1قبيلهٔ افرايم سپاه خود را در صافون جمع كرد و برای يفتاح اين پيغام را فرستاد: «چرا از ما نخواستی تا آمده، تو را در جنگ با عمونیها كمک كنيم؟ اكنون میآييم تا تو و خانهات را بسوزانيم!»2يفتاح پاسخ داد: «من برای شما پيغام فرستادم كه بياييد، ولی نيامديد. موقعی كه در تنگی بوديم شما ما را ياری نكرديد.3پس من جان خود را به خطر انداخته، بدون شما به جنگ رفتم و خداوند مرا امداد نمود تا بر دشمن پيروز شوم. حال دليلی ندارد كه شما با من بجنگيد.»4يفتاح از اين سخن افرايمیها كه گفته بودند، مردان جلعاد به افرايم و منسی خيانت كردهاند خشمناک شده، سپاه خود را بسيج نمود و به افرايم حمله برده، آنها را شكست داد.5مردان جلعاد تمام گذرگاههای رود اردن را گرفتند تا از فرار افرايمیها جلوگيری كنند. هر وقت يكی از فراريان افرايم میخواست از رود اردن عبور كند، مردان جلعاد راه را بر او میبستند و از او میپرسيدند: «آيا تو از قبيلهٔ افرايم هستی؟» اگر میگفت: «نه!»6آنگاه از او میخواستند بگويد: «شبولت.» ولی او میگفت: «سبولت.» و از اين راه میفهميدند كه او افرايمی است، زيرا افرايمیها، «ش» را«س» تلفظ میكردند. پس او را میگرفتند و میكشتند. به اين ترتيب چهل و دو هزار نفر افرايمی به دست مردم جلعاد كشته شدند.7يفتاح مدت شش سال رهبری اسرائيل را به عهده داشت. وقتی مرد او را در يكی از شهرهای جلعاد دفن كردند.
ابصان، ايلون و عبدون
8رهبر بعدی، «ابصان» بيتلحمی بود.9-10او سی پسر و سی دختر داشت. وی دختران خود را به عقد مردانی درآورد كه خارج از قبيلهٔ او بودند و سی دختر بيگانه هم برای پسرانش به زنی گرفت. او هفت سال رهبر اسرائيل بود و بعد از مرگش او را در بيتلحم دفن كردند.11-12پس از ابصان، «ايلون» زبولونی مدت ده سال رهبری اسرائيل را به عهده گرفت. وقتی مرد او را در ايلون واقع در زبولون به خاک سپردند.13پس از او، «عبدون» پسر هيلل فرعتونی رهبر اسرائيل شد.14او چهل پسر و سی نوه داشت كه بر هفتاد الاغ سوار میشدند. عبدون مدت هشت سال رهبر اسرائيل بود.15پس از مرگش در فرعتون واقع در افرايم در كوهستان عماليقیها به خاک سپرده شد.
1Die Männer des Stammes Ephraim versammelten sich und gingen gemeinsam nach Zafon, wo Jeftah sich aufhielt. Sie fuhren ihn an: »Warum bist du ohne uns gegen die Ammoniter in den Krieg gezogen? Warum hast du uns nicht um Hilfe gebeten? Aus Rache werden wir dir jetzt das Dach über dem Kopf anzünden!«2Jeftah erwiderte: »Mein Volk und ich gerieten in einen schweren Streit mit den Ammonitern. Ich rief euch, aber ihr habt mir nicht geholfen.3Als mir klar wurde, dass ich nicht auf euch zählen konnte, bin ich auf eigene Faust gegen die Ammoniter in den Kampf gezogen und habe sie mit der Hilfe des HERRN besiegt. Warum kommt ihr jetzt und wollt mich angreifen?«4Jeftah rief alle Männer von Gilead zusammen. Denn die Ephraimiter hatten sie beschimpft: »Ihr aus Gilead seid doch nur entlaufenes Gesindel aus den Stämmen Ephraim und Manasse!« Die Gileaditer kämpften gegen die Männer Ephraims und besiegten sie.5Dann besetzten sie die Jordanübergänge und schnitten ihren Gegnern den Fluchtweg ab. Immer wenn ein Ephraimiter hinüberwollte, fragten sie ihn: »Bist du aus Ephraim?« Verneinte er,6so forderten sie ihn auf: »Sag einmal ›Schibbolet‹[1]!« Wenn er das Wort nicht richtig aussprechen konnte und stattdessen »Sibbolet« sagte, dann packten sie ihn und brachten ihn an Ort und Stelle um. Damals wurden 42.000 Ephraimiter getötet.7Jeftah führte Israel sechs Jahre. Als er starb, wurde er in einer Stadt im Gebiet von Gilead begraben.
Die Richter Ibzan, Elon und Abdon
8Nach Jeftah wurde Ibzan aus Bethlehem Richter von Israel.9Er hatte dreißig Söhne und ebenso viele Töchter. Seine Töchter waren alle verheiratet und wohnten nicht mehr zu Hause. Dafür hatte er dreißig Frauen für seine Söhne gefunden, die nun in seiner Familie lebten. Sieben Jahre lang führte er Israel,10dann starb er und wurde in Bethlehem begraben.11Nach ihm übernahm Elon aus dem Stamm Sebulon die Führung. Er war zehn Jahre lang Richter von Israel.12Als er starb, begrub man ihn in Ajalon im Gebiet Sebulons.13Sein Nachfolger wurde Abdon, der Sohn von Hillel aus Piraton.14Er hatte vierzig Söhne und dreißig Enkel, die siebzig Esel besaßen. Abdon führte Israel acht Jahre.15Dann starb auch er, und man begrub ihn in Piraton im Amalekitergebirge, das zum Gebiet Ephraims gehört.