1ای قومها بترسيد، زيرا خداوند سلطنت میكند! ای تمام زمين بلرزيد، زيرا خداوند بر تخت خود كه بر بالای سر فرشتگان قرار دارد نشسته است!2خداوند در اورشليم جلوس فرموده و بر تمام قومها مسلط است.3همهٔ مردم نام بزرگ او را گرامی بدارند، زيرا او مقدس است.4ای خدا، ای«پادشاه» مقدر (توانا)، تو انصاف را دوست داری. تو در اسرائيل عدالت و برابری را بنياد نهادهای.5خداوند، خدای ما را ستايش كنيد و در پيشگاه او به خاک بيفتيد زيرا او مقدس است.6وقتی موسی و هارون و سموئيل، مردان خدا، از خداوند كمک خواستند، او درخواست ايشان را مستجاب فرمود.7او از ميان ستون ابر با آنان سخن گفت و آنان احكام و دستورات او را اطاعت كردند.8ای خداوند، خدای ما، تو دعای قوم خود را مستجاب نمودی و به آنها نشان دادی كه خدايی بخشنده هستی؛ اما در عين حال آنها را به خاطر گناهانشان تنبيه نمودی.9خداوند، خدای ما را حمد گوييد و او را نزد كوه مقدسش در اورشليم عبادت كنيد، زيرا او مقدس است.
1Der HERR ist König! In Ehrfurcht erschauern die Völker. Er thront über den Keruben, darum erzittert die Erde.2Ja, der HERR regiert auf dem Berg Zion, über alle Völker ist er hoch erhaben.3Seinen großen und furchterregenden Namen sollen sie preisen, denn er ist der heilige Gott!4Du, Herr, bist ein mächtiger König! Weil du die Gerechtigkeit liebst, hast du uns den Maßstab für gerechtes Handeln gegeben, in ganz Israel[1] sorgtest du für Ordnung und Recht.5Betet den HERRN an, unseren Gott! Fallt vor seinem Thron[2] nieder, denn er ist der heilige Gott!6Schon Mose und Aaron gehörten zu seinen Priestern, auch Samuel betete zum HERRN. Sie alle riefen zu ihm, und er gab ihnen Antwort.7Gott sprach zu ihnen aus der Wolkensäule, und sie gehorchten den Geboten, die er ihnen gab.8HERR, unser Gott! Du hast sie erhört. Du hast deinem Volk die Schuld vergeben, aber auch ihre Vergehen bestraft.9Betet den HERRN an, unseren Gott! Auf seinem heiligen Berg Zion fallt vor ihm nieder, denn heilig ist er – der HERR, unser Gott!