مزامير 118 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای تشكر برای پيروزی

1 خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بیپايان. 2 مردم اسرائيل بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.» 3 كاهنان خدا بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.» 4 مردم خداترس بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.» 5 در زحمت بودم؛ از خداوند كمک خواستم؛ او به دادم رسيد و مرا رهانيد. 6 خداوند با من است، پس نخواهم ترسيد. انسان چه میتواند به من بكند؟ 7 خداوند مددكار من است و من شكست دشمنانم را با چشمان خود خواهم ديد! 8 به خداوند پناه بردن بهتر است از اميد بستن به انسان. 9 آری، به خداوند پناه بردن حتی بهتر است از اميد بستن به اميران. 10-12 اگر همهٔ دشمنان مانند زنبور بر سر من بريزند و دور مرا بگيرند، به ياری خداوند تمام آنها را نابود خواهم كرد. آنها مثل خارها كه دوامی ندارند خواهند سوخت و فوری خاموش خواهند شد. 13 دشمن بر من هجوم آورد تا نابودم كند، ولی خداوند مرا كمک نمود. 14 خداوند قوت و سرود من است؛ او باعث نجات من شده است. 15 فرياد پيروزی قوم خدا از خيمههايشان شنيده میشود كه میگويند: «دست توانای خداوند متعال اين پيروزی را نصيب ما ساخته است! 16 آری، دست توانای خداوند متعال، ما را در جنگ پيروز ساخته است!» 17 من نخواهم مرد، بلكه زنده خواهم ماند و كارهای خداوند را برای همه تعريف خواهم كرد. 18 خداوند مرا به سختی تنبيه نموده، ولی نگذاشته است كه بميرم. 19 دروازههای خانهٔ خدا را باز كنيد تا وارد شوم و خداوند را پرستش كنم! 20 اين دروازهٔ خداوند است؛ فقط نيكوكاران میتوانند از آن وارد شوند. 21 ای خداوند، تو را ستايش میكنم كه مرا اجابت فرموده، نجاتم دادی. 22 همان سنگی را كه معماران نپسنديدند و دور انداختند، اينک مهمترين سنگ ساختمان شده است. 23 اين كار خداست؛ چه كار شگفتانگيزی! 24 امروز روز پيروزی خداوند است، بايد جشن گرفت و شادی كرد! 25 خداوندا، تمنا میكنيم ما را نجات دهی و كامياب سازی! 26 بركت باد بر آن كسی كه به نام خداوند میآيد! ما از خانهٔ خداوند، تو را بركت میدهيم. 27 خداوند، همان خدايی است كه ما را منور ساخته است. شاخهها را به دست گيريد و جشن را آغاز كنيد و به سوی قربانگاه خانهٔ خدا پيش برويد. 28 تو خدای من هستی، تو را سپاس میگويم و بزرگی تو را ستايش میكنم. 29 خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بیپايان.

Hoffnung für alle

از Biblica

Ein Dankgottesdienst nach dem Sieg

1 Dankt dem HERRN, denn er ist gut, und seine Gnade hört niemals auf! 2 Alle Israeliten sollen es sagen: Seine Gnade hört niemals auf! 3 Die Priester^[1] sollen einstimmen: Seine Gnade hört niemals auf! 4 Alle, die Ehrfurcht vor ihm haben, sollen rufen: Seine Gnade hört niemals auf! 5 In auswegloser Lage schrie ich zum HERRN. Da holte er mich aus der Bedrängnis heraus und schenkte mir wieder die Freiheit. 6 Der HERR ist auf meiner Seite, ich brauche mich vor nichts und niemandem zu fürchten. Was kann ein Mensch mir schon antun? 7 Der HERR steht für mich ein und hilft mir; darum werde ich die Niederlage meiner Feinde erleben. 8 Es ist viel besser, beim HERRN Schutz zu suchen, als sich auf Menschen zu verlassen. 9 Es ist viel besser, beim HERRN Schutz zu suchen, als mit denen zu rechnen, die mächtig und einflussreich sind. 10 Ich war von feindlichen Völkern eingekreist, aber mit der Hilfe des HERRN schlug ich sie in die Flucht. 11 Sie hatten mich von allen Seiten umzingelt, aber mit der Hilfe des HERRN schlug ich sie in die Flucht. 12 Sie fielen über mich her wie ein Bienenschwarm, aber mit der Hilfe des HERRN schlug ich sie in die Flucht. Wie ein Strohfeuer erlischt, so schnell war es mit ihnen vorbei. 13 Sie haben mich erbittert bekämpft, um mich zu Fall zu bringen, doch der HERR hat mir geholfen. 14 Er hat mir Kraft gegeben und mich gerettet; nun kann ich wieder fröhlich singen. 15-16 Hört die Freudenrufe und Siegeslieder in den Zelten der Menschen, die für Gott leben! Sie singen: »Der HERR vollbringt gewaltige Taten! Er hat die Hand erhoben zum Zeichen des Sieges – ja, mit seiner Kraft vollbringt er Gewaltiges!« 17 Ich werde nicht sterben, sondern am Leben bleiben und erzählen, was der HERR getan hat! 18 Er hat mich hart bestraft, doch er ließ nicht zu, dass ich umkam. 19 Ich rufe: »Öffnet mir die Tore des Tempels^[2]! Ich will durch sie einziehen und dem HERRN danken.« 20 Von einem Priester kommt die Antwort: »Hier ist das Tor zur Wohnung des HERRN! Wer Gott die Treue hält, der darf hereinkommen!« 21 Ich danke dir, HERR, denn du hast mich erhört! Du selbst hast mich gerettet. 22 Der Stein, den die Bauleute wegwarfen, weil sie ihn für unbrauchbar hielten, ist zum Grundstein des ganzen Hauses geworden! 23 Was keiner für möglich gehalten hat, das tut der HERR vor unseren Augen! 24 Diesen Freudentag hat er gemacht, lasst uns fröhlich sein und jubeln! 25 O HERR, hilf uns doch! Gib uns Gelingen! 26 Ein Priester ruft aus dem Tempel: »Gepriesen sei, der im Auftrag des HERRN kommt! Hier in Gottes Haus segnen wir euch. 27 Der HERR allein ist Gott, er sieht uns freundlich an. Mit Zweigen in euren Händen beginnt den festlichen Reigen um den Altar!^[3]« 28 Du bist mein Gott, dir will ich danken. Mein Gott, dich allein will ich ehren! 29 Preist den HERRN, denn er ist gut, und seine Gnade hört niemals auf!