 15 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

زمين قبيلهٔ يهودا

1 اين است زمينی كه به حكم قرعه به خاندانهای قبيلهٔ يهودا داده شد: اين زمين در جنوب به منتهی اليه جنوبی بيابان صين میرسيد و در آنجا با ادوم هم مرز میشد. 2-4 اين مرز جنوبی از جنوب دريای مرده شروع میشد و از جنوب«گردنهٔ عقربها» گذشته، به سوی بيابان صين پيش میرفت. از آنجا به جنوب قادش برنيع میرسيد و سپس از حصرون گذشته، به طرف ادار بالا میرفت و به طرف قَرقَع برمیگشت و به عصمون میرسيد، بعد دره مصر را طی كرده، به دريای مديترانه ختم میشد. 5 مرز شرقی آن از جنوب دريای مرده شروع میشد و تا شمال دريا يعنی جايی كه رود اردن در آن میريزد، امتداد میيافت. از آنجا مرز شمالی شروع میشد و 6 تا بيتحجله امتداد میيافت و به طرف شمال وادی اردن تا«سنگ بوهَن» (بوهَن پسر رئوبين بود) پيش میرفت. 7 در آنجا از ميان درهٔ عخور گذشته، به دبير میرسيد. بعد به سمت شمال، به سوی جلجال مقابل گردنهٔ ادوميم در طرف جنوبی درهٔ عخور برمیگشت. از آنجا به طرف چشمههای عين شمس پيش میرفت و به عين روجل میرسيد. 8 سپس از درهٔ هنوم كه در امتداد دامنهٔ جنوبی شهر يبوسی (يعنی اورشليم) قرار دارد، بالا میرفت و از آنجا به بالای تپهای كه در سمت غربی درهٔ هنوم و در انتهای شمالی درهٔ رفائيم است، پيش میرفت. 9 از آنجا به چشمههای نفتوح كشيده شده، به شهرهای نزديک كوه عفرون میرسيد و تا بعله (قريه يعاريم) امتداد میيافت. 10 سپس از بعله به طرف مغرب به كوه سعير برمیگشت و در امتداد دامنهٔ شمالی كوه يعاريم (كه كسالون باشد) پيش میرفت و به طرف بيتشمس سرازير شده، از تمنه میگذشت. 11 بعد به دامنهٔ شمالی عقرون میرسيد و تا شكرون كشيده میشد و از كوه بعله گذشته به يبنئيل میرسيد و سرانجام به دريای مديترانه ختم میشد. 12 مرز غربی، ساحل دريای مديترانه بود. خاندانهای قبيلهٔ يهودا در داخل اين مرزها زندگی میكردند.

زمينی كه به خاندان كاليب داده شد

13 خداوند به يوشع دستور داد كه قسمتی از زمين يهودا را به كاليب (پسر يفنه) ببخشد. برحسب اين دستور، قريهٔ اربع كه نام ديگر آن حبرون بود به او داده شد. (اربع نام پدر عناق بود.) (داوران‌ 1:11) 14 كاليب، طايفههای شيشای، اخيمان و تَلَمای را كه از نسل عناق بودند از آنجا بيرون راند. 15 سپس با مردم شهر دبير (كه قبلاً قريه سفر ناميده میشد) جنگيد. 16 كاليب به افراد خود گفت: «هر كه برود و قريه سفر را تصرف نمايد، دخترم عكسه را به او به زنی خواهم داد.» 17 عُتنئيل (پسر قناز) برادرزادهٔ كاليب، شهر را تصرف نمود و كاليب عكسه را به او به زنی داد. 18 عتنئيل وقتی عكسه را به خانهٔ خود میبرد، او را ترغيب نمود تا از پدرش قطعه زمينی بخواهد. عكسه از الاغش پياده شد تا در اين باره با پدرش كاليب صحبت كند. كاليب از او پرسيد: «چه میخواهی؟» 19 عكسه گفت: «يک هديهٔ ديگر هم به من بده! چون آن زمينی كه به من دادهای، زمين بیآبی است. يک قطعه زمين كه چشمه در آن باشد به من بده.» پس كاليب چشمههای بالا و پايين را به او بخشيد.

شهرهای يهودا

20 سرزمينی كه به قبيلهٔ يهودا تعلق گرفت شامل شهرهای زير بود. 21 شهرهايی كه در امتداد مرزهای ادوم در دشت نگب واقع شده بودند و عبارت بودند از: قبصئيل، عيدر، ياجور، 22 قينه، ديمونه، عدعده، 23 قادش، حاصور، يتنان، 24 زيف، طالم، بعلوت، 25 حاصور حَدَته، قريوت حصرون (يا حاصور)، 26 اَمام، شماع، مولاده، 27 حَصَر جده، حشمون، بيتفالط، 28 حصرشوعال، بئرشبع، بزيوتيه، 29 بعاله، عييم، عاصم، 30 التولد، كسيل، حرمه، 31 صقلغ، مدمنه، سنسنه، 32 لباوت، سلخيم، عين و رمون، جمعاً بيست و نه شهر با روستاهای اطراف. 33 شهرهايی كه در دشتها واقع شده بودند و عبارت بودند از: اِشتائُل، صَرعه، اشنه، 34 زانوح، عينجنيم، تفوح، عينام، 35 يرموت، عدلام، سوكوه، عزيقه، 36 شعرايم، عديتايم، جديره و جديرتايم، جمعاً چهارده شهر با روستاهای اطراف. 37 صنان، حداشاه، مجدل جاد، 38 دلعان، مصفه، يُقتئيل، 39 لاخيش، بُصقه، عجلون، 40 كبون، لحمان، كتليش، 41 جديروت، بيتداجون، نعمه و مقيده جمعاً شانزده شهر با روستاهای اطراف. 42 لبنه، عاتر، عاشان، 43 يفتاح، اشنه، نصيب، 44 قعيله، اكزيب و مريشه جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف. 45 همچنين تمام شهرها و روستاهای ناحيه عقرون جزو ملک قبيلهٔ يهودا بود. 46 مرز آن از عقرون تا دريای مديترانه بود و شهرهايی كه اطراف اشدود واقع شده بودند با روستاهای مجاور جزو زمين يهودا به شمار میآمدند. 47 و نيز خود شهر اشدود و غزه با آبادیهای اطراف آنها و تمام شهرهای كنار دريای مديترانه تا درهٔ مصر جزو ملک يهودا بودند. 48 شهرهايی كه در نواحی كوهستانی قرار داشتند و عبارت بودند از: شامير، يتير، سوكوه، 49 دنه، قريه سنه (يا دبير)، 50 عناب، اشتموع، عانيم، 51 جوشن، حولون و جيلوه، جمعاً يازده شهر با روستاهای اطراف. 52 اراب، دومه، اشعان، 53 يانوم، بيتتفوح، افيقه، 54 حُمطه، قريه اربع (حبرون) و صيعور، جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف. 55 معون، كرمل، زيف، يوطه، 56 يزرعيل، يُقدعام، زانوح، 57 قاين، جبعه و تِمنه جمعاً ده شهر با روستاهای اطراف. 58 حلحول، بيتصور، جدور، 59 معارات، بيتعنوت و التقون، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف. 60 قريه بعل (قريه يعاريم) و رَبه جمعاً دو شهر با روستاهای اطراف. 61 شهرهايی كه در بيابان واقع شده بودند و عبارت بودند از: بيتعربه، مدين، سكاكه، 62 نبشان، شهر نمک و عين جُدی، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف. 63 اما مردم قبيلهٔ يهودا نتوانستند يبوسیها را كه در اورشليم زندگی میكردند بيرون كنند. پس آنها در اورشليم ماندند و هنوز هم در آنجا هستند و با مردم قبيلهٔ يهودا زندگی میكنند.

Hoffnung für alle

از Biblica

Die Grenzen des Gebietes von Juda

1 Als das Land durch das Los verteilt wurde, erhielten die Sippen des Stammes Juda das südliche Kanaan. Ihr Gebiet reichte bis an das Land Edom und an die Wüste Zin im äußersten Süden. 2 Die Südgrenze Judas verlief vom unteren Ende des Toten Meeres 3 in südlicher Richtung bis zum Skorpionensteig. Von dort führte sie hinüber nach Zin, südlich um Kadesch-Barnea herum und durch Hezron hinauf nach Addar, wo sie einen Bogen nach Karka machte. 4 Sie ging weiter durch Azmon bis an den Bach an der Grenze zu Ägypten, dem sie bis zur Mündung ins Mittelmeer folgte. Dies war die südliche Landesgrenze. 5 Im Osten verlief die Grenze Judas am Toten Meer entlang bis zur Jordanmündung. Die Nordgrenze führte von der Jordanmündung 6 hinauf nach Bet-Hogla, dann nördlich von Bet-Araba weiter bergauf zum Stein von Bohan, dem Rubeniter, 7 abwärts in das Achor-Tal und wieder aufwärts nach Debir. Hier wandte sie sich in nördlicher Richtung nach Gilgal, gegenüber dem Pass von Adummim, der südlich des Baches verläuft. Dann erreichte die Grenze die Quellen Schemesch und Rogel. 8 Sie führte durch das Hinnomtal, südlich um den Abhang, auf dem die Jebusiterstadt – also Jerusalem – liegt, zur Spitze des Berges, der sich westlich des Hinnomtals am Nordrand der Refaïm-Ebene erhebt. 9 Dort machte die Grenze einen Bogen in Richtung der Quelle Neftoach, führte dann zu den Städten des Berglandes Efron und weiter nach Baala, dem heutigen Kirjat-Jearim. 10 Von Baala wandte sie sich westlich zum Gebirge Seïr, zog dann am Nordhang des Berges Jearim – auch Kesalon genannt – hinab nach Bet-Schemesch und hinüber nach Timna. 11 Sie verlief an der nördlichen Seite von Ekron in einem Bogen nach Schikkaron, hinüber zum Berg Baala, und endete bei Jabneel an der Küste des Mittelmeeres. 12 Das Meer bildete die Westgrenze des Landes Juda. Dies war das Gebiet, das der Stamm Juda für seine Sippen erhielt.

Die Eroberung von Hebron und Debir

13 Kaleb, dem Sohn von Jefunne, überließ Josua einen Teil des Stammesgebiets von Juda. Der HERR hatte Josua befohlen, Kaleb die Stadt Hebron zu geben. Sie hieß damals noch Kirjat-Arba (»Stadt des Arba«), nach dem Stammvater der Anakiter. 14 Dort lebten die Sippen Scheschai, Ahiman und Talmai vom Volk der Anakiter. Kaleb vertrieb sie aus der Stadt. 15 Dann zog er zur Stadt Debir, die man damals noch Kirjat-Sefer nannte. 16 »Wer Kirjat-Sefer erobert«, versprach er seinen Männern, »der erhält meine Tochter Achsa zur Frau!« 17 Kalebs Bruder Otniël, dem Sohn von Kenas, gelang es, die Stadt einzunehmen. Dafür sollte er Achsa zur Frau bekommen. 18 Achsa drängte Otniël, Kaleb um einen Acker zu bitten. Als sie am Tag der Hochzeit mit ihrem Vater auf dem Weg zu Otniël war, sprang sie plötzlich vom Esel ab. »Was ist los?«, fragte Kaleb. 19 »Gib mir zum Abschied deinen Segen und ein Geschenk!«, bat sie. »Du lässt mich in das trockene Südland ziehen, darum gib mir doch bitte auch ein paar Wasserstellen!« Da schenkte er ihr von seinem Besitz die oberen und unteren Quellen.

Die Städte des Stammes Juda

20 Zum Land, das dem Stamm Juda und seinen Sippen zugeteilt wurde, 21 gehörten die folgenden Städte: Im Süden in Richtung der Grenze von Edom: Kabzeel, Eder, Jagur, 22 Kina, Dimona, Adada^[1], 23 Kedesch, Hazor, Jitnan, 24 Sif, Telem, Bealot, 25 Hazor-Hadatta, Kerijot-Hezron – das heutige Hazor –, 26 Amam, Schema, Molada, 27 Hazar-Gadda, Heschmon, Bet-Pelet, 28 Hazar-Schual, Beerscheba und Bisjotja,^[2] 29 Baala, Ijim, Ezem, 30 Eltolad, Kesil, Horma, 31 Ziklag, Madmanna, Sansanna, 32 Bet-Lebaot, Schilhim^[3], Ajin und Rimmon^[4]. Es waren insgesamt 29 Städte mit den dazugehörigen Dörfern. (يوشع‌ 19:6; نحميا 11:29) 33 In der Gegend zwischen dem Mittelmeer und dem Bergland: Eschtaol, Zora, Aschna, 34 Sanoach, En-Gannim, Tappuach, Enam, 35 Jarmut, Adullam, Socho, Aseka, 36 Schaarajim, Aditajim, Gedera und Gederotajim. Es waren 14 Städte mit ihren Dörfern. 37 Zum Besitz des Stammes Juda gehörten auch Zenan, Hadascha, Migdal-Gad, 38 Dilan, Mizpe, Jokteel, 39 Lachisch, Bozkat, Eglon, 40 Kabbon, Lachmas, Kitlisch, 41 Gederot, Bet-Dagon, Naama und Makkeda. Es waren 16 Städte mit den umliegenden Dörfern. 42 Außerdem Libna, Eter, Aschan, 43 Jiftach, Aschna, Nezib, 44 Keïla, Achsib und Marescha – neun Städte mit ihren Dörfern. 45 Dazu kamen Ekron mit ihren Tochterstädten und Dörfern 46 und von dort an alle Städte und Dörfer westwärts in Richtung Aschdod: 47 Aschdod selbst und Gaza mit ihren Tochterstädten und Dörfern, bis hinab an den Bach an der Grenze zu Ägypten und an die Mittelmeerküste. 48 Im Bergland: Schamir, Jattir, Socho, 49 Danna, Kirjat-Sanna^[5] – das heutige Debir –, 50 Anab, Eschtemo, Anim, 51 Goschen^[6], Holon und Gilo; insgesamt elf Städte mit ihren Dörfern. (يوشع‌ 10:41) 52 Dazu noch Arab, Duma, Eschan, 53 Janum, Bet-Tappuach, Afeka, 54 Humta, Kirjat-Arba – das jetzige Hebron – und Zior: neun Städte mit den dazugehörigen Dörfern. 55 Dann Maon, Karmel, Sif, Jutta, 56 Jesreel, Jokdeam, Sanoach, 57 Kajin, Gibea und Timna. Es waren zehn Städte mit ihren Dörfern. 58 Dann Halhul, Bet-Zur, Gedor, 59 Maarat, Bet-Anot und Eltekon: sechs Städte und ihre Dörfer. 60 Außerdem Kirjat-Baal – das heutige Kirjat-Jearim – sowie Rabba: zwei Städte mit ihren Dörfern. 61 In der Steppe: Bet-Araba, Middin, Sechacha, 62 Nibschan, Ir-Hammelach – die Salzstadt – und En-Gedi; sechs Städte samt ihren Dörfern. 63 Die Judäer konnten jedoch die Jebusiter nicht aus Jerusalem vertreiben. Ihre Nachkommen wohnen noch heute dort inmitten des Stammes Juda.