از Biblica1بنابراين، وجود خود را از كينه و دشمنی، فريب و دورويی، حسادت و بدگويی، پاک سازيد.2-3شما كه مهر و محبت خداوند را در زندگی خود چشيدهايد، مانند يک كودک نوزاد، مشتاق شير روحانی خالص باشيد، تا با خوردن آن، در نجاتی كه به دست آوردهايد، رشد نماييد.
سنگهای زنده برای خانه خدا
4میدانيد كه مسيح، آن سنگ زندهای است كه خدا مقرر فرموده تا عمارت روحانی خود را بر آن بنا كند. گرچه انسانها دست رد به سينه او زدند. اما او نزد خدا عزيز و مكرم است. پس به سوی او بياييد،5تا شما نيز مانند سنگهای زنده در دست خدا، در بنای آن عمارت و عبادتگاه روحانی به کار رويد. مهمتر اينكه شما در اين عبادتگاه، كاهن مقدس نيز میباشيد. پس قربانیهای مقبول و مورد پسند خدا را توسط عيسی مسيح تقديم كنيد.6در كتاب آسمانی آمده است كه خدا مسيح را خواهد فرستاد تا در خانهٔ او، سنگ زاويهٔ گرانبها باشد، و هر كه به او ايمان بياورد، نوميد و پشيمان نشود.7اين«سنگ» برای شما كه ايمان داريد، بسيار گرانبهاست، اما برای بیايمانان همان سنگی است كه دربارهاش گفته شده: «سنگی كه معماران دور افكندند، سنگ اصلی ساختمان گرديد.»8همچنين، در كتاب آسمانی آمده است: «او سنگی است كه پای بعضی به آن میخورد و میافتند، و تخته سنگی است كه بعضی از آن سقوط میكنند.» حقشان است كه بيفتند و سقوط كنند، زيرا از كلام خدا اطاعت نمینمايند.9اما شما مانند آنان نيستيد. شما برگزيدگان خدا، و كاهنان پادشاهمان عيسی، و قوم مقدس و خاص خدا میباشيد، تا به اين ترتيب به ديگران نشان دهيد كه خدا چگونه شما را از تاريكی به نور عجيب خود دعوت نموده است.10زمانی شما هيچ هويت نداشتيد، اما اكنون فرزندان خدا میباشيد؛ زمانی از رحمت و مهربانی خدا بیبهره بوديد، اما حال، مورد لطف و رحمت او قرار گرفتهايد.11برادران عزيز، شما در اين دنيا رهگذری بيش نيستيد، و خانهٔ اصلی شما در آسمان است. از این رو، خواهش میكنم خود را از لذات گناهآلود اين دنيا دور نگاه داريد. شما برای اين قبيل اميال و هوسها ساخته نشدهايد؛ به همين دليل است كه آنها با روح و جان شما در جنگ و جدالند.12مراقب رفتار خود نزد اطرافيان بیايمانتان باشيد؛ چه، در اين صورت، حتی اگر ايشان شما را متهم به بدكاری نمايند، اما در زمان بازگشت مسيح، خدا را به سبب كارهای نيكتان، تمجيد خواهند كرد.
رفتار مسيحی در اجتماع
13-14به خاطر خداوند، از مقامات كشور اطاعت نماييد، خواه از رهبر مملكت، و خواه از مأمورين دولت كه از سوی رهبر منصوب شدهاند تا خلافكاران را مجازات كنند و درستكاران را پاداش دهند.15خواست خدا اينست كه شما درستكار باشيد تا به اين ترتيب دهان اشخاص نادانی را كه از شما ايراد میگيرند ببنديد.16درست است كه شما از قيد و بند احكام مذهبی آزاد شدهايد، اما اين به آن معنی نيست كه میتوانيد به هر كار نادرستی دست بزنيد، بلكه آزادی خود را بايد برای اجرای خواست خدا به کار ببريد.17به همه احترام كنيد؛ ايمانداران را دوست بداريد؛ از خدا بترسيد؛ به رهبران مملكت احترام بگذاريد.
سرمشق از مسيح
18شما خدمتكاران، بايد مطيع اربابان خود باشيد و به ايشان احترام كامل بگذاريد، نه فقط به اربابان مهربان و با ملاحظه، بلكه به آنانی نيز كه سختگير و تندخو هستند.19اگر به خاطر انجام ارادهٔ خدا، به ناحق متحمل رنج و زحمت شويد، خدا شما را اجر خواهد داد.20اگر به سبب اعمال بد و نادرست مجازات شويد، چه افتخاری دارد؟ اما اگر به سبب درستكاری و نيكوكاری، رنج و زحمت ببينيد و بدون شكايت آن را تحمل نماييد، آنگاه خدا را خشنود ساختهايد.21اين رنج و زحمت، جزئی از خدمتی است كه خدا به شما محول كرده است. سرمشق شما مسيح است كه در راه شما زحمت كشيد. پس راه او را ادامه دهيد.22هرگز از او گناهی سر نزد، و دروغی از دهان او بيرون نيامد.23وقتی به او ناسزا میگفتند، پاسخی نمیداد؛ و زمانی كه او را عذاب میدادند، تهديد به انتقام نمیكرد، بلكه زندگی خود را به خدايی واگذار كرد كه داور عادل و با انصاف میباشد.24او بر روی صليب، بار گناهان ما را بر دوش گرفت تا ما بتوانيم از چنگ گناه رهايی يافته، زندگی پاكی داشته باشيم. زخمهای او نيز دوای دردهای ما گرديد.25شما مانند گوسفندانی بوديد كه راهشان را گم كردهاند. اما اكنون نزد شبانتان بازگشتهايد، شبانی كه نگهبان جان شماست و شما را از خطرات حفظ میكند.
1Macht darum Schluss mit allem, was unrecht ist! Hört auf zu lügen und euch zu verstellen, andere zu beneiden oder schlecht über sie zu reden. (افسس 4:25; نامهء يعقوب 1:21; نامهء يعقوب 4:11)2Wie neugeborene Kinder nach Milch schreien, so sollt ihr nach dem unverfälschten Wort Gottes verlangen, um im Glauben zu wachsen und das Ziel, eure Rettung, zu erreichen. (1قرنتس 3:2)3Ihr habt doch schon gekostet, wie gütig Christus, der Herr, ist. (مزامير 34:9)4Kommt zu ihm! Er ist der lebendige Stein, den die Menschen als unbrauchbar weggeworfen haben; aber bei Gott ist er ausgesucht und wertvoll. (مزامير 118:22; اشعيا 28:16)5Lasst euch selbst als lebendige Steine zu einem geistigen Haus erbauen, zu einer Priesterschaft, die Gott geweiht ist und die ihm, vermittelt durch Jesus Christus, Opfer darbringt, Opfer geistiger Art, an denen er Gefallen hat, nämlich den Opferdienst des ganzen Lebens.[1] (اشعيا 61:6; روم 12:1; 1قرنتس 3:16; افسس 2:21; 1پطرس 2:9)6In den Heiligen Schriften heißt es: »Auf dem Zionsberg lege ich einen Stein, einen ausgesuchten, wertvollen Grundstein. Wer auf ihn vertraut, wird nicht zugrunde gehen.« (اشعيا 28:16; روم 9:33)7Wertvoll ist dieser Stein für euch, die ihr auf Jesus Christus vertraut. Aber für die, die ihn ablehnen, gilt: »Der Stein, den die Bauleute als wertlos weggeworfen haben, ist zum Eckstein geworden. (مزامير 118:22; نوشتهء مَرقُس 12:10; اعمال رسولان مسيح 4:11)8An ihm stoßen sich die Menschen. Er ist zum Felsblock geworden, an dem sie zu Fall kommen.« An ihm stoßen sich alle, die dem Wort Gottes nicht gehorchen. Doch so hatte es Gott für sie bestimmt. (اشعيا 8:14; نوشتهء لوقا 2:34; روم 9:33)9Ihr aber seid das erwählte Volk, das Haus des Königs, die Priesterschaft, das heilige Volk, das Gott selbst gehört. Er hat euch aus der Dunkelheit in sein wunderbares Licht gerufen, damit ihr seine machtvollen Taten verkündet. (خروج 19:5; تثنيه 14:2; تيطوس 2:14; 1پطرس 1:1; 1پطرس 2:5)10Früher wart ihr nicht sein Volk; aber jetzt seid ihr das Volk, das Gott gehört. Früher galt euch nicht sein Erbarmen; aber jetzt habt ihr sein Erbarmen erfahren. (هوشع 2:25; روم 9:25)
Frei zum Tun des Guten
11Ihr wisst, meine Lieben, dass ihr Gäste und Fremde in dieser Welt seid. Darum ermahne ich euch: Gebt den Leidenschaften nicht nach, die aus eurer selbstsüchtigen Natur aufsteigen[2] und die ständig mit eurem guten Willen im Streit liegen. (مزامير 39:13; غلاطيه 5:1; يهودى نژاد 13:14; 1پطرس 1:1; 1پطرس 1:17)12Euer Leben mitten unter den Menschen, die Gott nicht kennen,[3] muss einwandfrei sein. Wenn sie euch alles mögliche Böse nachsagen, sollen sie eure guten Taten sehen und von ihren eigenen Augen eines Besseren belehrt werden. Vielleicht kommen sie dann zur Besinnung und preisen Gott für ihre Rettung am Tag seines Gerichts. (متیٰ 5:16)13Fügt euch um des Herrn willen jeder von Menschen gesetzten Ordnung. Ordnet euch dem Kaiser unter, der an höchster Stelle steht. (روم 13:1)14Ordnet euch seinen Vertretern unter, die er eingesetzt hat, um alle zu bestrafen, die Unrecht tun, und alle mit Anerkennung zu belohnen, die das Rechte tun.15Denn Gott will, dass ihr durch eure guten Taten alle zum Schweigen bringt, die aus Dummheit und Unwissenheit gegen euch reden. (1پطرس 3:16)16Handelt als freie Menschen; aber missbraucht eure Freiheit nicht, um ein zuchtloses Handeln damit zu entschuldigen. Denkt daran, dass ihr nur frei seid, weil Gott euer Herr geworden ist.[4] (غلاطيه 5:13)17Ehrt alle Menschen, liebt die Gemeinschaft der Brüder und Schwestern,[5] fürchtet Gott, ehrt den Kaiser! (امثال 24:21; نوشتهء مَرقُس 12:17; فيليپی 2:12; 1پطرس 1:22)
Christus als Beispiel
18Ihr Sklaven und Sklavinnen, ordnet euch euren Herren und Herrinnen unter, und erweist ihnen den schuldigen Respekt,[6] nicht nur den guten und freundlichen, sondern auch den launischen. (افسس 6:5)19Es ist eine Gnade Gottes, wenn jemand ohne Schuld nur deshalb Kränkungen erfährt und leiden muss, weil er im Gewissen an Gott gebunden ist. (1پطرس 5:12)20Habt ihr etwa Grund, euch zu rühmen, wenn ihr ein Unrecht begangen habt und dafür geschlagen werdet? Aber wenn ihr das Rechte getan habt und dafür leiden müsst, ist das eine Gnade von Gott. (1پطرس 4:14)21Und eben dazu hat er euch berufen. Ihr wisst doch: Christus hat für euch gelitten und euch ein Beispiel gegeben, damit ihr seinen Spuren folgt. (متیٰ 10:38; فيليپی 2:5; 1پطرس 3:18)22Ihr wisst: »Er hat kein Unrecht getan; nie ist ein unwahres Wort aus seinem Mund gekommen.« (اشعيا 53:9; نوشته ء يوحنا 8:46; يهودى نژاد 4:15)23Wenn er beleidigt wurde, gab er es nicht zurück. Wenn er leiden musste, drohte er nicht mit Vergeltung, sondern überließ es Gott, ihm zum Recht zu verhelfen. (اشعيا 53:7; نوشتهء مَرقُس 14:48; نوشتهء مَرقُس 14:65; نوشتهء مَرقُس 15:5; نوشتهء مَرقُس 15:16; 1پطرس 3:9)24Unsere Sünden hat er ans Kreuz hinaufgetragen, mit seinem eigenen Leib. Damit sind wir für die Sünden tot und können nun für das Gute leben. Durch seine Wunden seid ihr geheilt worden! (اشعيا 53:5; روم 6:10; کولسی 2:4)25Ihr wart wie Schafe, die sich verlaufen haben; jetzt aber seid ihr auf den rechten Weg zurückgekehrt und folgt dem Hirten, der euch leitet und schützt. (اشعيا 53:6; حزقيال نبی 34:5; حزقيال نبی 34:16; نوشته ء يوحنا 10:11)