1درخت خاندان داوود بريده شده است؛ اما يک روز كندهٔ آن جوانه خواهد زد! بلی، از ريشهٔ آن«شاخهای» تازه خواهد روييد.2روح خداوند بر آن«شاخه» قرار خواهد گرفت، يعنی روح حكمت و فهم، روح مشورت و قوت، و روح شناخت و ترس از خداوند.3تمام خوشی او در اطاعت از خداوند خواهد بود. او بر اساس آنچه ديده يا شنيده میشود داوری نخواهد كرد؛4بلكه از حق فقرا و مظلومان دفاع خواهد كرد و از بدكارانی كه بر ايشان ظلم میكنند انتقام خواهد گرفت.5او با عدالت و صداقت حكومت خواهد كرد.6در آن زمان گرگ و بره در كنار هم به سر خواهند برد، پلنگ و بزغاله با هم خواهند خوابيد، گوساله با شير راه خواهد رفت؛ و يک كودک آنها را به هر جا كه بخواهد، خواهد راند.7گاو در كنار خرس خواهد چريد، بچه خرس و گوساله در كنار هم خواهند خوابيد، و شير مانند گاو علف خواهد خورد.8بچهٔ شيرخوار در ميان مارها، بدون خطر بازی خواهد كرد؛ و طفلی كه از شير گرفته شده باشد دست خود را داخل لانهٔ افعی خواهد كرد بیآنكه آسيب ببيند.9هيچ بدی و گزندی در كوه مقدس خدا وجود نخواهد داشت، زيرا همانگونه كه دريا از آب پر است همچنان جهان از شناخت خداوند پر خواهد شد.10در آن روز، آن پادشاه نوظهور خاندان داوود پرچم نجاتی برای تمام قومها خواهد بود و مردم به سوی او خواهند آمد و سرزمين او از شكوه و جلال پر خواهد شد.11در آن زمان خداوند بار ديگر دست خود را دراز خواهد كرد و بازماندگان قوم خود را از آشور، مصر، سودان، حبشه، عيلام، بابل، حمات، و از تمام جزاير و بنادر دور دست به اسرائيل باز خواهد آورد.12او در ميان قومها پرچمی برخواهد افراشت و مردم اسرائيل و يهودا را كه پراكنده شدهاند، از گوشه و كنار دنيا جمع خواهد كرد.13سرانجام دشمنی و كينهای كه ميان اسرائيل و يهودا بود از بين خواهد رفت و آن دو ديگر با هم نخواهند جنگيد.14آنان با هم متحد شده، بر فلسطينيان كه در غرب هستند يورش خواهند برد و اقوامی را كه در شرق سكونت دارند غارت خواهند كرد. سرزمين ادوم و موآب را تصرف خواهند كرد و سرزمين عمون را مطيع خود خواهند ساخت.15خداوند خليج دريای مصر را خشک خواهد ساخت و دست خود را بر رود فرات بلند خواهد كرد و باد تندی خواهد فرستاد تا آن را به هفت نهر تقسيم كند؛ آنگاه مردم را از آن خشكی عبور خواهد داد.16برای بازماندگان قوم او در آشور شاهراهی خواهد بود تا آنان مانند اجداد خود كه از مصر بيرون آمدند، به سرزمين خود بازگردند.
1Ein Spross wächst aus dem Baumstumpf Isai, ein neuer Trieb schießt hervor[1] aus seinen Wurzeln. (اِرميا 23:5; ميكاه 5:1; مکاشفه 22:16)2Ihn wird der HERR mit seinem Geist erfüllen, dem Geist, der Weisheit und Einsicht gibt, der sich zeigt in kluger Planung und in Stärke, in Erkenntnis und Ehrfurcht vor dem HERRN. (1سموئيل 16:13; 2سموئيل 23:2; 1پادشاهان 3:9; 1پادشاهان 3:28; مزامير 72:1; مزامير 72:12; اشعيا 42:1; اشعيا 61:1; نوشته ء يوحنا 1:32)3Gott zu gehorchen ist ihm eine Freude. Er urteilt nicht nach dem Augenschein und verlässt sich nicht aufs Hörensagen.4Den Entrechteten verhilft er zum Recht, für die Armen im Land setzt er sich ein. Seine Befehle halten das Land in Zucht, sein Urteilsspruch tötet die Schuldigen.5Gerechtigkeit und Treue umgeben ihn wie der Gürtel, der seine Hüften umschließt.[2]6Dann wird der Wolf beim Lamm zu Gast sein, der Panther neben dem Ziegenböckchen liegen; gemeinsam wachsen Kalb und Löwenjunges auf,[3] ein kleiner Junge kann sie hüten. (اشعيا 65:25; حزقيال نبی 34:25; هوشع 2:20)7Die Kuh wird neben dem Bären weiden und ihre Jungen werden beieinanderliegen; der Löwe frisst dann Häcksel wie das Rind.8Der Säugling spielt beim Schlupfloch der Schlange, das Kleinkind steckt die Hand in die Höhle der Otter. (پيدايش 3:14)9Niemand wird Böses tun und Unheil stiften auf dem Zion, Gottes heiligem Berg. So wie das Meer voll Wasser ist, wird das Land erfüllt sein von Erkenntnis des HERRN. (اشعيا 60:18; اِرميا 31:34)10Wenn jene Zeit gekommen ist, dann wird der Spross aus der Wurzel Isais als Zeichen dastehen, sichtbar für die Völker; dann kommen sie und suchen bei ihm Rat. Von dem Ort, den er zum Wohnsitz nimmt, strahlt Gottes Herrlichkeit hinaus in alle Welt. (اشعيا 2:2; روم 15:12)
Die Heimkehr der Weggeführten
11Wenn jene Zeit gekommen ist, wird der Herr noch einmal die Hand erheben: Dann wird er den Rest seines Volkes befreien. Er wird alle zurückholen, die übrig geblieben sind in Assyrien und in Ägypten, in Äthiopien, Elam, Babylonien und im syrischen Hamat und bis hin zu den fernsten Küsten. (اشعيا 10:22; اشعيا 43:5; اِرميا 3:18; اِرميا 23:3; حزقيال نبی 28:25)12Er stellt ein Feldzeichen auf, um diesen Völkern anzuzeigen, was er tun will. Er sammelt die Versprengten Israels, die Verstreuten Judas holt er zusammen. Aus allen Himmelsrichtungen bringt er sie zurück, Männer und Frauen.[4] (اشعيا 49:22)13Dann ist Schluss mit Efraïms[5] Neid und die Feindseligkeit Judas hat ein Ende. Efraïm wird nicht mehr neidisch sein auf Juda und Juda wird Efraïm nicht mehr anfeinden. (1پادشاهان 12:19; اشعيا 9:20; اِرميا 3:18)14Gemeinsam stürmen sie nach Westen, die Hänge hinab auf die Philister, und im Osten plündern sie die Wüstenstämme aus. Edom und Moab nehmen sie in Besitz, und die Ammoniter unterwerfen sich ihnen.15Der HERR wird die Meereszunge östlich von Ägypten für immer zum Verschwinden bringen. Dem Eufrat droht er mit erhobener Hand; durch seinen glühenden Atem zerreißt er ihn in sieben kleine Rinnsale, sodass man zu Fuß hindurchgehen kann. (خروج 14:21)16Dann wird es eine Straße geben für den Rest seines Volkes, der in Assyrien überlebt hat, genauso wie es damals eine Straße gab, als Israel Ägypten verließ. (اشعيا 40:3)