مزامير 74 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعا برای قوم خدا

1 ای خدا، چرا برای هميشه ما را ترک كردهای؟ چرا بر ما كه گوسفندان مرتع تو هستيم خشمگين شدهای؟ 2 قوم خود را كه در زمان قديم از اسارت بازخريدی، به ياد آور. تو ما را نجات دادی تا قوم خاص تو باشيم. شهر اورشليم را كه در آن ساكن بودی، به ياد آور. 3 بر خرابههای شهر ما عبور كن و ببين دشمن چه بر سر خانهٔ تو آورده است! 4 آنها در خانهٔ تو فرياد پيروزی سر دادند و پرچمشان را به اهتزاز درآوردند. 5-7 مانند هيزمشكنانی كه با تبرهای خود درختان جنگل را قطع میكنند، تمام نقشهای تراشيده را با گرز و تبر خرد كردند و خانهٔ مقدس تو را به آتش كشيده با خاک يكسان نمودند. 8 عبادتگاههای تو را در سراسر خاک اسرائيل سوزانيدند تا هيچ اثری از خداپرستی برجای نماند. 9 هيچ نبی در ميان ما نيست كه بداند اين وضع تا به كی ادامه میيابد تا ما را از آن خبر دهد. 10 ای خدا، تا به كی اجازه میدهی دشمن نام تو را اهانت كند؟ 11 چرا دست خود را عقب كشيدهای و به داد ما نمیرسی؟ دست راست خود را از گريبان خود بيرون آور و دشمنانمان را نابود كن. 12 ای خدا، تو از قديم پادشاه ما بودهای و بارها ما را نجات دادهای. 13-14 با قدرت خود دريای سرخ را شكافتی و سر نهنگان غولپيكر را شكستی و گوشت آنها را خوراک صحرانشينان كردی. 15 چشمهها جاری ساختی تا قوم تو آب بنوشند و رود هميشه پر آب را خشک كردی تا از آن عبور كنند. 16 شب و روز را تو بوجود آوردهای؛ خورشيد و ماه را تو در آسمان گذاشتهای. 17 تمام نظم جهان از توست. تابستان و زمستان را تو ايجاد كردهای. 18 ای خداوند، ببين چگونه دشمن نام تو را اهانت میكند. 19 قوم ستمديدهٔ خود را برای هميشه ترک مكن؛ كبوتر ضعيف خود را به چنگ پرندهٔ شكاری مسپار! 20 گوشههای تاريک سرزمين ما از ظلم پر شده است، عهدی را كه با ما بستهای به ياد آر. 21 نگذار قوم مظلوم تو بيش از اين رسوا شوند. ايشان را نجات ده تا تو را ستايش كنند. 22 ای خدا، برخيز و حق خود را از دشمن بگير، زيرا اين مردم نادان تمام روز به تو توهين میكنند. 23 فرياد اهانتآميز آنها را كه پيوسته بلند است، نشنيده مگير.

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft

Klage über das zerstörte Heiligtum

1 Ein Gedicht Asafs. Gott, hast du uns für immer verstoßen? Warum wütet dein Zorn so furchtbar gegen uns? Wir sind doch deine Herde und du bist unser Hirt! (مزامير 23:1; مزامير 79:1; مزامير 79:13; مزامير 80:2; مزامير 95:7; مزامير 100:3)

مزامير 23:1مزامير 79:1مزامير 79:13مزامير 80:2مزامير 95:7مزامير 100:3

2 Denke daran, wie du uns einst befreit hast! Damals hast du uns zu deinem Eigentum gemacht, schon seit uralter Zeit sind wir dein Volk. Denk an den Zionsberg, den du zu deinem Wohnsitz bestimmt hast! (خروج‌ 19:5; خروج‌ 20:2; مزامير 76:3) 3 Komm doch, sieh dir die trostlosen Trümmer an! Die Feinde haben den Tempel völlig zerstört. (2پادشاهان 25:9; مراثی 3:18) 4 Brüllend sind sie in die heilige Stätte eingebrochen und haben dort ihre Feldzeichen aufgepflanzt. 5 Sie haben wild drauflosgeschlagen, als hätten sie ein Dickicht vor sich, 6 die kostbaren Schnitzereien haben sie zertrümmert mit ihren Äxten und Eisenstangen. 7 Sie haben Feuer in dein Heiligtum geworfen, deine Wohnung^[1] niedergerissen und geschändet. 8 Sie schrien: »Wir machen Schluss mit ihnen! Wir verbrennen^[2] alle Göttertempel auf der Erde!« 9 Es gibt kein Zeichen mehr dafür, dass du noch bei uns bist. Kein Prophet spricht mehr; niemand von uns weiß, wie lange das noch dauert. 10 Gott, wie lange darf der Feind noch höhnen? Hört das nie auf, dass er deinen Namen beschimpft? 11 Warum siehst du so untätig zu? Wann greifst du endlich ein? 12 Gott, seit uralter Zeit bist du unser König, du hast gewaltige Taten auf der Erde vollbracht! 13 Mit deiner Macht hast du das Meer gespalten und den Seeschlangen die Schädel zertrümmert. (خروج‌ 14:21; مزامير 89:11; اشعيا 51:9)

خروج‌ 14:21مزامير 89:11اشعيا 51:9

14 Dem Drachen^[3] hast du die Köpfe abgeschlagen und ihn den wilden Tieren^[4] zum Fraß gegeben. 15 Du hast Quellen und Bäche sprudeln lassen und mächtige Ströme zum Versiegen gebracht. 16 Der Tag gehört dir und auch die Nacht, Sonne und Mond hast du an ihren Platz gestellt. (مزامير 104:19) 17 Du hast alle Gebiete der Erde abgegrenzt, Sommer und Winter hast du gemacht. 18 HERR, höre doch, wie unsere Feinde dich verhöhnen! Sie missachten dich und lästern deinen Namen. 19 Gib dein hilfloses Volk nicht diesen Räubern preis! Wir werden unterdrückt; lass uns nicht endlos leiden! 20 Denk an deinen Bund mit uns! Alle versteckten Winkel im Land sind voll von Verbrechen und Gewalttat. 21 Enttäusche die Verfolgten nicht; rette die Armen und Unterdrückten, damit sie dich preisen! 22 Steh auf, Gott! Es geht um deine Sache, verschaff dir Recht! Denk an die Schmähungen der Spötter, mit denen sie dich täglich überschütten! 23 Hör doch, wie sie toben; immer lauter wird ihr Geschrei!