1ای خدا، ساكت منشين! هنگامی كه دعا میكنيم، خموش و آرام مباش! برخيز و ما را نجات ده!2ببين چگونه دشمنانت شورش میكنند و آنانی كه از تو نفرت دارند به مخالفت و دشمنی برخاستهاند.3آنها بر ضد قوم خاص تو نقشههای پليد میكشند و برای كسانی كه به تو پناه آوردهاند، توطئه میچينند.4میگويند: «بياييد قوم اسرائيل را نابود كنيم تا نامش برای هميشه محو شود.»5همهٔ دشمنان با نقشهٔ نابودی ما موافقت نمودهاند و بر ضد تو همدست شدهاند:6ادوميان، اسماعيليان، موآبيان، هاجريان،7مردمان سرزمينهای جبال، عمون، عماليق، فلسطين و صور.8آشور نيز با آنها متحد شده و از عمون و موآب كه از نسل لوط هستند حمايت میكند.9خداوندا، همان بلايی را كه در درهٔ قيشون بر سر مديان و سيسرا و يابين آوردی، بر سر اين دشمنان نيز بياور.10همانگونه كه مخالفان ما را در«عين دور» از بين بردی و جنازههايشان در روی زمين ماند و كود زمين شد، اين دشمنان متحد را نيز نابود كن.11فرماندهان اين دشمنان را به سرنوشت غراب و ذئب دچار ساز. همهٔ بزرگان آنان را مانند ذبح و صلمونع هلاک ساز12همان كسانی كه قصد داشتند ملک خدا را تصاحب كنند.13ای خدا، دشمنان ما را همچون كاه و غبار در برابر باد، پراكنده ساز.14چنانكه آتش در جنگل و در كوهستان افروخته میشود و همه چيز را میسوزاند،15همچنان، ای خدا، آنها را با تندباد غضب خود بران و با طوفان خشم خويش آنها را آشفته و پريشان كن.16آنها را چنان مغبون كن كه به تو التماس كنند.17آنها را در انجام نقشههايشان با شكست مواجه ساز. بگذار در ننگ و رسوايی جان بسپارند18و بدانند كه تنها تو خدای متعال هستی و در سراسر جهان حكومت میكنی.
1Ein Lied von Asaf.2Gott, schweige nicht! Sieh nicht so still und untätig zu!3Höre doch, wie deine Feinde rebellieren; alle, die dich hassen, sind stolz und siegessicher.4Sie planen einen heimtückischen Anschlag auf dein Volk; sie halten Kriegsrat gegen die Menschen, die unter deinem Schutz stehen.5»Kommt!«, sagen sie, »wir wollen dieses Volk ausrotten! Den Namen Israel soll niemand mehr kennen!«6Darin sind sie sich völlig einig, alle haben sich gegen dich verschworen:7die Leute von Edom und die Ismaeliter, die Moabiter und die Hagariter,8die von Gebal, Ammon und Amalek, die Philister und die Bewohner von Tyrus;9sogar die Assyrer haben sich ihnen angeschlossen – sie verbünden sich mit den Moabitern und den Ammonitern[1]. (پيدايش 19:30)10HERR, schlage sie in die Flucht wie damals die Midianiter! Besiege sie wie den Kanaaniterkönig Jabin mit seinem Heerführer Sisera am Fluss Kischon!11Bei En-Dor wurden sie vernichtet, und ihre Leichen verrotteten auf dem Acker.12Töte ihre Fürsten wie Oreb und Seeb, bestrafe ihre Machthaber wie Sebach und Zalmunna!13Sie alle hatten einst gesagt: »Wir erobern das Land, das Gott gehört!«14Mein Gott! Wirble sie davon wie ausgedörrte Disteln, wie Spreu, die der Wind verweht!15Wie ein Flächenbrand, dessen Flammen Berge und Wälder fressen,16so verfolge sie durch ein Unwetter, erschrecke sie mit einem Sturm!17Lass sie vor Scham erröten, damit sie endlich nach dir, HERR, fragen!18Sie sollen scheitern und für immer verstummen, ja, lass sie in ihrer Schande umkommen!19Denn sie müssen erkennen, dass du allein der HERR bist, der Herrscher über die ganze Welt!