اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 11 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

خدا میخواهد هر انسانی را نجات بخشد

1 خبر ايمان آوردن غيريهوديان بلافاصله در همه جا پيچيد و به گوش رسولان و ساير پيروان مسيح در يهوديه نيز رسيد. 2 پس هنگامی كه پطرس به اورشليم بازگشت، ايمانداران يهودینژاد با او درگير شدند 3 و گفتند كه چرا با غيريهوديان نشست و برخاست كرده و از همه بدتر، با آنان بر سر يک سفره غذا خورده است. 4 آنگاه پطرس موضوع را از اول به تفصيل برای ايشان تعريف كرد و گفت: 5 «يک روز در شهر يافا بودم. وقتی دعا میكردم، در رؤيا ديدم كه چيزی شبيه سفرهای بزرگ از آسمان پايين آمد كه از چهار گوشه آويزان بود. 6 وقتی خوب به آن نگاه كردم ديدم در آن سفره همه نوع حيوان و حشره و پرندهٔ وحشی كه خوردنش برای يهوديان حرام است، وجود داشت. 7 سپس صدايی شنيدم كه به من گفت: برخيز و از هر كدام كه میخواهی ذبح كن و بخور. 8 «گفتم: ای خداوند، من هرگز چنين كاری نخواهم كرد چون در عمرم به چيزی حرام و ناپاک لب نزدهام! 9 «ولی باز آن صدا گفت: وقتی خدا چيزی را حلال میخواند، تو آن را حرام نخوان! 10 «اين صدا سه بار تكرار شد. سپس آن سفره دوباره به آسمان بالا رفت. 11 درست در همان لحظه، سه نفر به خانهای كه من در آن میهمان بودم رسيدند. آنها آمده بودند كه مرا به قيصريه ببرند. 12 روحالقدس به من گفت كه همراه ايشان بروم و به غيريهودی بودن ايشان توجهی نداشته باشم. اين شش برادر نيز با من آمدند. پس به خانهٔ شخصی رسيديم كه به دنبال من فرستاده بود. 13 او برای ما تعريف كرد كه چگونه فرشته بر او ظاهر شده و به او گفته: اشخاصی را به يافا بفرست تا شمعون پطرس را پيدا كنند. 14 او خواهد گفت كه چطور تو و خانوادهات میتوانيد نجات پيدا كنيد! 15 «هنگامی كه برای ايشان شروع به صحبت كردم، روحالقدس بر ايشان نازل شد، درست همانطور كه اول بر ما نازل شد. 16 آنگاه به ياد سخنان خداوند افتادم كه فرمود: ”يحيی با آب غسل تعميد میداد؛ ولی شما با روحالقدس تعميد خواهيد يافت.“ 17 حال، اگر خدا به اين غيريهوديان همان هديه را داد كه به ما به خاطر ايمانمان، عطا فرمود، پس من كه هستم كه اعتراض كنم.» 18 وقتی اين را شنيدند، قانع شدند و گفتند: «خدا را شكر كه همان لطفی را كه در حق ما نمود، در حق غيريهوديان نيز انجام داد و به ايشان اين امكان را داد تا دست از گناه كشيده، به سوی او بازگردند و حيات جاودانی را به دست آورند.»

شكنجه و آزار ايمانداران به پيشرفت انجيل میانجامد

19 وقتی پس از قتل استيفان، شكنجه و آزار ايمانداران اورشليم شروع شد، آنانی كه از اورشليم فرار كرده بودند، تا فينيقيه و قبرس و انطاكيه پيش رفتند و پيغام انجيل را فقط به يهوديان رساندند. 20 ولی چند نفر از ايمانداران اهل قبرس و قيروان وقتی به انطاكيه رسيدند، با يونانیان نيز دربارهٔ عيسای خداوند سخن گفتند. 21 خداوند كوشش اين چند نفر را به ثمر رساند، به طوری كه بسياری از اين غيريهوديان ايمان آوردند و به سوی خداوند بازگشت كردند. 22 وقتی اين خبر به گوش ايمانداران كليسای اورشليم رسيد، برنابا را كه اهل قبرس بود، به انطاكيه فرستادند تا به اين نوايمانان كمک كند. 23 وقتی برنابا به آنجا رسيد و ديد كه خدا چه كارهای شگفتآوری انجام میدهد، بسيار شاد شد و ايمانداران را تشويق كرد كه به هر قيمتی كه شده، از خداوند دور نشوند. 24 برنابا شخصی مهربان و پر از روحالقدس بود و ايمانی قوی داشت. در نتيجه، مردم دستهدسته به خداوند ايمان میآوردند. 25 برنابا به طرسوس رفت تا پولس را بيابد. 26 وقتی او را پيدا كرد به انطاكيه آورد و هر دو يک سال در انطاكيه ماندند و عدهٔ زيادی از نوايمانان را تعليم دادند. در انطاكيه بود كه برای نخستين بار پيروان عيسی مسيح را«مسيحی» لقب دادند. 27 در اين هنگام، چند نبی از اورشليم به انطاكيه آمدند. 28 يكی از آنان كه نامش اَغابوس بود، در يک مجلس عبادتی برخاست و با الهام روح خدا پيشگويی كرد كه بزودی سرزمين اسرائيل دچار قحطی سختی خواهد شد. اين قحطی در زمان فرمانروايی«كلوديوس» قيصر عارض شد. 29 پس، مسيحيان آنجا تصميم گرفتند هر کس در حد توانايی خود، هديهای بدهد تا برای مسيحيان يهوديه بفرستند. 30 اين كار را كردند و هدايای خود را به دست برنابا و پولس سپردند تا نزد كشيشان كليسای اورشليم ببرند.

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft

Petrus rechtfertigt sich vor der Gemeinde in Jerusalem

1 Die Apostel und die Brüder in Judäa hörten, dass auch die Nichtjuden die Botschaft Gottes angenommen hatten. 2 Als nun Petrus nach Jerusalem zurückkehrte, machten sie ihm Vorwürfe: 3 »Du bist zu Leuten gegangen, die nicht zu unserem Volk gehören! Du hast sogar mit ihnen gegessen!« (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 10:28) 4 Da erzählte ihnen Petrus ausführlich, was geschehen war: 5 »Als ich eines Tages in Joppe betete, hatte ich eine Vision. Ich sah etwas vom Himmel herabkommen, das sah aus wie ein großes Tuch, das an den vier Ecken gehalten wird. Es kam bis zu mir herunter. 6 Als ich genau hinschaute, sah ich darin alle Arten von vierfüßigen und wilden Tieren, von Kriechtieren und Vögeln. 7 Dann hörte ich auch eine Stimme, die sagte: ›Auf, Petrus, schlachte und iss!‹ 8 Aber ich sagte: ›Auf gar keinen Fall, Herr! Ich habe noch nie in meinem Leben etwas Verbotenes oder Unreines gegessen.‹ 9 Doch die Stimme von oben forderte mich ein zweites Mal auf und sagte: ›Was Gott für rein erklärt, das erkläre du nicht für unrein!‹ 10 Und noch ein drittes Mal erging an mich dieselbe Aufforderung. Danach wurde alles wieder in den Himmel hinaufgezogen. 11 In diesem Augenblick kamen drei Männer vor dem Haus an, in dem wir waren, Boten, die man aus Cäsarea zu mir geschickt hatte. 12 Der Geist Gottes befahl mir, ihnen ohne Widerrede zu folgen. So ging ich mit. Die sechs Brüder, die ich hierher mitgebracht habe, begleiteten mich. Wir kamen nach Cäsarea und betraten das Haus des Mannes, der nach mir geschickt hatte. 13 Er erzählte uns, er habe den Engel in seinem Haus stehen gesehen, der ihm sagte: ›Schick jemand nach Joppe und lass Simon zu dir bitten, den mit dem Beinamen Petrus! 14 Was er dir zu sagen hat, wird dir die Rettung bringen, dir und deiner ganzen Hausgemeinschaft.‹ (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 16:31) 15 Ich hatte aber noch kaum begonnen, zu ihnen zu sprechen, da kam der Heilige Geist auf sie herab, genauso wie damals am Anfang auf uns. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 2:4) 16 Mir fiel sofort das Wort ein, das der Herr gesagt hatte: ›Johannes hat mit Wasser getauft, aber ihr werdet mit dem Geist Gottes getauft werden.‹ (نوشته‌ء لوقا 3:16) 17 Da war mir klar: Gott hatte ihnen das gleiche Geschenk gegeben wie damals uns, als wir zum Glauben an Jesus Christus, den Herrn, gekommen waren. Wie hätte ich mich da Gott in den Weg stellen können?« 18 Als die Apostel und die anderen das hörten, gaben sie ihren Widerstand auf. Sie priesen Gott und sagten: »Also hat Gott auch den Nichtjuden den Weg eröffnet, zu ihm umzukehren und das wahre Leben zu gewinnen.« (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:48; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:15; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:27; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:4; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:12; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:22; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 17:12; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 18:5; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 19:8; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:21; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 21:19; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 26:20)

اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:48اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:15اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:27اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:4اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:12اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:22اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 17:12اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 18:5اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 19:8اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:21اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 21:19اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 26:20

Die Gemeinde in Antiochia

19 Die von der Gemeinde, die in der Verfolgungszeit nach der Ermordung von Stephanus aus Jerusalem geflohen waren, kamen zum Teil bis nach Phönizien, Zypern und Antiochia. Sie verkündeten die Botschaft Gottes zunächst nur unter den Juden. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 8:1) 20 Aber einige von ihnen, die aus Zypern und Kyrene stammten, kamen nach Antiochia und verkündeten dort auch den Nichtjuden die Gute Nachricht von Jesus, dem Herrn. 21 Gott stand ihnen zur Seite, sodass viele Menschen zum Glauben kamen und Jesus als den Herrn annahmen. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 2:41) 22 Die Gemeinde in Jerusalem hörte davon, und die Apostel schickten Barnabas nach Antiochia. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 9:27) 23 Als er hinkam und sah, was Gott dort gewirkt hatte, freute er sich. Er machte allen Mut und bestärkte sie in ihrem Vorsatz, dem Herrn treu zu bleiben. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:43; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:22; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:32; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 16:40; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 18:23; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:1; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:28)

اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:43اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 14:22اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:32اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 16:40اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 18:23اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:1اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:28

24 Denn Barnabas war ein tüchtiger Mann, erfüllt mit dem Heiligen Geist und mit lebendigem Glauben. Gott führte der Gemeinde immer mehr Menschen zu. 25 Barnabas aber ging nach Tarsus, um Saulus zu suchen; (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 9:30) 26 und als er ihn gefunden hatte, nahm er ihn mit nach Antiochia. Ein ganzes Jahr lang wirkten beide gemeinsam in der Gemeinde und unterwiesen viele Menschen im Glauben. Hier in Antiochia kam für die Jünger und Jüngerinnen^[1] zum ersten Mal die Bezeichnung »Christen« auf.^[2]

Ihre Fürsorge für die Gemeinde in Jerusalem

27 Während dieser Zeit kamen Propheten von Jerusalem nach Antiochia. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:1; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:32; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 21:9)

اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 13:1اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 15:32اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 21:9

28 Einer von ihnen, Agabus, trat vor die versammelte Gemeinde und sagte auf Eingebung des Heiligen Geistes voraus, dass eine große Hungersnot über die ganze Erde kommen werde – wie sie dann auch tatsächlich unter der Regierung des Kaisers Klaudius eintraf. 29 Da beschloss die Gemeinde in Antiochia,^[3] den Brüdern und Schwestern^[4] in Judäa nach Kräften zu helfen – entsprechend dem, was die Einzelnen in der Gemeinde erübrigen konnten. 30 Sie schickten ihre Spende durch Barnabas und Saulus an die Gemeindeältesten in Jerusalem. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 12:25; روم 15:26)