اِرميا 33 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

وعدهٔ تفقد

1 وقتی هنوز در زندان بودم، كلام خداوند بار ديگر بر من نازل شد. 2 خداوند، كه آسمان و زمين را آفريده و نام او يهوه است، به من چنين فرمود: 3 «از من درخواست كن و من اسراری را درباره آنچه در آينده واقع خواهد شد، به تو آشكار خواهم ساخت! 4 بدان كه حتی اگر خانههای اورشليم و قصر پادشاه را هم خراب كنند تا مصالح آنها را برای استحكام ديوار شهر در برابر حملهٔ دشمن به کار ببرند، 5 سربازان بابلی داخل خواهند شد و اهالی اين شهر جان به در نخواهند برد؛ زيرا در شدت خشم و غضب خود اراده نمودم كه ايشان را نابود كنم. به سبب تمام شرارتهايشان، روی خود را از ايشان برگرداندهام. 6 «با وجود اين، زمانی خواهد رسيد كه خرابیهای اورشليم را ترميم خواهم كرد و به اهالی آن سعادت و آسايش خواهم بخشيد. 7 اسيران يهودا و اسرائيل را باز خواهم آورد و مانند گذشته، ايشان را كامياب خواهم گرداند. 8 آنان را از تمام گناهانی كه نسبت به من مرتكب شدهاند، پاک خواهم نمود و خواهم آمرزيد. 9 آنگاه اين شهر مايهٔ شادی و افتخار من خواهد بود و باعث خواهد شد تمام قومهای دنيا، مرا تمجيد و تكريم كنند! همهٔ مردم جهان احسان و لطفی را كه در حق قومم خواهم كرد، خواهند ديد و از ترس خواهند لرزيد.» 10 خداوند میفرمايد: «مردم میگويند كه شهرهای يهودا و كوچههای اورشليم همه ويران و خالی از سكنه و حيوانات شده است. 11 ولی در همين مكان بار ديگر آواز سرور و شادمانی و صدای شاد عروس و داماد شنيده خواهد شد. مردم به خانهٔ من قربانیهای شكرگزاری آورده، خواهند گفت: ”بياييد خداوند قادر متعال را تمجيد نماييم، زيرا او نيكو و مهربان است و رحمت او هميشه پابرجاست!“ من اين سرزمين را بيش از دوران گذشته، سعادتمند و كامياب خواهم ساخت. 12 در اين سرزمين كه همهٔ شهرهايش ويران شده و انسان و حيوانی در آن به چشم نمیخورد، بار ديگر چوپانان گلههای خود را خواهند چرانيد، 13 و شمار گوسفندانشان در همه جا فزونی خواهد يافت: در آبادیهای كوهستانی، در شهرهای واقع در دشت، در تمام دشتهای نگب، در خاک بنيامين، اطراف اورشليم و در تمام شهرهای يهودا. 14 بلی، روزی میآيد كه به تمام وعدههای خوبی كه به اهالی اسرائيل و يهودا دادهام، وفا خواهم نمود. 15 «در آن زمان از نسل داوود، شخص عادلی را بر تخت سلطنت خواهم نشاند تا با عدل و انصاف حكومت كند. 16 در آن روزها، اهالی يهودا و اورشليم در آسايش و امنيت زندگی خواهند كرد و اين شهر ”خداوند عدالت ما“ ناميده خواهد شد! 17 يقين بدانيد كه از آن به بعد، از دودمان داوود، همواره كسی وجود خواهد داشت كه بر تخت سلطنت اسرائيل تكيه بزند، 18 و كاهنانی از نسل لاوی نيز همواره در عبادتگاه مشغول خدمت خواهند بود تا قربانیهای سوختنی، هدايای آردی و قربانیهای ديگر به حضور من تقديم كنند.» 19 سپس اين پيغام از طرف خداوند به من رسيد: 20-21 «اگر بتوانی عهدی را كه با روز و شب دارم، بشكنی تا نظمشان بر هم بخورد، آنگاه من نيز عهد و پيمان خود را با خدمتگزارم داوود خواهم شكست تا از نسل او كسی نباشد كه وارث تاج و تختش شود، و عهد خود را با خدمتگزارانم يعنی لاويان كاهن نيز خواهم گسست. 22 چنانكه ستارگان آسمان و ماسههای ساحل درياها را نمیتوان شمرد، همچنان نسل بندهام داوود و خدمتگزارانم لاويان آنقدر زياد خواهند شد كه قابل شمارش نخواهند بود.» 23 خداوند بار ديگر به من فرمود: 24 «آيا نشنيدهای مردم چه میگويند؟ آنها با ريشخند میگويند: ”خداوند كه اسرائيل و يهودا را برگزيده بود، اكنون ايشان را به حال خود واگذاشته است! ديگر نمیتوان اسرائيل را يک قوم خواند!“ 25-26 ولی تا وقتی قوانين روز و شب، و نظام زمين و آسمان برقرار است، ديگر قوم خود و فرزندان داوود را ترک نخواهم نمود، بلكه كسی را از نسل داوود، بر فرزندان ابراهيم، اسحاق و يعقوب فرمانروا خواهم ساخت و بر ايشان رحمت خواهم كرد و سعادت از دست رفته را به ايشان باز خواهم گرداند.»

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft

Dem Ende wird ein neuer Anfang folgen

1 Als Jeremia im Wachthof gefangen gehalten wurde, erging das Wort des HERRN noch ein zweites Mal an ihn. Er sagte: (اِرميا 32:2) 2 »Ich, der HERR, bewirke alles, was geschieht; was ich will, das wird Wirklichkeit. Mein Name ist ›Der HERR‹. 3 Wende dich an mich und ich werde dir antworten! Ich werde dir große Dinge zeigen, von denen du nichts weißt und auch nichts wissen kannst. (اِرميا 29:12; اِرميا 31:22) 4-5 Häuser wurden abgebrochen, sogar die Paläste der Könige von Juda, um die Mauern zu verstärken gegen die Angriffsrampen der Babylonier und um ihren Angriffen besser standhalten zu können. Die anderen Häuser aber wurden mit den Leichen der Menschen gefüllt, die ich in meinem glühenden Zorn erschlagen hatte. Denn ich hatte mich von Jerusalem abgewandt, weil seine Bewohner so viel Böses getan haben. Doch jetzt sage ich, der HERR, der Gott Israels: 6 ›Ich werde die Wunden Jerusalems verbinden und heilen. Ich stelle es wieder her und schenke ihm echten, dauerhaften Frieden. (اِرميا 8:22) 7 Ja, ich werde für Juda und Israel^[1] alles wieder zum Guten wenden und sie wieder zu dem machen, was sie einmal waren. (اِرميا 23:6; اِرميا 29:13) 8 Ich werde den Leuten von Juda und den Leuten von Israel die Schuld vergeben, die sie auf sich geladen haben, ihren Ungehorsam, ihre Vergehen und ihre Auflehnung gegen mich! (اِرميا 31:34) 9 Und Jerusalem wird für mich wieder ein Grund zur Freude sein, eine Stadt, die mir bei allen Völkern der Welt Ruhm und Ehre einbringt. Die Völker werden sprachlos sein vor Staunen, wenn sie hören, wie viel Glück und Wohlstand ich dieser Stadt schenke.‹« (اِرميا 13:11) 10-11 Weiter sagte der HERR: »Ihr meint: ›Bald wird hier niemand mehr wohnen, in Jerusalem und in allen Städten von Juda; das ganze Land wird zur Wüste werden, in der kein Mensch und kein Stück Vieh mehr lebt.‹ Aber seid gewiss: Jubel und Freude kehren zurück! Der Jubelruf von Bräutigam und Braut wird wieder zu hören sein. Das Volk wird wieder Dankopfer zu meinem Tempel bringen und dabei singen: ›Dankt dem HERRN, dem Herrscher der Welt,^[2] denn er ist gut zu uns! Seine Liebe hört niemals auf!‹ Denn ich werde für dieses Land alles wieder zum Guten wenden; ich mache es wieder zu dem, was es früher war.« (1تواريخ 16:34; اِرميا 7:34; اِرميا 29:13; اِرميا 31:6)

1تواريخ 16:34اِرميا 7:34اِرميا 29:13اِرميا 31:6

12 Weiter sagte der Herr, der Herrscher der Welt: »Dieses Land wird jetzt zu einer Wüste, in der kein Mensch und kein Stück Vieh mehr lebt. Doch danach werden alle Städte in Juda wieder ihr Weideland haben, auf dem Hirten mit ihren Herden lagern – 13 die Städte im Gebirge, im Hügelland und in der Steppe im Süden, im Gebiet von Benjamin und im Umkreis von Jerusalem. Überall wird es wieder Hirten geben, die ihre Schafe zählen. Das sage ich, der HERR.«

Der Bund mit David und Levi hat Bestand

14 »Die Zeit kommt«, sagt der HERR, »da lasse ich in Erfüllung gehen, was ich den Leuten von Israel und von Juda versprochen habe: 15 Ich werde aus der Nachkommenschaft Davids einen Mann berufen, der dem Namen Davids wieder Ehre macht. Er wird das Land gerecht regieren, weil er sich an meine Weisungen hält. (اِرميا 23:5) 16 Dann wird das Volk von Juda vor Feinden sicher sein und auch die Bewohner Jerusalems werden in Frieden leben. Jerusalem wird dann den Namen tragen: ›Der HERR ist unsere Rettung!‹« (اشعيا 1:26; اِرميا 23:6; زكريا 8:3; Bar 5:4)

اشعيا 1:26اِرميا 23:6زكريا 8:3Bar 5:4

17 Ja, so spricht der HERR: »Stets wird einer von Davids Nachkommen König über Israel sein (2سموئيل 7:12; اِرميا 23:5) 18 und stets wird es Priester aus dem Stamm Levi geben, die mir im Tempel Brandopfer und Speiseopfer darbringen und die Tiere für die Mahlopfer schlachten!« (تثنيه 10:8) 19 Und das Wort des HERRN erging an Jeremia: 20 »Ich habe mit dem Tag und der Nacht einen Bund geschlossen: Sie kommen und gehen zur festgesetzten Zeit. Sowenig ein Mensch diesen Bund außer Kraft setzen kann, (مزامير 89:35; اِرميا 31:35) 21 sowenig werde ich den Bund außer Kraft setzen, den ich mit David, meinem vertrauten Diener, geschlossen habe. Ihm habe ich zugesagt, dass stets einer seiner Nachkommen über sein Reich herrschen wird. Und auch mein Bund mit den Priestern aus dem Stamm Levi wird nicht außer Kraft gesetzt. 22 So unzählbar wie die Sterne am Himmel und so unmessbar wie den Sand am Meer werde ich die Nachkommen meines Dieners David machen und auch die Nachkommen Levis, die mir als Priester dienen.« (پيدايش 15:5; پيدايش 22:17) 23 Weiter sagte der HERR zu Jeremia: 24 »Hast du gehört, was gewisse Leute reden? Sie behaupten: ›Der HERR hat Juda und Israel verstoßen, die er sich doch selbst erwählt hatte.‹ So verachten sie mein Volk; in ihren Augen hat es aufgehört, ein Volk zu sein. 25 Doch ich sage dir: Ich habe mit dem Tag und der Nacht einen Bund geschlossen; ich habe dem Himmel und der Erde feste Ordnungen gegeben. 26 So gewiss ich dies getan habe und dazu stehe, so gewiss werde ich die Nachkommen Jakobs und die Nachkommen meines Dieners David nie verstoßen und so gewiss werden immer Männer aus der Nachkommenschaft Davids über die Nachkommen Abrahams, Isaaks und Jakobs herrschen. Denn ich werde Erbarmen haben mit meinem Volk und alles wieder zum Guten wenden!« (اِرميا 29:13)