اول پطرس‌ 5

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 و حال، خواهشی از كشيشان كليسا دارم؛ زيرا من نيز خودم در كليسا دارای همين سمت میباشم؛ من شاهد مرگ مسيح بر روی صليب بودم؛ و همچنين در روز بازگشت او، شريک جلال او خواهم بود.2 خواهش من اينست كه گلهای را كه خدا به شما سپرده است، خوراک دهيد. با ميل و رغبت از ايشان مراقبت نماييد، نه از روی اجبار و نه به خاطر چشم داشت، بلكه به خاطر اينكه میخواهيد خداوند را خدمت كرده باشيد.3 رياستطلب نباشيد، بلكه سرمشق خوبی برای ايشان باشيد،4 تا در روزی كه«شبان اعظم» میآيد، شما را پاداش عطا كند و در جلال و شكوه بیپايان خود شريک سازد.5 و شما ای جوانان، مطيع افراد سالخورده باشيد. به همين ترتيب، همگی شما با روحی فروتن يكديگر را خدمت نماييد، زيرا خداوند فروتنان را مورد عنايت خاص خود قرار میدهد، اما مخالف متكبران و مغروران میباشد.6 پس اگر خود را زير دست نيرومند خدا فروتن سازيد، او در زمان مناسب شما را سرافراز خواهد نمود.7 بگذاريد خداوند بار تمام غصهها و نگرانيهای شما را به دوش گيرد، زيرا او در تمام اوقات به فكر شما میباشد.8 هشيار و مراقب باشيد، زيرا دشمن شما، شيطان، همچون شيری گرسنه، غُرّان به هر سو میگردد تا طعمهای بيابد و آن را ببلعد.9 پس در برابر حملات او، به خداوند تكيه كنيد و استوار بايستيد؛ بدانيد كه اين زحمات فقط به سراغ شما نيامده، بلكه مسيحيان در تمام دنيا با چنين مصائبی مواجه میباشند.10 بنابراين، پس از آنكه مدتی كوتاه اين زحمات را تحمل كرديد، خدا خودش شما را كامل و توانا و استوار خواهد ساخت. او خدای پر مهر و رحمت است و به خاطر ايمانمان به عيسی مسيح، ما را خوانده تا در جلال و شكوه او شريک گرديم.11 جلال و قدرت تا به ابد از آن اوست. آمين.12 اين نامهٔ مختصر را به كمک سيلاس نوشتم. به نظر من، او برادر قابل اعتمادی است. اميدوارم با اين نامه، باعث تشويق شما شده باشم، زيرا راه واقعی دريافت بركات خدا را به شما نشان دادم. آنچه نوشتم، به شما كمک خواهد كرد تا در محبت خدا استوار بمانيد.13 اعضای كليسای ما در شهر روم كه مانند شما برگزيدهٔ خدا هستند، به شما سلام میرسانند. پسرم مرقس نيز سلام میرساند.14 از سوی من، يكديگر را با محبت مسيحی ببوسيد. بر همهٔ شما كه از آن عيسی مسيح هستيد، آرامش باد.

اول پطرس‌ 5

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Ich wende mich an die Ältesten unter euch. Ich bin selbst Ältester der Gemeinde, und ich habe teil an den Leiden von Christus wie an seiner Herrlichkeit, die bald offenbar werden wird. Deshalb ermahne ich euch:2 Leitet die Gemeinde, die Herde Gottes, die euch anvertraut ist, als rechte Hirten! Kümmert euch um sie, nicht weil es eure Pflicht ist, sondern aus innerem Antrieb, so wie es Gott gefällt. Tut es nicht, um euch zu bereichern, sondern aus Hingabe. (نوشته‌ ء يوحنا 21:15; 1تيموتائوس 6:5)3 In eurem Verantwortungsbereich führt euch nicht als Herren auf, sondern gebt euren Gemeinden ein Vorbild. (1‏قرنتس 4:16; 2‏قرنتس 1:24)4 Dann werdet ihr, wenn der oberste Hirt kommt, den Siegeskranz erhalten, der nie verwelkt. (1‏قرنتس 9:24; ‏1پطرس 1:4)5 Euch Jüngeren aber sage ich: Ordnet euch den Ältesten unter! Überhaupt müsst ihr – das sage ich allen – im Umgang miteinander jede Überheblichkeit ablegen. Ihr wisst doch: »Gott widersetzt sich den Überheblichen, aber denen, die gering von sich denken, wendet er seine Liebe zu.« (امثال 3:34; افسس 5:21; نامهء يعقوب‌ 4:6)6 Beugt euch also unter Gottes starke Hand, damit er euch erhöhen kann, wenn die Zeit gekommen ist. (نامهء يعقوب‌ 4:10)7 Alle eure Sorgen werft auf ihn, denn er sorgt für euch. (مزامير 55:23; فيليپی 4:6)8 Seid wachsam und nüchtern! Euer Feind, der Teufel, schleicht um die Herde wie ein hungriger Löwe. Er wartet nur darauf, dass er jemand von euch verschlingen kann. (مزامير 22:14; 2‏قرنتس 2:11; 1تسالونيکی 5:5; Sir 27:10)9 Leistet ihm Widerstand und haltet unbeirrt am Glauben fest. Denkt daran, dass die Gemeinschaft eurer Brüder und Schwestern[1] in der ganzen Welt die gleichen Leiden durchzustehen hat. (افسس 6:11; نامهء يعقوب‌ 4:7)10 Ihr müsst jetzt für eine kurze Zeit leiden. Aber Gott hat euch in seiner großen Gnade dazu berufen, in Gemeinschaft mit Jesus Christus für immer in seiner Herrlichkeit zu leben. Er wird euch Kraft geben, sodass euer Glaube stark und fest bleibt und ihr nicht zu Fall kommt. (روم 5:2)11 Ihm gehört die Macht in Ewigkeit! Amen.12 Ich habe euch diesen kurzen Brief mithilfe von Silvanus geschrieben, den ich als treuen Bruder schätze. Ich wollte euch ermutigen und euch bezeugen, dass ihr gerade in eurem Leiden[2] die wahre Gnade Gottes erlebt. Bleibt fest in dieser Gnade! (1تسالونيکی 1:1)13 Eure Schwestergemeinde hier in Babylon,[3] die so wie ihr von Gott erwählt wurde, grüßt euch; ebenso mein Sohn Markus. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 12:12)14 Grüßt einander mit dem heiligen Kuss, dem Zeichen eurer Verbundenheit als Brüder und Schwestern![4] Frieden sei mit euch allen, die ihr mit Christus verbunden seid!