يوشع‌ 15

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 اين است زمينی كه به حكم قرعه به خاندانهای قبيلهٔ يهودا داده شد: اين زمين در جنوب به منتهی اليه جنوبی بيابان صين میرسيد و در آنجا با ادوم هم مرز میشد.2-4 اين مرز جنوبی از جنوب دريای مرده شروع میشد و از جنوب«گردنهٔ عقربها» گذشته، به سوی بيابان صين پيش میرفت. از آنجا به جنوب قادش برنيع میرسيد و سپس از حصرون گذشته، به طرف ادار بالا میرفت و به طرف قَرقَع برمیگشت و به عصمون میرسيد، بعد دره مصر را طی كرده، به دريای مديترانه ختم میشد.5 مرز شرقی آن از جنوب دريای مرده شروع میشد و تا شمال دريا يعنی جايی كه رود اردن در آن میريزد، امتداد میيافت. از آنجا مرز شمالی شروع میشد و6 تا بيتحجله امتداد میيافت و به طرف شمال وادی اردن تا«سنگ بوهَن» (بوهَن پسر رئوبين بود) پيش میرفت.7 در آنجا از ميان درهٔ عخور گذشته، به دبير میرسيد. بعد به سمت شمال، به سوی جلجال مقابل گردنهٔ ادوميم در طرف جنوبی درهٔ عخور برمیگشت. از آنجا به طرف چشمههای عين شمس پيش میرفت و به عين روجل میرسيد.8 سپس از درهٔ هنوم كه در امتداد دامنهٔ جنوبی شهر يبوسی (يعنی اورشليم) قرار دارد، بالا میرفت و از آنجا به بالای تپهای كه در سمت غربی درهٔ هنوم و در انتهای شمالی درهٔ رفائيم است، پيش میرفت.9 از آنجا به چشمههای نفتوح كشيده شده، به شهرهای نزديک كوه عفرون میرسيد و تا بعله (قريه يعاريم) امتداد میيافت.10 سپس از بعله به طرف مغرب به كوه سعير برمیگشت و در امتداد دامنهٔ شمالی كوه يعاريم (كه كسالون باشد) پيش میرفت و به طرف بيتشمس سرازير شده، از تمنه میگذشت.11 بعد به دامنهٔ شمالی عقرون میرسيد و تا شكرون كشيده میشد و از كوه بعله گذشته به يبنئيل میرسيد و سرانجام به دريای مديترانه ختم میشد.12 مرز غربی، ساحل دريای مديترانه بود. خاندانهای قبيلهٔ يهودا در داخل اين مرزها زندگی میكردند.13 خداوند به يوشع دستور داد كه قسمتی از زمين يهودا را به كاليب (پسر يفنه) ببخشد. برحسب اين دستور، قريهٔ اربع كه نام ديگر آن حبرون بود به او داده شد. (اربع نام پدر عناق بود.) (داوران‌ 1:11)14 كاليب، طايفههای شيشای، اخيمان و تَلَمای را كه از نسل عناق بودند از آنجا بيرون راند.15 سپس با مردم شهر دبير (كه قبلاً قريه سفر ناميده میشد) جنگيد.16 كاليب به افراد خود گفت: «هر كه برود و قريه سفر را تصرف نمايد، دخترم عكسه را به او به زنی خواهم داد.»17 عُتنئيل (پسر قناز) برادرزادهٔ كاليب، شهر را تصرف نمود و كاليب عكسه را به او به زنی داد.18 عتنئيل وقتی عكسه را به خانهٔ خود میبرد، او را ترغيب نمود تا از پدرش قطعه زمينی بخواهد. عكسه از الاغش پياده شد تا در اين باره با پدرش كاليب صحبت كند. كاليب از او پرسيد: «چه میخواهی؟»19 عكسه گفت: «يک هديهٔ ديگر هم به من بده! چون آن زمينی كه به من دادهای، زمين بیآبی است. يک قطعه زمين كه چشمه در آن باشد به من بده.» پس كاليب چشمههای بالا و پايين را به او بخشيد.20 سرزمينی كه به قبيلهٔ يهودا تعلق گرفت شامل شهرهای زير بود.21 شهرهايی كه در امتداد مرزهای ادوم در دشت نگب واقع شده بودند و عبارت بودند از: قبصئيل، عيدر، ياجور،22 قينه، ديمونه، عدعده،23 قادش، حاصور، يتنان،24 زيف، طالم، بعلوت،25 حاصور حَدَته، قريوت حصرون (يا حاصور)،26 اَمام، شماع، مولاده،27 حَصَر جده، حشمون، بيتفالط،28 حصرشوعال، بئرشبع، بزيوتيه،29 بعاله، عييم، عاصم،30 التولد، كسيل، حرمه،31 صقلغ، مدمنه، سنسنه،32 لباوت، سلخيم، عين و رمون، جمعاً بيست و نه شهر با روستاهای اطراف.33 شهرهايی كه در دشتها واقع شده بودند و عبارت بودند از: اِشتائُل، صَرعه، اشنه،34 زانوح، عينجنيم، تفوح، عينام،35 يرموت، عدلام، سوكوه، عزيقه،36 شعرايم، عديتايم، جديره و جديرتايم، جمعاً چهارده شهر با روستاهای اطراف.37 صنان، حداشاه، مجدل جاد،38 دلعان، مصفه، يُقتئيل،39 لاخيش، بُصقه، عجلون،40 كبون، لحمان، كتليش،41 جديروت، بيتداجون، نعمه و مقيده جمعاً شانزده شهر با روستاهای اطراف.42 لبنه، عاتر، عاشان،43 يفتاح، اشنه، نصيب،44 قعيله، اكزيب و مريشه جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف.45 همچنين تمام شهرها و روستاهای ناحيه عقرون جزو ملک قبيلهٔ يهودا بود.46 مرز آن از عقرون تا دريای مديترانه بود و شهرهايی كه اطراف اشدود واقع شده بودند با روستاهای مجاور جزو زمين يهودا به شمار میآمدند.47 و نيز خود شهر اشدود و غزه با آبادیهای اطراف آنها و تمام شهرهای كنار دريای مديترانه تا درهٔ مصر جزو ملک يهودا بودند.48 شهرهايی كه در نواحی كوهستانی قرار داشتند و عبارت بودند از: شامير، يتير، سوكوه،49 دنه، قريه سنه (يا دبير)،50 عناب، اشتموع، عانيم،51 جوشن، حولون و جيلوه، جمعاً يازده شهر با روستاهای اطراف.52 اراب، دومه، اشعان،53 يانوم، بيتتفوح، افيقه،54 حُمطه، قريه اربع (حبرون) و صيعور، جمعاً نه شهر با روستاهای اطراف.55 معون، كرمل، زيف، يوطه،56 يزرعيل، يُقدعام، زانوح،57 قاين، جبعه و تِمنه جمعاً ده شهر با روستاهای اطراف.58 حلحول، بيتصور، جدور،59 معارات، بيتعنوت و التقون، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف.60 قريه بعل (قريه يعاريم) و رَبه جمعاً دو شهر با روستاهای اطراف.61 شهرهايی كه در بيابان واقع شده بودند و عبارت بودند از: بيتعربه، مدين، سكاكه،62 نبشان، شهر نمک و عين جُدی، جمعاً شش شهر با روستاهای اطراف.63 اما مردم قبيلهٔ يهودا نتوانستند يبوسیها را كه در اورشليم زندگی میكردند بيرون كنند. پس آنها در اورشليم ماندند و هنوز هم در آنجا هستند و با مردم قبيلهٔ يهودا زندگی میكنند.

يوشع‌ 15

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Die Sippen des Stammes Juda erhielten folgenden Anteil am Land: Im Süden grenzt ihr Gebiet an die Wüste Zin, die zu Edom gehört.[1]2 Im Einzelnen verläuft die Südgrenze vom südlichen Ende des Toten Meeres3 zunächst in südwestlicher Richtung, und zwar am Fuß der Skorpionensteige vorbei über Zin bis südlich von Kadesch-Barnea, und weiter über Hezron, Addar und Karka4 nach Azmon. Von dort läuft sie nordwestlich zu dem Tal, das die ägyptische Grenze bildet, und folgt diesem bis zum Mittelmeer. Dies soll eure Südgrenze sein.5-6 Die Ostgrenze von Juda bildet das Tote Meer bis zur Einmündung des Jordans. Von dort verläuft die Nordgrenze nach Bet-Hogla und nördlich an Bet-Araba vorbei bis zum Bohanfels – Bohan war ein Sohn Rubens –,7 dann durchs Achor-Tal nach Debir und weiter zu den Gelilot;[2] die liegen der Adummim-Steige gegenüber, die am Südhang des Tales entlangläuft. Sodann geht die Grenze an der Sonnenquelle und der Rogel-Quelle vorbei8 und weiter durch das Hinnom-Tal den Südhang des Berges entlang, auf dem die Jebusiterstadt Jerusalem liegt, und dann auf den Gipfel des Berges, der das Hinnom-Tal im Westen und die Ebene Rafaïm im Norden begrenzt. (يوشع‌ 15:63)9 Vom Gipfel biegt sie ab zur Quelle Neftoach und weiter zur Spitze[3] des Berges Efron und nach Baala, dem heutigen Kirjat-Jearim,10 dann südwestlich über den Bergrücken Seïr, an der Nordseite des bewaldeten Höhenzugs von Kesalon entlang, nach Bet-Schemesch hinunter und weiter nach Timna.11 Von dort verläuft sie nordwestlich zum Höhenzug bei Ekron und dann über Schikkaron, den Berg Baala und die Stadt Jabneel zum Mittelmeer.12 Die Westgrenze wird von der Küste des Meeres gebildet. Dies ist das Gebiet, das dem Stamm Juda mit seinen Sippen zusteht.13 Kaleb, der Sohn von Jefunne, hatte mitten in Juda seinen Erbbesitz erhalten, wie der HERR es Josua befohlen hatte. Er bekam die Stadt Hebron, die Arba, der Stammvater der Anakiter, gegründet hatte. (اعداد 14:13; اعداد 14:24; داوران‌ 1:10; داوران‌ 1:20)14 Kaleb vertrieb die drei Anakiter Scheschai, Ahiman und Talmai samt ihren Sippen aus der Stadt.15 Von dort zog er vor die Stadt Debir, die früher Kirjat-Sefer hieß. (يوشع‌ 10:38; يوشع‌ 11:21; داوران‌ 1:12)16 Er erklärte: »Wer Kirjat-Sefer für sich erobert, dem gebe ich meine Tochter Achsa zur Frau.«17 Da eroberte Kalebs Bruder Otniël, ein Sohn von Kenas, die Stadt und erhielt die Tochter Kalebs zur Frau.18 Am Hochzeitstag veranlasste Otniël seine Frau,[4] ihren Vater um Ackerland zu bitten. Sie stieg von ihrem Esel und Kaleb fragte sie: »Was möchtest du?«19 Sie antwortete: »Gib mir als Zeichen, dass dein Segen mich begleitet, ein Geschenk. Du hast mich in das regenarme Südland verheiratet; gib mir wenigstens ein paar Quellen!« Da gab ihr Kaleb die oberen und unteren Teichanlagen bei Hebron.20-21 Der Erbbesitz des Stammes Juda mit seinen Sippen umfasste folgende Städte im Gebiet zwischen der Nordgrenze und der Grenze zu Edom: (I) Im Südland: Kabzeel, Arad, Jagur,22 Kina, Dimona, Arara,23 Kadesch, Hazor-Jitnan,24 Sif, Telem, Bealot,25 Hazor-Hadatta, Kerijot-Hezron – das ist Hazor –,26 Amam, Schema, Molada,27 Hazar-Gadda, Heschmon, Bet-Pelet,28 Hazar-Schual, Beerscheba und die dazugehörigen Dörfer,29 Baala, Ijim, Ezem,30 Eltolad, Kesil, Horma,31 Ziklag, Madmanna, Sansanna,32 Bet-Lebaot, Scharuhen, En-Rimmon – das sind neunundzwanzig Städte mit den umliegenden Dörfern.[5] (II)33 Im Hügelland: Eschtaol, Zora, Aschna,34 Sanoach, En-Gannim, Tappuach, Enam,35 Jarmut, Adullam, Socho, Aseka,36 Schaarajim, Aditajim, Gedera und Gederotajim – das sind vierzehn[6] Städte mit den umliegenden Dörfern. (III)37 Außerdem: Zenan, Hadascha, Migdal-Gad,38 Dilan, Mizpe, Jokteel,39 Lachisch, Bozkat, Eglon,40 Kabbon, Lachmas, Kitlisch,41 Gederot, Bet-Dagon, Naama und Makkeda – das sind sechzehn Städte mit den umliegenden Dörfern. (IV)42 Ferner: Libna, Eter, Aschan,43 Jiftach, Aschna, Nezib,44 Keïla, Achsib und Marescha – das sind neun Städte mit den umliegenden Dörfern. (V)45 Ferner: Ekron mit den umliegenden Siedlungen46 sowie die Ortschaften zwischen Ekron und dem Mittelmeer,47 ebenso Aschdod und Gaza mit den zugehörigen Ortschaften, das ganze Gebiet bis zum Mittelmeer und im Süden bis zu dem Tal, das die ägyptische Grenze bildet. (VI)48 Im Bergland: Schamir, Jattir, Socho,49 Danna, Kirjat-Sefer, das ist Debir,[7]50 Anab, Eschtemoa, Anim,51 Goschen, Holon, Gilo – das sind elf Städte mit den umliegenden Dörfern. (VII)52 Außerdem: Arab, Duma, Eschan,53 Janum, Bet-Tappuach, Afeka,54 Humta, Kirjat-Arba, das ist Hebron, und Zior – das sind neun Städte mit den umliegenden Dörfern. (VIII)55 Ferner: Maon, Karmel, Sif, Jutta,56 Jesreel, Jorkoam,[8] Sanoach,57 Kajin, Gibea und Timna – zehn Städte mit den umliegenden Dörfern. (IX)58 Ferner: Halhul, Bet-Zur, Gedor,59 Maarat, Bet-Anot und Eltekon – das sind sechs Städte mit den umliegenden Dörfern. (X) Ferner: Tekoa, Efrata, das ist Betlehem, Pegor, Etam, Kulon, Tatam, Schoresch, Kerem, Gallim, Bet-Ter und Manocho – das sind elf Städte mit den umliegenden Dörfern.[9] (XI)60 Ferner: Kirjat-Baal, das ist Kirjat-Jearim, und Rabba – das sind zwei Städte mit den umliegenden Dörfern. (XII)61 In der Steppe nordwestlich des Toten Meeres: Bet-Araba, Middin, Sechacha,62 Nibschan, Ir-Melach (die Salzstadt) und En-Gedi – das sind sechs Städte mit den umliegenden Dörfern.63 Die Männer von Juda konnten die Jebusiter nicht aus Jerusalem vertreiben; deshalb leben diese noch heute dort mit den Judäern zusammen. (يوشع‌ 15:8; يوشع‌ 18:28; داوران‌ 1:8; داوران‌ 1:21; داوران‌ 19:10; 2سموئيل 5:6)