1-2ای شبان اسرائيل، به صدای ما گوش ده! ای كه قبيلهٔ يوسف را مانند گلهٔ گوسفند رهبری میكنی، جلال و شكوه خود را بنمايان! ای خدايی كه بر فراز فرشتگان جلوس فرمودهای، قدرت خود را بر قبايل افرايم، بنيامين و منسی آشكار ساز! بيا و ما را نجات ده!3ای خدا، ما را به سوی خود بازآور و به ما توجه فرما تا نجات يابيم.4ای خداوند قادر متعال، تا به كی بر قوم خود خشمگين خواهی بود و دعاهای آنها را اجابت نخواهی كرد؟5تو به ما غصه دادهای تا به جای نان بخوريم و كاسهای پر از اشک تا به جای آب بنوشيم!6سرزمين ما را به ميدان جنگ قومها تبديل كردهای و ما را مورد تمسخر دشمنان ساختهای.7ای خداوند قادر متعال، ما را به سوی خود بازآور! بر ما نظر لطف بيفکن تا نجات يابيم.8ما را همچون يک درخت مو از مصر بيرون آوردی و در سرزمين كنعان نشاندی و تمام قومهای بتپرست را از آنجا بيرون راندی.9اطراف ما را از بيگانگان پاک كردی و ما ريشه دوانيده، سرزمين موعود را پر ساختيم.10سايهٔ ما تمام کوهها را پوشاند و شاخههای ما درختان سرو را فرا گرفت.11تمام سرزمين موعود را تا به دريای بزرگ و رود فرات در برگرفتيم.12اما اكنون ديوارهای ما را فرو ريختهای؛ هر رهگذری دستش را دراز میكند و خوشهای میكند! چرا، ای خدا، چرا؟13گرازهای جنگل، ما را پايمال میكنند و حيوانات وحشی، ما را میخورند.14ای خدای قادر متعال، روی خود را به سوی ما بازگردان و از آسمان بر اين درخت مو نظر كن و آن را نجات ده!15از اين نهالی كه با دست خود آن را نشاندهای، و از فرزندی كه بزرگش كردهای، محافظت فرما،16زيرا دشمنان آن را مانند هيزم میسوزانند. خدايا، بر دشمنان غضب فرما و آنها را نابود كن.17از قومی كه برای خود برگزيده و چنين قوی ساختهای، حمايت كن!18ما ديگر از تو روی گردان نخواهيم شد. ما را زنده نگاه دار تا نام تو را ستايش كنيم.19ای خداوند قادر متعال، ما را به سوی خود بازآور و به ما توجه فرما تا نجات يابيم.
1Ein Lied von Asaf, nach der Melodie: »Lilien als Zeugnis«.2Höre uns, Gott, du Hirte Israels, der du dein Volk[1] wie eine Herde hütest! Der du über den Keruben thronst – erscheine in deinem strahlenden Glanz!3Zeige deine Macht den Stämmen Ephraim, Benjamin und Manasse! Komm und hilf uns doch!4O Gott, richte uns, dein Volk, wieder auf! Blicke uns freundlich an, dann sind wir gerettet!5Du allmächtiger HERR und Gott, wie lange willst du noch zornig auf uns sein, obwohl wir zu dir beten?6Tränen sind unsere einzige Speise – ganze Krüge könnten wir mit ihnen füllen!7Unsere Feinde spotten über unsere Ohnmacht, sie streiten sich schon über unser Land.[2]8Allmächtiger Gott, richte uns, dein Volk, wieder auf! Blicke uns freundlich an, dann sind wir gerettet!9In Ägypten grubst du den Weinstock Israel aus; du pflanztest ihn ein in einem Land, aus dem du fremde Völker verjagt hattest.10Für ihn hast du den Boden gerodet, so dass er Wurzeln schlagen konnte und sich im ganzen Land ausbreitete.11Mit seinem Schatten bedeckte er das Gebirge, er wuchs höher als die gewaltigsten Zedern.12Seine Ranken erstreckten sich bis zum Mittelmeer, und bis an den Euphrat gelangten seine Zweige.13Warum nur hast du die schützende Mauer niedergerissen? Jetzt kann jeder, der vorüberkommt, ihn plündern!14Die Wildschweine aus dem Wald verwüsten ihn, die wilden Tiere fressen ihn kahl.15Allmächtiger Gott, wende dich uns wieder zu! Schau vom Himmel herab und rette dein Volk! Kümmere dich um diesen Weinstock,16den du selbst gepflanzt hast; sorge für den jungen Spross, den du hast aufwachsen lassen!17Unsere Feinde haben ihn abgehauen und ins Feuer geworfen; doch wenn du ihnen entgegentrittst, kommen sie um.18Beschütze den König, den du erwählt hast, den Mann[3], der durch dich erst stark wurde!19Dann wollen wir nie mehr von dir weichen. Erhalte uns am Leben, dann wollen wir dich loben.20Du allmächtiger HERR und Gott – richte uns, dein Volk, wieder auf! Blicke uns freundlich an, dann sind wir gerettet!