1اكنون كه همراه مسيح از نو زنده شدهايد، به بركات و شاديهای آسمان چشم بدوزيد، جايی كه مسيح در كنار خدا، بر تخت عزت و قدرت نشسته است.2همواره به آنچه در آسمان است بينديشيد، و برای امور اين دنيای زودگذر غصه نخوريد.3به اين دنيای فانی همانقدر دل ببنديد كه يک شخص مرده دل میبندد! زيرا زندگی واقعی شما در آسمان است، همراه مسيح در حضور خدا!4وقتی مسيح كه زندگی واقعی ماست بازگردد، شما نيز با او خواهيد درخشيد و در جلال و شكوه او شريک خواهيد شد.5پس به گناهان اين دنيا نزديک نشويد؛ هوسهای ناپاک را كه در وجودتان كمين میكنند، نابود سازيد؛ هرگز خود را با گناهانی چون بیعفتی، ناپاكی، شهوترانی و هوسهای ننگين ديگر آلوده نكنيد. به چيزهای خوشظاهر اين دنيا نيز طمع نورزيد، چون طمع نوعی بتپرستی است.6آنانی كه مرتكب چنين اعمالی میشوند، يقيناً گرفتار خشم و غضب خدا خواهند شد.7شما نيز زمانی كه هنوز به اين دنيای گناهآلود تعلق داشتيد، اسير همين عادتهای شرمآور بوديد.8اما اكنون وقت آن است كه خشم و كينه و فحش و سخنان زشت را همچون جامهای پوسيده از تن خود درآوريد و دور بيندازيد.9به يكديگر دروغ نگوييد، زيرا آن طبيعت كهنه و فاسد شما كه دروغ میگفت، ديگر مرده و از بين رفته است؛10و اكنون زندگی كاملاً تازهای را در پيش گرفتهايد، كه طی آن در شناخت راستی ترقی میكنيد و میكوشيد هر روز بيشتر شبيه مسيح، خالق اين زندگی تازه شويد.11در اين زندگی تازه، قومیت شخص، نژاد، سواد و مقام اجتماعی او اهميت و ارزشی ندارد، چون همهٔ مردم میتوانند به يک اندازه به حضور مسيح بيايند. آنچه واقعاً اهميت و ارزش دارد، حضور مسيح در زندگی شخص است.12حال كه خدا شما را برای اين زندگی تازه برگزيده و اينچنين شما را محبت كرده است، شما نيز بايد نسبت به ديگران دلسوز، مهربان، فروتن، ملايم و بردبار باشيد؛13و رفتار ديگران را تحمل كنيد و آماده باشيد تا ايشان را ببخشيد. هرگز از يكديگر كينه به دل نگيريد. از ياد نبريد كه مسيح شما را بخشيده است؛ پس شما نيز بايد ديگران را ببخشيد.14مهمتر از همه، بگذاريد محبت هادی زندگی شما باشد، زيرا محبت عامل همبستگی كامل مسيحيان است.15بگذاريد آرامشی كه مسيح عطا میكند، همواره بر دلهای شما مسلط باشد، چون همهٔ ما بايد مانند اعضای يک بدن، در هماهنگی و صفا زندگی كنيم. در ضمن، هميشه شكرگزار باشيد.16كلام و تعاليم مسيح را به ياد آوريد و بگذاريد سخنان او زندگیتان را بارور سازد و شما را حكمت آموزد. كلام او را به يكديگر تعليم دهيد. مزامير و سرودهای روحانی بسراييد و با قلبی مملو از شكرگزاری آنها را برای خداوند بخوانيد.17گفتار و كردار شما، شايستهٔ نام عيسای خداوند باشد؛ و توسط او به حضور خدای پدر بياييد تا تشكرات خود را به او تقديم كنيد.
رفتار تازه
18ای زنان، از شوهران خود اطاعت كنيد، زيرا اين خواست خداوند است.19ای شوهران، همسران خود را محبت نماييد و با ايشان تندی و تلخی نكنيد.20ای فرزندان، مطيع پدر و مادر خود باشيد، زيرا اين خداوند را خشنود میسازد.21و شما پدران، فرزندانتان را آنقدر سرزنش نكنيد كه دلسرد و دل شكسته شوند.22ای غلامان، در هر امری مطيع اربابان خود در اين دنيا باشيد. نه تنها در حضور ايشان به وظايف خود خوب عمل كنيد، بلكه به سبب محبت و احترامتان به مسيح، هميشه از صميم قلب خدمت نماييد.23هر كاری را از جان و دل انجام دهيد، درست مانند اينكه برای مسيح كار میكنيد، نه برای اربابتان.24فراموش نكنيد كه شما پاداشتان را از مسيح خداوند دريافت خواهيد كرد، يعنی همان ميراثی را كه برای شما نگاه داشته است، زيرا شما در واقع غلام مسيح هستيد.25پس اگر مسيح را خوب خدمت نكنيد، خدا نيز پاداش خوبی به شما نخواهد داد، چون كسی كه در انجام وظيفهاش كوتاهی كند، خدا به او رحم نخواهد نمود.
1Wenn ihr nun mit Christus auferweckt seid, dann orientiert euch nach oben, wo Christus ist! Gott hat ihm den Ehrenplatz an seiner rechten Seite gegeben. (اعمال رسولان مسيح 2:33; کولسی 2:12)2Richtet also eure Gedanken nach oben und nicht auf die irdischen Dinge! (متیٰ 6:33)3Ihr seid doch gestorben, und euer Leben ist mit Christus bei Gott verborgen.4Wenn einmal Christus, euer Leben, allen sichtbar wird, dann werdet auch ihr mit ihm zusammen in der ganzen Herrlichkeit sichtbar werden, die euch jetzt schon geschenkt ist. (فيليپی 3:21; کولسی 1:27; 1يوحنا 3:2)5Darum tötet alles, was an euch noch irdisch ist: Unzucht, Ausschweifung, Leidenschaft, böse Lust und die Habsucht. Habsucht ist so viel wie Götzendienst. (روم 6:6; روم 6:11; روم 8:13; غلاطيه 5:19; غلاطيه 5:24)6Wegen dieser Dinge kommt das Gericht Gottes.[1] (افسس 5:6)7Auch ihr habt früher entsprechend gelebt, als ihr noch ganz dem Irdischen verhaftet wart. (1قرنتس 6:11; افسس 2:3; افسس 2:11; افسس 4:22; افسس 5:8; تيطوس 3:3)8Aber jetzt müsst ihr das alles ablegen, auch Zorn und Aufbrausen, Boshaftigkeit, Beleidigung und Verleumdung.9Belügt einander nicht mehr! Ihr habt doch den alten Menschen mit seinen Gewohnheiten ausgezogen (افسس 4:22)10und habt den neuen Menschen angezogen: den Menschen, der in der Weise erneuert ist, dass er nun Gott erkennt und weiß, was Gott will – der erneuert ist nach dem Bild dessen, der ihn am Anfang nach seinem Bild geschaffen hat!11Wo diese Erneuerung geschehen ist, da zählt es nicht mehr, ob jemand zu den Griechen gehört oder zu den Juden, ob jemand beschnitten ist oder unbeschnitten, ob jemand zu einem unzivilisierten Volk gehört oder gar zu einem Stamm von Wilden,[2] ob jemand im Sklavenstand ist oder frei. Was einzig noch zählt, ist Christus, der in allen lebt und der alles wirkt. (غلاطيه 3:27; کولسی 2:11)
Anweisungen für alle
12Ihr seid von Gott erwählt, der euch liebt und zu seinem heiligen Volk[3] gemacht hat. Darum zieht nun wie eine neue Bekleidung alles an, was den neuen Menschen ausmacht: herzliches Erbarmen, Freundlichkeit, Bescheidenheit, Milde, Geduld. (افسس 4:2)13Ertragt einander! Seid nicht nachtragend, wenn euch jemand unrecht getan hat, sondern vergebt einander, so wie der Herr euch vergeben hat. (افسس 4:32)14Und über das alles zieht die Liebe an, die alles andere in sich umfasst. Sie ist das Band, das euch zu vollkommener Einheit zusammenschließt. (افسس 5:2)15Der Frieden, den Christus schenkt, muss euer ganzes Denken und Tun bestimmen. In diesen Frieden hat Gott euch alle miteinander gerufen; ihr seid ja durch Christus ein Leib. Werdet dankbar! (1قرنتس 7:15; افسس 4:3; فيليپی 4:7; فيليپی 4:9)16Gebt dem Wort Raum, in dem Christus bei euch gegenwärtig ist. Lasst es seinen ganzen Reichtum unter euch entfalten. Unterweist und ermahnt einander mit aller Weisheit. Singt Gott von ganzem Herzen Psalmen, Hymnen, Loblieder, wie seine Gnade sie schenkt und sein Geist sie euch eingibt. (افسس 5:19; يهودى نژاد 13:15)17Alles, was ihr tut und was ihr sagt, soll zu erkennen geben, dass ihr Jesus, dem Herrn, gehört. Euer ganzes Leben soll ein einziger Dank sein, den ihr Gott, dem Vater, durch Jesus Christus darbringt.
Anweisungen für einzelne Gruppen
18Ihr Frauen, ordnet euch euren Männern unter! So gehört es sich[4] – gerade in der Gemeinschaft mit dem Herrn. (افسس 5:22)19Ihr Männer, liebt eure Frauen und seid nicht rücksichtslos gegen sie. (افسس 5:25)20Ihr Kinder, gehorcht euren Eltern in allem! So ist es richtig – gerade in der Gemeinschaft mit dem Herrn. (افسس 6:1)21Ihr Väter,[5] behandelt eure Kinder nicht zu streng, damit sie nicht entmutigt werden! (افسس 6:4)22Ihr Sklaven und Sklavinnen, gehorcht in allem euren irdischen Herren und Herrinnen![6] Tut es nicht nur äußerlich, um euch bei ihnen einzuschmeicheln. Dient ihnen aufrichtig, als Menschen, die Christus als Herrn ernst nehmen. (افسس 6:5)23Alles, was ihr tut, tut von Herzen, als etwas, das ihr für den Herrn tut und nicht für Menschen.24Seid euch bewusst, dass ihr dafür vom Herrn das ewige Leben als Lohn bekommt. Dient mit eurem Tun Christus, dem Herrn!25Denn wer Unrecht tut, wird dafür die volle Strafe erhalten. Gott ist ein unparteiischer Richter. (روم 2:11)