نحميا 7 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 پس از آنكه حصار شهر را تعمير كرديم و دروازهها را كار گذاشتيم و نگهبانان و نوازندگان و لاويان را سر كار گماشتيم، 2 مسئوليت ادارهٔ شهر اورشليم را به برادرم حنانی و حننيا واگذار كردم. حننيا فرمانده قلعه نظامی و مردی بسيار امين بود و در خداترسی كسی به پای او نمیرسيد. 3 به ايشان دستور دادم كه صبحها دروازههای اورشليم را بعد از بالا آمدن آفتاب باز كنند و شبها نيز نگهبانان قبل از ترک پستشان دروازهها را ببندند و قفل كنند. در ضمن، گفتم نگهبانانی از اهالی اورشليم تعيين كنند تا نگهبانی بدهند و هر کس خانهاش نزديک حصار است، نگهبان آن قسمت حصار باشد. 4 شهر اورشليم بسيار وسيع بود و جمعيت آن كم، و هنوز خانهها بازسازی نشده بود.

اسامی كسانی كه از تبعيد بازگشتند

5 آنگاه خدای من در دلم گذاشت كه تمام سران و بزرگان و اهالی شهر را برای بررسی نسب نامههايشان جمع كنم. نسب نامههای كسانی را كه قبلاً به يهودا بازگشته بودند در كتابی با اين مضمون يافتم: (عزرا 2:1) 6 عدهٔ زيادی از يهوديانی كه نبوكدنصر، پادشاه بابل آنها را اسير كرده به بابل برده بود، به يهودا و اورشليم بازگشتند و هر کس به زادگاه خود رفت. 7 رهبران يهوديان در اين سفر عبارت بودند از: زروبابل، يهوشع، نحميا، عزريا، رعميا، نحمانی، مردخای، بلشان، مسفارت، بغوای، نحوم، بعنه. نام طايفههای يهوديانی كه به وطن بازگشتند و تعداد آنها به شرح زير است: 8-38 از طايفه فرعوش ۲,۱۷۲ نفر؛ از طايفه شفطيا ۳۷۲ نفر؛ از طايفه آرح ۶۵۲ نفر؛ از طايفه فحت موآب (كه از نسل يشوع و يوآب بود) ۲,۸۱۸ نفر؛ از طايفه عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفه زتوه ۸۴ نفر؛ از طايفه زكای ۷۶۰ نفر؛ از طايفه بنوی ۶۴۸ نفر؛ از طايفه ببای ۶۲۸ نفر؛ از طايفه ازجد ۲,۳۲۲ نفر؛ از طايفه ادونيقام ۶۶۷ نفر؛ از طايفه بغوای ۲,۰۶۷ نفر؛ از طايفه عادين ۶۵۵ نفر؛ از طايفه آطير (كه از نسل حزقيا بود) ۹۸ نفر؛ از طايفه حاشوم ۳۲۸ نفر؛ از طايفه بيصای ۳۲۴ نفر؛ از طايفه حاريف ۱۱۲ نفر؛ از طايفه جبعون ۹۵ نفر؛ از طايفههای بيتلحم و نطوفه ۱۸۸ نفر؛ از طايفه عناتوت ۱۲۸ نفر؛ از طايفه بيت عزموت ۴۲ نفر؛ از طايفههای قريت يعاريم، كفيره، و بئيروت ۷۴۳ نفر؛ از طايفههای رامه و جبع ۶۲۱ نفر؛ از طايفه مخماس ۱۲۲ نفر؛ از طايفههای بيتئيل و عای ۱۲۳ نفر؛ از طايفه نبوی ۵۲ نفر؛ از طايفه عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفه حاريم ۳۲۰ نفر؛ از طايفه اريحا ۳۴۵ نفر؛ از طوايف لود، حاديد و اونو ۷۲۱ نفر؛ از طايفه سناعه ۳,۹۳۰ نفر. 39-42 تعداد كاهنانی كه به وطن بازگشتند به شرح زير است: از طايفه يدعيا (كه از نسل يشوع بود) ۹۷۳ نفر؛ از طايفه امير ۱,۰۵۲ نفر؛ از طايفه فشحور ۱,۲۴۷ نفر؛ از طايفه حاريم ۱,۰۱۷ نفر. 43-45 تعداد لاويانی كه به وطن بازگشتند به شرح زير است: از طايفههای يشوع و قدمیئيل (كه از نسل هودويا بودند) ۷۴ نفر؛ خوانندگان و نوازندگان خانهٔ خدا (كه از نسل آساف بودند) ۱۴۸ نفر؛ نگهبانان خانهٔ خدا (كه از نسل شلوم، آطير، طلمون، عقوب، حطيطا و شوبای بودند) ۱۳۸ نفر. 46-56 خدمتگزاران خانه خدا كه به وطن بازگشتند از طايفههای زير بودند: صيحا، حسوفا، طباعوت، قيروس، سيعا، فادون، لبانه، حجابه، شلمای، حانان، جديل، جحر، رآيا، رصين، نقودا، جزام، عزه، فاسيح، بيسای، معونيم، نغوسيم، بقبوق، حقوما، حرحور، بصلوت، محيدا، حرشا، برقوس، سيسرا، تامح، نصيح، حطيفا. 57-59 اين افراد نيز كه از نسل خادمان سليمان پادشاه بودند به وطن بازگشتند: سوطای، صوفرت، فريدا، يعله، درقون، جديل، شفطيا، حطيل، فوخرت حظبائيم، آمون. 60 خدمتگزاران خانه خدا و نسل خادمان سليمان پادشاه، جمعاً ۳۹۲ نفر بودند. 61 در اين هنگام گروهی ديگر از تل ملح، تل حرشا، كروب، ادان و امير، به اورشليم و ساير شهرهای يهودا بازگشتند. آنها نمیتوانستند از طريق نسب نامههای خود ثابت كنند كه اسرائيلیاند. 62 اينها از طايفههای دلايا، طوبيا و نقودا بودند كه جمعاً ۶۴۲ نفر میشدند. 63 از كاهنان سه طايفه به نامهای حبايا و هقوص و برزلائی به اورشليم بازگشتند. (بزرگ طايفه برزلائی همان برزلائی است كه با يكی از دختران برزلائی جلعادی ازدواج كرد و نام خانوادگی او را روی خود گذاشت.) 64 ولی ايشان چون نتوانستند از طريق نسب نامههای خود ثابت كنند كه از نسل كاهنان هستند، از كهانت اخراج شدند. 65 حاكم يهوديان به ايشان اجازه نداد از قربانيهای سهم كاهنان بخورند تا اينكه بوسيلهٔ اوريم و تميم^[1] از طرف خداوند معلوم شود كه آيا ايشان واقعاً از نسل كاهنان هستند يا نه. 66-67 پس جمعاً ۴۲,۳۶۰ نفر به سرزمين يهودا برگشتند. علاوه بر اين تعداد، ۷,۳۳۷ غلام و كنيز و ۲۴۵ نوازندهٔ مرد و زن نيز به وطن بازگشتند. 68-69 آنها ۷۳۶ اسب، ۲۴۵ قاطر، ۴۳۵ شتر و ۶,۷۲۰ الاغ با خود بردند. 70-72 برخی از مردم برای بازسازی خانهٔ خدا هدايا تقديم كردند. حاكم يهوديان حدود هشت و نيم كيلوگرم طلا، ۵۰ جام و ۵۳۰ دست لباس برای كاهنان هديه كرد. سران قوم نيز ۱۶۸ كيلوگرم طلا و ۱,۲۵۰ كيلوگرم نقره و بقيه قوم ۱۶۸ كيلوگرم طلا، ۱۴۰ كيلوگرم نقره و ۶۷ دست لباس برای كاهنان تقديم كردند. 73 پس كاهنان، لاويان، نگهبانان، خوانندگان و نوازندگان، خدمتگزاران خانه خدا و بقيه قوم به يهودا آمدند و تا ماه هفتم همه آنها در شهرهای خود مستقر شدند.

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft

Der Wachtdienst in Jerusalem wird organisiert

1 Als der Wiederaufbau der Mauer abgeschlossen war, ließ ich die Torflügel einsetzen. Danach nahmen die Torwächter, die Sänger und die Leviten ihren Dienst am Tempel auf. 2 Den Schutz Jerusalems übertrug ich meinem Bruder Hanani sowie Hananja, dem Kommandanten der Burg. Hananja war ein Mann, der vollstes Vertrauen verdiente, und sein Gehorsam gegenüber Gott war beispielhaft. 3 Ich sagte zu ihnen: »Die Tore Jerusalems werden erst geöffnet, wenn die Wärme der Sonne zu spüren ist. Und abends, wenn noch alle Bewohner auf den Beinen sind,^[1] werden die Tore geschlossen und verriegelt. Richtet einen Wachtdienst ein, zu dem alle Männer der Stadt eingeteilt werden. Ein Teil soll die Wachtposten an den gefährdeten Stellen beziehen, die anderen sollen bei ihrem Haus Wache halten.«

Die Liste der Heimkehrer

4 Jerusalem war eine große, weiträumige Stadt; aber die Zahl der Einwohner war klein und es war noch nicht alles mit Häusern bebaut. (عزرا 2:1) 5 Mein Gott gab mir den Gedanken ein, die Männer der ersten Familien, die Ratsherren und das ganze Volk zusammenzurufen, um sie nach ihren Sippen in Listen einzutragen. Ich fand bei dieser Gelegenheit das Verzeichnis, in dem die ersten Heimkehrer aufgeschrieben waren. Darin hieß es: 6 Viele, deren Vorfahren aus der persischen Provinz Judäa stammten, verließen Babylonien und kehrten nach Jerusalem und Judäa zurück, jeder in seinen Heimatort. Ihre Familien hatten in Babylonien gelebt, seit König Nebukadnezzar sie dorthin verschleppt hatte. 7-38 Ihre Anführer waren: Serubbabel, Jeschua, Nehemja, Asarja, Raamja, Nahamani, Mordochai, Bilschan, Misperet, Bigwai, Rehum und Baana. Hier folgt die Liste der israelitischen Sippen mit der Zahl der zu ihnen gehörigen Männer:^[2] 39-42 Parosch 2172, Schefatja 372, Arach 652, Pahat-Moab, die Nachkommen von Jeschua und Joab 2818, Elam 1254, Sattu 845, Sakkai 760, Bani 648, Bebai 628, Asgad 2322, Adonikam 667, Bigwai 2067, Adin 655, Ater, die Nachkommen von Hiskija 98, Haschum 328, Bezai 324, Harif 112, Gibeon 95, Netofa aus Betlehem 188, aus Anatot 128, aus Bet-Asmawet 42, aus Kirjat-Jearim, Kefira und Beerot 743, aus Rama und Geba 621, aus Michmas 122, aus Bet-El und Ai 123, aus Nebo – dem anderen 52, Elam – ein anderer 1254, Harim 320, aus Jericho 345, aus Lod, Hadid und Ono 721, Senaa 3930, Von den Sippen der Priester kehrten heim: Jedaja, die Nachkommen von Jeschua 973, Immer 1052, Paschhur 1247, Harim 1017, 43 Von den Leviten: die Sippe Jeschua, die Nachkommen von Kadmiël, Binnui und Hodawja^[3] 74, 44 Von den Tempelsängern: die Nachkommen Asafs 148, 45 Von den Torwächtern des Tempels: die Sippen Schallum, Ater, Talmon, Akkub, Hatita und Schobai 139, 46-56 Von den Tempeldienern kehrten folgende Sippen heim: Ziha, Hasufa, Tabbaot, Keros, Sia, Padon, Lebana, Hagaba, Salmai, Hanan, Giddel, Gahar, Reaja, Rezin, Nekoda, Gasam, Usa, Paseach, Besai, die Mëuniter, die Nefusiter, Bakbuk, Hakufa, Harhur, Bazlut, Mehida, Harscha, Barkos, Sisera, Temach, Neziach, Hatifa. 57-59 Folgende Sippen der Sklaven Salomos kehrten heim: Sotai, Soferet, Peruda, Jaala, Darkon, Giddel, Schefatja, Hattil, Pocheret-Zebajim, Amon. 60 Gesamtzahl der heimkehrenden Tempeldiener und Nachkommen der Sklaven Salomos 392 61-62 Aus Tel-Melach, Tel-Harscha, Kerub-Addon und Immer kamen folgende Sippen; sie konnten aber nicht nachweisen, dass sie israelitischer Abstammung waren: Delaja, Tobija und Nekoda 642, 63-64 Unter den Priestern gab es einige, die ihre Abstammungslisten nicht finden konnten. Es waren die Sippen Habaja, Koz und Barsillai. Der Ahnherr der Sippe Barsillai hatte eine Tochter von Barsillai aus Gilead geheiratet und dessen Namen angenommen. Weil diese drei Sippen ihre priesterliche Abstammung nicht nachweisen konnten, wurden sie für unrein erklärt und vom Priesterdienst ausgeschlossen. 65 Der Statthalter untersagte ihnen, von den heiligen Opfergaben zu essen, bis wieder ein Oberster Priester eingesetzt wäre, der ihren Fall klären könnte.^[4] 66-68 Gesamtzahl der Gemeinde der Heimkehrer 42360 Hinzu kamen: Sklaven und Sklavinnen 7337, Sänger und Sängerinnen^[5] 200, Kamele 435, Esel 6720, 69-71 Viele aus dem Volk gaben eine Spende für den Bau und den Tempelschatz: der Statthalter 1000 Goldmünzen, 50 Opferschalen, 30 Priestergewänder, 285 Kilo Silber^[6], ein Teil der Sippenoberhäupter 20000 Goldmünzen, 1250 Kilo Silber, das übrige Volk 20000 Goldmünzen, 1140 Kilo Silber, 67 Priestergewänder,

Esra führt das Volk in das Gesetz Gottes ein

72 Alle Israeliten ließen sich in ihren Heimatorten nieder: die Priester, die Leviten, die Torwächter und Sänger, die Leute aus dem Volk und die Tempeldiener. Als der 7. Monat herankam und die Israeliten in ihren Städten lebten, (عزرا 3:1)