1خدايا، بر ما رحم كن و ما را بركت ده و نور روی خود را بر ما بتابان،2تا بوسيلهٔ ما ارادهٔ تو در جهان شناخته شود و خبر خوش نجات تو به همهٔ مردم روی زمين برسد.3خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند!4همهٔ قومها شاد شده، سرود خواهند خواند، زيرا تو از روی عدل و انصاف مردم را داوری میكنی و آنها را هدايت مینمايی.5خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند!6-7آنگاه زمين محصول خود را توليد خواهد كرد و تو ما را بركت خواهی داد و همهٔ مردم جهان به تو احترام خواهند گذاشت.
1Ein Lied. Mit Instrumenten zu begleiten.2Gott, sei uns gnädig und segne uns! Blicke uns freundlich an!3Dann wird man auf der ganzen Welt erkennen, wie gut du bist und handelst. Alle Völker werden sehen und verstehen: Du bist ihre Rettung.4Die Völker sollen dir danken, Gott! Ja, alle Völker sollen dich preisen!5Alle Menschen sollen sich freuen und jubeln, denn du bist ein gerechter Richter, du regierst die ganze Welt.6Die Völker sollen dir danken, Gott! Ja, alle Völker sollen dich preisen!7Das Land brachte eine gute Ernte hervor, unser Gott hat uns reich beschenkt.8Er segne uns auch weiterhin! Alle Völker der Erde sollen ihn achten und ehren!