نحميا 12

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 اين است اسامی كاهنان و لاويانی كه همراه زروبابل (پسر شئلتیئيل) و يهوشع به اورشليم آمدند:2-7 از كاهنان: سرايا، ارميا، عزرا، امريا، ملوک، حطوش، شكنيا، رحوم، مريموت، عدو، جنتوی، ابيا، ميامين، معديا، بلجه، شمعيا، يوياريب، يدعيا، سلو، عاموق، حلقيا، يدعيا. اين افراد در زمان يهوشع از رهبران كاهنان بودند.8 از لاويان: اين لاويان دستهٔ اول سرايندگان را رهبری میكردند: يشوع، بنوی، قدمیئيل، شربيا، يهودا، متنيا.9 بقبقيا، عنی و همراهان آنها نيز دسته دوم را رهبری مینمودند.10-11 يهوشع پدر يوياقيم، يوياقيم پدر الياشيب، الياشيب پدر يوياداع، يوياداع پدر يوناتان، يوناتان پدر يدوع بود.12-21 اينها سران طايفههای كاهنان بودند كه در زمان يوياقيم، كاهن اعظم خدمت میكردند: كاهن طايفه, مرايا سرايا, حننيا ارميا, مشلام عزرا, يهوحانان امريا, يوناتان ملوک, يوسف شبنيا, عدنا حاريم, حلقای مرايوت, زكريا عدو, مشلام جنتون, زكری ابيا, فلطای منيامين, شموع بلجه, يهوناتان شمعيا, متنای يوياريب, عزی يدعيا, قلای سلای, عابر عاموق, حشبيا حلقيا, نتنئيل يدعيا,22 نسب نامهٔ سران طايفههای كاهنان و لاويان در ايام الياشيب، يهوياداع، يوحانان و يدوع كه همزمان با سلطنت داريوش پادشاه پارس بود، ثبت گرديد.23 البته اسامی سران لاويان تا زمان يوحانان پسر الياشيب در دفاتر رسمی ثبت شد.24 لاويان به سرپرستی حشبيا، شربيا و يشوع (پسر قدمیئيل) و همراهان ايشان به چند دسته تقسيم میشدند و مطابق رسم داوود، مرد خدا، هر بار دو دسته در مقابل هم میايستادند و سرودهای شكرگزاری در جواب يكديگر میخواندند.25 نگهبانان خانه خدا كه از انبارهای كنار دروازهٔ خانه خدا محافظت میكردند عبارت بودند از: متنيا، بقبقيا، عوبديا، مشلام، طلمون، عقوب.26 اينها كسانی بودند كه در زمان يوياقيم (پسر يهوشع، نوه يهوصادق)، نحميای حاكم و عزرای معلم و كاهن انجام وظيفه میكردند.27 هنگام تبرک حصار اورشليم، تمام لاويان از سراسر يهودا به اورشليم آمدند تا با سرودهای شكرگزاری همراه با نوای دف و بربط و عود، جشن بگيرند و حصار را تبرک نمايند.28-29 دستهٔ سرايندگان لاوی از آبادیهای اطراف اورشليم كه در آنجا برای خود دهكدههايی ساخته بودند، يعنی از دهات نطوفات، بيتجلجال، جبع و عزموت به اورشليم آمدند.30 كاهنان و لاويان اول خودشان را تطهير كردند، بعد قوم را و در آخر دروازهها و حصار شهر را.31 من سران يهودا را بر سر حصار بردم و آنها را به دو دسته تقسيم كردم، تا از جهت مخالف هم، شهر را دور بزنند و در حين دور زدن در وصف خدا بسرايند. گروه اول از طرف راست، روی حصار راه افتادند و به طرف«دروازهٔ خاكروبه» رفتند.32 هوشعيا در پشت سر سرايندگان حركت میكرد و پشت سر او نيز نصف سران يهودا قرار داشتند.33 كسان ديگری كه در اين گروه بودند عبارت بودند از: عزريا، عزرا، مشلام،34 يهودا، بنيامين، شمعيا، ارميا،35 و نيز كاهنانی كه شيپور میزدند، زكريا (زكريا پسر يوناتان، يوناتان پسر شمعيا، شمعيا پسر متنيا، متنيا پسر ميكايا، ميكايا پسر زكور و زكور پسر آساف بود)،36 و بستگان او شمعيا، عزرئيل، مللای، جللای، ماعای، نتنئيل، يهودا و حنانی آلات موسيقیای با خود داشتند كه داوود، مرد خدا، تعيين كرده بود. عزرای كاهن رهبری اين گروه را به عهده داشت.37 وقتی ايشان به«دروازهٔ چشمه» رسيدند، از پلههايی كه به شهر قديمی داوود منتهی میشد بالا رفتند، و از كاخ داوود گذشته، به حصار«دروازهٔ آب» كه در سمت شرقی شهر بود بازگشتند.38 گروه دوم نيز سرودخوانان از طرف ديگر راه افتادند. من نيز همراه ايشان بودم. ما از«برج تنور» گذشتيم و به«حصار عريض» رسيديم.39 سپس از بالای«دروازهٔ افرايم»، «دروازهٔ كهنه»، «دروازهٔ ماهی»، «برج حننئيل» و«برج صد» گذشتيم تا به«دروازهٔ گوسفند» رسيديم. سرانجام كنار دروازهای كه به خانه خدا باز میشد ايستاديم.40-41 به اين ترتيب، اين دو گروه، در حال شكرگزاری وارد خانه خدا شدند. كاهنانی كه شيپور میزدند و در گروه من بودند عبارت بودند از: الياقيم، معسيا، منيامين، ميكايا، اليوعينای، زكريا و حننيا.42 دسته سرايندگان نيز اينها بودند: معسيا، شمعيا، العازار، عزی، يوحانان، ملكيا، عيلام و عازر. ايشان به سرپرستی يزرحيا با صدای بلند سرود میخواندند.43 در آن روز، قربانیهای زيادی تقديم كردند و مردم همراه با زنان و فرزندانشان شادی نمودند، زيرا خدا قلب آنها را مملو از شادی كرده بود. صدای شادی و هلهلهٔ اهالی اورشليم از فاصلهٔ دور شنيده میشد!44 در آن روز عدهای تعيين شدند تا مسئول جمعآوری و نگهداری هدايا، دهيکها و نوبر محصولات باشند. آنها میبايست هدايا و محصولاتی را كه طبق دستور تورات، سهم كاهنان و لاويان بود از مزرعهها جمعآوری كنند. اهالی يهودا از خدمت كاهنان و لاويان خوشحال بودند،45 زيرا ايشان آيين تطهير و ساير خدماتی را كه خدا مقرر كرده بود به جا میآوردند و دسته سرايندگان و نگهبانان نيز مطابق دستوری كه داوود و پسرش سليمان داده بودند به ايشان كمک میكردند.46 (از زمان قديم، يعنی از زمان داوود و آساف برای دسته سرايندگان، سردسته تعيين شده بود تا ايشان را در خواندن سرودهای شكرگزاری و پرستش رهبری كنند.)47 پس، در زمان زروبابل و نحميا، بنیاسرائيل برای دستهٔ سرايندگان و نگهبانان و لاويان هر روز به طور مرتب خوراک میآوردند. لاويان نيز از آنچه كه میگرفتند سهم كاهنان را به ايشان میدادند.

نحميا 12

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Folgende Priester und Leviten kehrten mit Serubbabel, dem Sohn Schealtiëls, und mit Jeschua aus der Verbannung heim: Priester: Seraja, Jirmeja, Esra, (عزرا 2:2)2 Amarja, Malluch, Hattusch, (نحميا 10:3)3 Schechanja, Harim,[1] Meremot,4 Iddo, Ginneton, Abija,5 Mijamin, Maadja, Bilga,6 Schemaja, Jojarib, Jedaja,7 Sallu, Amok, Hilkija und Jedaja. Dies waren die führenden Priester und ihre Brüder während der Amtszeit Jeschuas.8 Leviten: Jeschua, Binnui, Kadmiël, Scherebja, Juda und Mattanja. Diese waren zuständig für den Gesang. (نحميا 10:10)9 Weiter Bakbukja und Unni. Sie und ihre Verwandten bildeten den Chor, der die Antworten sang.[2]10 Jeschua zeugte Jojakim, Jojakim zeugte Eljaschib, Eljaschib zeugte Jojada, (عزرا 2:2; نحميا 3:1)11 Jojada zeugte Jonatan, Jonatan zeugte Jaddua.12-21 Zur Zeit Jojakims waren folgende Priester die Oberhäupter ihrer Sippen: in der Sippe Seraja Meraja, in der Sippe Jirmeja Hananja, in der Sippe Esra Meschullam, in der Sippe Amarja Johanan, in der Sippe Malluch Jonatan, in der Sippe Schebanja Josef, in der Sippe Harim Adna, in der Sippe Meremot[3] Helkai, in der Sippe Iddo Secharja, in der Sippe Ginneton Meschullam, in der Sippe Abija Sichri, in der Sippe Mijamin N.[4], in der Sippe Maadja Piltai, in der Sippe Bilga Schammua, in der Sippe Schemaja Jonatan, in der Sippe Jojarib Mattenai, in der Sippe Jedaja Usi, in der Sippe Sallu Kallai, in der Sippe Amok Eber, in der Sippe Hilkija Haschabja, in der Sippe Jedaja Netanel,22 Von den Leviten, die während der Amtszeit der Priester Eljaschib, Jojada, Johanan und Jaddua Dienst taten, wurden die Sippenoberhäupter in Listen erfasst, ebenfalls die Sippenoberhäupter der Priester während der Regierungszeit des Perserkönigs Darius.[5] (نحميا 3:1)23 Die Sippenoberhäupter der Leviten bis zur Amtszeit Johanans, des Sohnes von Eljaschib, sind in der amtlichen Chronik verzeichnet.24-25 Sippenoberhäupter der Leviten waren: Haschabja, Scherebja und Jeschua, der Sohn Kadmiëls. Sie und ihre Verwandten Mattanja, Bakbukja und Obadja standen einander in zwei Chören gegenüber und priesen und dankten Gott im Wechselgesang, wie es David, der Mann Gottes, angeordnet hatte. Meschullam, Talmon und Akkub waren Torwächter; sie bewachten die Vorratsräume bei den Toren des Tempels.26 Alle diese Männer lebten und wirkten gleichzeitig mit dem Priester Jojakim, dem Sohn von Jeschua und Enkel von Jozadak, mit Nehemia, dem Statthalter, und mit Esra, dem Priester und Lehrer des Gesetzes.27 Zur Einweihung der Stadtmauer wurden die Leviten aus dem ganzen Land nach Jerusalem geholt. Sie sollten die Feier mit Lobliedern und der festlichen Musik von Becken, Harfen und Lauten begleiten. (1تواريخ 15:16)28-29 Die Sänger kamen aus den Dörfern rings um Jerusalem, wo sie sich angesiedelt hatten, und des Weiteren aus den Siedlungen von Netofa, aus Bet-Gilgal und aus der Gegend von Geba und Asmawet.30 Die Priester und Leviten besprengten sich selbst mit Reinigungswasser, dann besprengten sie auch das Volk, die Mauer und die Tore. (اعداد 8:6)31 Darauf ließ ich – berichtet Nehemia[6] – die führenden Männer von Judäa auf die Mauer steigen und stellte zwei große Festchöre zusammen. Der erste zog oben auf der Mauer nach rechts dem Misttor zu.32 Hinter den Sängern ging Hoschaja mit der einen Hälfte der führenden Männer.33-35 Danach kamen die Priester Asarja, Esra, Meschullam, Juda, Benjamin, Schemaja und Jirmeja. Sie bliesen Trompeten. Ihnen folgten die Leviten: Secharja, der über Jonatan, Schemaja, Mattanja, Michaja und Sakkur von Asaf abstammte,36 sowie seine Mitbrüder Schemaja, Asarel, Milalai, Gilalai, Maai, Netanel, Juda und Hanani. Sie trugen Saiteninstrumente, wie sie einst König David, der Mann Gottes, gespielt hatte. An ihrer Spitze ging Esra, der Lehrer des Gesetzes.37 Sie gingen weiter zum Quelltor und stiegen dann auf dem ansteigenden Mauerstück zur Davidsstadt hinauf; am ehemaligen Palast Davids vorbei kamen sie zum Wassertor im Osten der Stadt.38 Den zweiten Festchor mit der anderen Hälfte der führenden Männer begleitete ich selbst.[7] Wir zogen auf der Mauer in entgegengesetzter Richtung zum Ofentor und zur »Breiten Mauer«,39 dann über das Efraïmtor, das Jeschana-Tor, das Fischtor und weiter am Hananel-Turm und am »Turm der Hundert« vorbei zum Schafstor; am Wachttor machten wir halt. (نحميا 3:1)40-41 Nun stellten sich die beiden Chöre im Vorhof des Tempels auf. Auf meiner Seite standen außer der zweiten Hälfte der führenden Männer[8] die Priester Eljakim, Maaseja, Mijamin, Michaja, Eljoënai, Secharja und Hananja mit Trompeten.42 Daneben standen die Leviten[9] Maaseja, Schemaja, Eleasar, Usi, Johanan, Malkija, Elam und Eser. Unter der Leitung von Jisrachja stimmten die Sänger ihren Lobgesang an.43 Anschließend wurden eine Menge Tiere für das Opfermahl geschlachtet. Alle waren fröhlich, denn Gott hatte ihr Werk gelingen lassen. Auch die Frauen und Kinder freuten sich und der Jubel Jerusalems war weithin zu hören.44 Damals wurden auch Aufseher für die Vorratsräume angestellt, in denen alle Vorräte und Abgaben gelagert wurden, die ersten Früchte der Ernte und der zehnte Teil aller Erträge. Von allem, was auf den Feldern rings um die Städte geerntet wurde, sollte der gesetzlich festgelegte Anteil in die Vorratsräume gebracht werden als Abgabe für die Priester und die Leviten. Die Leute von Judäa befolgten die Anordnung willig;[10] denn sie hatten ihre Freude an den Priestern und Leviten, die den Dienst am Tempel versahen, (نحميا 10:36; نحميا 10:38)45 ihrem Gott die Opfer darbrachten und die Reinigungshandlungen vollzogen. Auch die Sänger und die Torwächter verrichteten ihren Dienst nach den Anordnungen Davids und seines Sohnes Salomo. (1تواريخ 23:1; 2تواريخ 8:14; نحميا 13:9; نحميا 13:22; نحميا 13:30)46 Damals, zur Zeit Davids, war Asaf der Vorsteher[11] der Sänger, die Gott mit ihren Liedern priesen und ihm dankten. (1تواريخ 6:24)47 Zur Zeit Serubbabels wie zur Zeit Nehemias lieferten alle Israeliten ohne Ausnahme die Abgaben, die den Sängern und Torwächtern für ihren täglichen Unterhalt zustanden. Die Leute brachten die Gaben, die dem HERRN geweiht waren, zu den Leviten, die den vorgeschriebenen Anteil an die Priester abgaben.