1يک روز بعد از ظهر پطرس و يوحنا به خانهٔ خدا میرفتند تا مانند هر روز در مراسم دعای ساعت سه شركت كنند.2وقتی به نزديكی خانهٔ خدا رسيدند، مردی را ديدند كه لنگ مادرزاد بود. هر روز او را میآوردند و در كنار يكی از دروازههای خانهٔ خدا كه معروف به«زيبا» بود میگذاشتند تا از كسانی كه وارد خانهٔ خدا میشدند گدايی كند.3وقتی پطرس و يوحنا میخواستند وارد خانهٔ خدا شوند، آن مرد از ايشان پول خواست.4ايشان به او خيره شدند. سپس پطرس گفت: «به ما نگاه كن!»5گدای لنگ به اميد اينكه چيزی به او بدهند، با اشتياق به ايشان نگاه كرد.6پطرس گفت: «ما پولی نداريم كه به تو بدهيم! اما من چيز ديگری به تو میدهم! در نام عيسی مسيح ناصری به تو دستور میدهم كه برخيزی و راه بروی!»7-8سپس دست او را گرفت و از زمين بلندش كرد. در همان لحظه پاها و قوزک پاهای او صحيح و سالم شد و قوت گرفت، به طوری كه از جا پريد، لحظهای روی پاهای خود ايستاد و به راه افتاد! آنگاه در حالی كه بالا و پايين میپريد و خدا را شكر میكرد با پطرس و يوحنا داخل خانهٔ خدا شد.9اشخاصی كه آنجا بودند، وقتی او را ديدند كه راه میرود و خدا را شكر میكند،10و پی بردند كه همان گدای لنگی است كه هر روز كنار دروازهٔ «زيبای» خانهٔ خدا مینشست، بیاندازه تعجب كردند!11پس همه به طرف«ايوان سليمان» هجوم بردند و او را ديدند كه كنار پطرس و يوحنا بود و از آنها جدا نمیشد. آنگاه با احترام ايستادند و با حيرت به اين واقعهٔ عجيب خيره شدند.
پيامبران راجع به عيسی پيشگويی كرده بودند
12پطرس از اين فرصت استفاده كرد و به گروهی كه در آنجا گرد آمده بودند گفت: «ای مردان اسرائيلی، چرا اينقدر تعجب كردهايد؟ چرا اينچنين به ما خيره شدهايد؟ مگر خيال میكنيد كه ما با قدرت و دينداری خودمان اين شخص را شفا دادهايم؟13اين خدای ابراهيم، اسحاق، يعقوب و خدای اجداد ماست كه با اين معجزه، خدمتگزار خود عيسی را سرافراز كرده است. منظورم همان عيسی است كه شما به پيلاطوس فرماندار اصرار كرديد كه اعدامش كند. در صورتی كه پيلاطوس میكوشيد او را آزاد سازد.14بلی، شما نخواستيد او آزاد شود، بلكه آن مرد پاک و مقدس را رد كرديد، و اصرار داشتيد به جای او يک قاتل آزاد شود.15شما آن مرد حياتبخش را كشتيد، ولی خدا او را زنده كرد. من و يوحنا شاهد اين واقعه هستيم چون بعد از آنكه او را كشتيد، ما او را زنده ديديم!16«شما خود میدانيد كه اين مرد فقير قبلاً لنگ بود. اما اكنون، نام عيسی او را شفا داده است، يعنی ايمان به نام عيسی باعث شفای كامل او شده است، ايمانی كه عطيهٔ الهی است.17«برادران عزيز، در ضمن اين را نيز میدانم كه رفتار شما و سران قوم شما از روی نادانی بود.18از طرف ديگر، دست خدا هم در اين كار بود، زيرا مطابق پيشگويیهای كتاب آسمانی، مسيح بر روی صليب برای آمرزش گناهان ما جان خود را فدا كرد.19پس، توبه كنيد، از گناهانتان دست بكشيد و به سوی خدا بازگرديد تا گناهانتان پاک شود و دوران آسودگی و خرمّی از جانب خداوند فرا برسد.20و بار ديگر عيسی را، كه همانا مسيح شماست، باز بفرستد.21-22چون همانطور كه از زمان قديم پيشگويی شده است، مسيح بايد در آسمان بماند تا همه چيز از آلودگی گناه پاک شود و به حال اول بازگردد. برای نمونه، موسی سالها پيش فرمود: ”خداوند، خدای شما پيامبری مثل من از ميان شما و برای شما میفرستد. هر چه او میگويد با دقت گوش كنيد؛23هر كه به او گوش ندهد، هلاک خواهد شد.“24«و نه فقط موسی، بلكه سموئيل، و تمام پيامبران بعد از او، واقعهٔ امروز را پيشگويی كردند.25شما فرزندان همان پيامبران هستيد و خدا به شما نيز مانند اجدادتان وعده داده است كه تمام مردم روی زمين را بوسيلهٔ نسل ابراهيم بركت دهد. اين همان وعدهای است كه خدا به ابراهيم داد.26از اين جهت خدا خدمتگزار خود را اول از همه نزد شما، بنیاسرائيل، فرستاد تا شما را از راههای گناهآلودتان بازگرداند و به اين وسيله به شما بركت دهد.»
1Einmal gingen Petrus und Johannes in den Tempel. Es war drei Uhr, die Zeit für das Nachmittagsgebet. (نوشتهء لوقا 22:8; اعمال رسولان مسيح 4:1; اعمال رسولان مسيح 8:14; غلاطيه 2:9)2Am Schönen Tor des Tempelvorhofs saß ein Mann, der von Geburt an gelähmt war. Jeden Tag ließ er sich dorthin tragen und bettelte die Leute an, die in den Tempel gingen. (اعمال رسولان مسيح 14:8)3Als er Petrus und Johannes sah, wie sie gerade durch das Tor gehen wollten, bat er sie um eine Gabe.4Die beiden blickten ihn fest an und Petrus sagte: »Sieh uns an!«5Der Gelähmte tat es und erwartete, dass sie ihm etwas geben würden.6Aber Petrus sagte: »Gold und Silber habe ich nicht; doch was ich habe, will ich dir geben. Im Namen von Jesus Christus aus Nazaret:[1] Steh auf und geh umher!« (اعمال رسولان مسيح 3:16; اعمال رسولان مسيح 4:7; اعمال رسولان مسيح 4:10; اعمال رسولان مسيح 8:12; اعمال رسولان مسيح 16:18; اعمال رسولان مسيح 19:13)7Und er fasste den Gelähmten bei der rechten Hand und half ihm auf. Im gleichen Augenblick erstarkten seine Füße und Knöchel;8mit einem Sprung war er auf den Beinen und ging umher. Er folgte Petrus und Johannes in den Vorhof des Tempels, lief umher, sprang vor Freude und dankte Gott mit lauter Stimme. (نوشته ء يوحنا 5:9; اعمال رسولان مسيح 14:10)9Das ganze Volk dort sah, wie er umherging und Gott dankte.10Sie erkannten in ihm den Bettler, der sonst immer am Schönen Tor gesessen hatte. Und sie staunten und waren ganz außer sich über das, was mit ihm geschehen war.
Petrus spricht im Tempel
11Das ganze Volk im Tempel beobachtete, wie der Geheilte sich eng an Petrus und Johannes hielt, und alle folgten ihnen voll Staunen in die Salomohalle. (نوشته ء يوحنا 10:23; اعمال رسولان مسيح 5:12)12Petrus aber sagte zu dem Volk, das dort zusammengeströmt war: »Ihr Männer von Israel, warum staunt ihr? Was starrt ihr uns so an? Denkt nur nicht, wir hätten aus eigener Kraft oder durch unsere Frömmigkeit erreicht, dass der Mann hier gehen kann!13Nein, der Gott unserer Vorfahren, der Gott Abrahams, Isaaks und Jakobs, hat Jesus, seinen Bevollmächtigten, durch dieses Wunder verherrlicht[2] – denselben Jesus, den ihr an Pilatus ausgeliefert und vor seinem Richterstuhl preisgegeben habt, obwohl Pilatus ihn freilassen wollte. (خروج 3:15; اعمال رسولان مسيح 7:32)14Den Heiligen und Gerechten habt ihr abgelehnt und lieber die Freigabe eines Mörders verlangt. (اشعيا 53:11; متیٰ 27:19; نوشتهء لوقا 1:35; نوشتهء لوقا 23:47; اعمال رسولان مسيح 7:52; اعمال رسولان مسيح 22:14; 1پطرس 3:18; 1يوحنا 2:1)15So habt ihr den, der euch das Leben bringen sollte,[3] getötet. Doch Gott hat ihn vom Tod auferweckt; dafür sind wir Zeugen. (اعمال رسولان مسيح 1:8)16Das Vertrauen auf diesen Jesus hat dem Mann, der hier steht und den ihr alle kennt, Kraft gegeben. Der Name von Jesus hat in ihm Glauben geweckt und ihm die volle Gesundheit geschenkt, die ihr an ihm seht. (نوشتهء لوقا 7:50)17Ich weiß wohl, meine Brüder: Ihr habt so gehandelt, ihr und eure Führer, weil ihr es nicht besser gewusst habt. (نوشتهء لوقا 23:34; 1تيموتائوس 1:13)18Aber Gott selbst hat gewollt, dass der versprochene Retter[4] leiden sollte. Durch alle Propheten hat er es im Voraus angekündigt, und auf diese Weise ließ er es jetzt in Erfüllung gehen. (نوشتهء لوقا 22:67; نوشتهء لوقا 24:44)19Geht also in euch und kehrt um, damit Gott eure Schuld auslöscht! (اعمال رسولان مسيح 2:38)20Auch für euch will er die Heilszeit anbrechen lassen und den Retter senden, den er im Voraus für euch bestimmt hat. Jesus ist dieser Retter,21doch muss er den Platz im Himmel einnehmen, bis wirklich auch alles eingetroffen ist, was Gott schon vor langer Zeit durch seine heiligen Propheten angekündigt hat.[5] (1قرنتس 15:25)22Mose hat nämlich gesagt: ›Einen Propheten wie mich wird der Herr, euer Gott, aus euren Brüdern berufen. Auf ihn sollt ihr hören und alles befolgen, was er euch sagt. (تثنيه 18:15; تثنيه 18:19)23Wer nicht auf diesen Propheten hört, wird aus dem Volk Gottes ausgestoßen.‹24Und auch alle Propheten – angefangen mit Samuel und dann der Reihe nach alle, die ihm folgten – haben von all dem gesprochen, was in unserer Zeit in Erfüllung gehen soll.25Euch als den Nachkommen der Propheten gilt, was sie angekündigt haben; euch gilt auch der Bund, den Gott mit euren Vorfahren geschlossen hat, als er zu Abraham sagte: ›Durch deinen Nachkommen[6] werde ich alle Völker der Erde segnen.‹ (پيدايش 12:3; غلاطيه 3:8)26Euch zuerst hat Gott nun seinen Bevollmächtigten gesandt, nachdem er ihn vom Tod auferweckt hat. Durch ihn sollt ihr gesegnet werden, wenn ihr euch von euren bösen Taten abkehrt – jeder und jede im Volk!«