1اين گفته صحيح است كه اگر كسی مشتاق است كشيش شود، در آرزوی كار خوبی است.2اما كشيش بايد شخص نيک و درستی باشد تا كسی نتواند عيبی در او بيابد. او بايد شوهر وفادار يک زن باشد؛ خويشتندار بوده، عاقلانه فكر كند؛ منظم و خوش رفتار باشد؛ درِ خانهاش بايد به روی میهمان باز باشد و مشتاق تعليم كلام خدا باشد.3او نبايد مشروبخوار و تندخو و اهل دعوا باشد بلكه ملايم و مهربان؛ پولدوست نيز نباشد.4بايد سرپرست خوبی برای خانوادهاش باشد و فرزندانش را طوری تربيت كند كه در كمال احترام از او اطاعت نمايند،5زيرا اگر كسی نتواند خانوادهٔ خود را اداره كند، چگونه خواهد توانست كليسا را اداره و خدمت نمايد؟6كشيش نبايد تازه ايمان باشد، زيرا ممكن است از اينكه اينقدر زود به اين مقام گمارده شده، دچار غرور گردد؛ غرور نيز نخستين گام به سوی سقوط است، همانطور كه شيطان نيز از همين راه سقوط كرد.7كشيش در خارج كليسا، در ميان مردم غيرمسيحی نيز بايد شهرت خوب داشته باشد، تا شيطان نتواند او را بوسيلهٔ اتهامات گوناگون به دام بيندازد، و دست و پای او را برای خدمت به اعضای كليسا ببندد.8شماسان كه دستياران كشيش كليسا هستند، بايد مانند او اشخاصی محترم باشند. ايشان نبايد دورو، مشروبخوار و يا پولدوست باشند؛9بلكه بايد با تمام وجود، مسيح را كه منبع مخفی ايمانشان است، پيروی كنند.10اما پيش از آنكه كسی را به مقام شماسی بگماری، اول وظايف ديگری در كليسا به او محول كن، تا خصوصيات و توانايیهای او را بيازمايی. اگر از عهدهٔ وظايفش به خوبی برآمد، آنگاه او را به شماسی منصوب كن.11همسران شماسان نيز بايد محترم و باوقار باشند و دربارهٔ ديگران بدگويی نكنند، بلكه خويشتندار و قابل اعتماد باشند.12شماس بايد فقط يک زن داشته باشد و نسبت به او وفادار بوده، سرپرست خوبی برای خانوادهٔ خود باشد.13شماسانی كه خوب خدمت كنند، اجر خوبی به دست خواهند آورد، زيرا هم مورد احترام مردم خواهند بود و هم ايمان و اعتمادشان به مسيح نيرومندتر خواهد گرديد.
حقانيت اعتقادات ما
14با اينكه اميدوارم بزودی نزد تو بيايم، اما اين نكات را مینويسم،15تا اگر آمدنم به تأخير افتاد، بدانی چه نوع افرادی را برای خدمت به كليسای خدای زنده انتخاب كنی، كليسايی كه خانهٔ خدا و ستون و پايهٔ حقيقت است.16واقعاً كه خداپسندانه زندگی كردن، كار آسانی نيست. اما به كمک مسيح اين امر امكانپذير است، زيرا او مانند يک انسان به دنيا آمد، و ثابت كرد كه روحی پاک و بیگناه دارد؛ فرشتگان او را خدمت كردند؛ و مژدهٔ آمدن او در ميان قومها اعلام شد؛ مردم همه جا به او ايمان آوردند؛ و او بار ديگر به جلال و شكوه خود در آسمان بازگشت.
1Es ist ein wahres Wort: »Wenn jemand die Leitung einer Gemeinde erstrebt, dann sucht er eine große und schöne Aufgabe.«2Der Gemeindeleiter[1] soll ein Mann sein, an dem es nichts auszusetzen gibt. Er darf nur einmal verheiratet sein. Er muss ein nüchternes Urteil haben, besonnen und charakterfest sein. Er muss gastfreundlich und ein guter Lehrer sein. (تيطوس 1:6; يهودى نژاد 13:2; 1پطرس 5:1)3Er soll kein Trinker oder gewalttätiger Mensch sein, sondern ein freundlicher und friedliebender Mann. Er darf auch nicht am Geld hängen.4Er muss die Pflichten eines Familienoberhaupts vorbildlich erfüllen und Kinder haben, die ihn achten und ihm gehorchen.5Denn wenn jemand seine eigene Familie nicht zu leiten versteht, wie kann er dann die Sorge für die Gemeinde Gottes übernehmen?6Er darf nicht erst vor Kurzem Christ geworden sein; sonst wird er stolz, und der Teufel wird im letzten Gericht gegen ihn auftreten, sodass Gott ihn verurteilen muss.7Auch außerhalb der Gemeinde muss er in gutem Ruf stehen; es darf nichts Belastendes gegen ihn vorgebracht werden können. Sonst kann ihm der Teufel daraus einen Strick drehen.
Anforderungen an die Diakone
8Auch die Diakone müssen ehrbare Männer sein. Auf ihr Wort muss man sich verlassen können. Sie dürfen nicht übermäßig Wein trinken und nicht darauf aus sein, sich zu bereichern.9Sie sollen durch ein untadeliges Leben dem Geheimnis des Glaubens Ehre machen.10Zuerst ist zu prüfen, ob sie auch geeignet sind. Nur wenn ihnen niemand etwas nachsagen kann, dürfen sie zum Dienst zugelassen werden.11Auch die Diakoninnen[2] müssen ehrbar sein, nicht klatschsüchtig, sondern nüchtern im Urteil und in allem zuverlässig. (تيطوس 2:3)12Ein Diakon darf nur einmal verheiratet sein. Er muss seine Kinder zum Guten anhalten und sein Hauswesen ordentlich führen.13Wer seinen Diakonendienst gut versieht, verschafft sich damit Ansehen in der Gemeinde. Er kann im Umgang mit ihr offen und freimütig auftreten als einer, dessen Glaube an Jesus Christus sich in der Ausübung seines Dienstes bewährt hat.