مزامير 41

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 خوشا به حال كسانی كه به فكر فقيران و درماندگان هستند، زيرا هنگامی كه خود در زحمت بيفتند خداوند به ياری ايشان خواهد شتافت.2 او ايشان را حفظ كرده، زنده نگاه خواهد داشت. آنان در دنيا سعادتمند خواهند بود و خدا نخواهد گذاشت كه به دست دشمنانشان بيفتند.3 به هنگام بيماری، خداوند ايشان را شفا میبخشد و سلامتی از دست رفته را به آنان باز میگرداند.4 گفتم: «خداوندا، نسبت به تو گناه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا شفا ده!»5 دشمنانم با كينه و نفرت دربارهٔ من میگويند: «كی میميرد و نامش گم میشود؟»6 هنگامی كه به عيادتم میآيند، وانمود میكنند كه دوستدارانم هستند، و حال آنكه از من نفرت دارند و قصدشان سخنچينی و شايعهسازی است.7 همهٔ دشمنانم پشت سرم حرف میزنند و دربارهام بد میانديشند.8 آنها میگويند: «به مرض كشندهای مبتلا شده؛ از بستر بيماری بلند نخواهد شد.»9 حتی بهترين دوستم نيز كه به او اعتماد داشتم و نان و نمک مرا میخورد، دشمن من شده است.10 ای خداوند، بر من رحم كن و مرا بر پا بدار تا جواب آنان را بدهم.11 يقين دارم كه از من راضی هستی و نخواهی گذاشت دشمنانم بر من پيروز شوند.12 مرا به سبب درستكاريم حفظ خواهی كرد و تا ابد در حضورت نگاه خواهی داشت.13 سپاس بر خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد. آمين! آمين!

مزامير 41

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Ein Lied Davids.2 Wie glücklich sind alle, die für die Hilflosen sorgen! Wenn sie in Not geraten, holt der HERR sie heraus (مزامير 25:12; امثال 14:21)3 und erhält sie am Leben; alle im Land werden sie glücklich preisen. Der HERR überlässt sie nicht der Willkür ihrer Feinde.4 Wenn Krankheit sie niederwirft, steht der HERR ihnen bei und hilft ihnen wieder auf.5 Weil ich das weiß, sage ich: HERR, hab Erbarmen mit mir und mach mich wieder gesund! Denn gegen dich habe ich mich vergangen! (مزامير 38:4)6 Meine Feinde sind grausam, sie fragen: »Wann ist er endlich tot, damit man ihn schnellstens vergisst?«7 Wenn mich überhaupt noch einer von ihnen besucht, dann tut er es in böser Absicht: Er sucht nach Beweisen für meine Schuld; kaum ist er wieder draußen, verleumdet er mich. (مزامير 35:21)8 Alle, die mich hassen, stecken ihre Köpfe zusammen; einmütig ziehen sie über mich her und reden schon von meinem Ende:9 »Den lässt die Hölle nicht mehr los, sein Bett verlässt er nur noch als Toter!«10 Sogar mein Freund, dem ich Vertrauen schenkte, der bei mir von meinem Brot gegessen hat – auch er hat sich nun gegen mich gewandt! (نوشته‌ ء يوحنا 13:18)11 Du aber hab Erbarmen mit mir, HERR, richte mich doch wieder auf, damit ich sie zur Rechenschaft ziehe!12 Wenn das Siegesgeschrei meiner Feinde verstummt, dann weiß ich, dass du es gut mit mir meinst.13 Weil ich schuldlos bin, hältst du zu mir und lässt mich für immer in deiner Nähe leben. (مزامير 23:6)14 Gepriesen sei der HERR, der Gott Israels, vom Anfang der Zeiten bis in alle Zukunft! Amen, so soll es sein!