پيدايش 11:1 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

برج بابل

1 در آن روزگار همهٔ مردم جهان به يک زبان سخن میگفتند. 2 جمعيت دنيا رفتهرفته زياد میشد و مردم به طرف شرق كوچ میكردند. آنها سرانجام به دشتی وسيع و پهناور در بابل رسيدند و در آنجا سكنی گزيدند. 3-4 مردمی كه در آنجا میزيستند با هم مشورت كرده، گفتند: «بياييد شهری بزرگ بنا كنيم و برجی بلند در آن بسازيم كه سرش به آسمان برسد تا نامی برای خود پيدا كنيم. بنای اين شهر و برج مانع پراكندگی ما خواهد شد.» برای بنای شهر و برج آن خشتهای پخته تهيه نمودند. از اين خشتها به جای سنگ و از قير به جای گچ استفاده كردند. 5-6 اما هنگامی كه خداوند به شهر و برجی كه در حال بنا شدن بود نظر انداخت، گفت: «زبان همهٔ مردم يكی است و متحد شده، اين كار را شروع كردهاند. اگر اكنون از كار آنها جلوگيری نكنيم، در آينده هر كاری بخواهند انجام خواهند داد. 7 پس زبان آنها را تغيير خواهيم داد تا سخن يكديگر را نفهمند.» 8 اين اختلافِ زبان موجب شد كه آنها از بنای شهر دست بردارند؛ و به اين ترتيب خداوند ايشان را روی زمين پراكنده ساخت. 9 از اين سبب آنجا را بابل (يعنی«اختلاف») ناميدند، چون در آنجا بود كه خداوند در زبان آنها اختلاف ايجاد كرد و ايشان را روی زمين پراكنده ساخت.

از سام تا ابرام

10-11 اين است نسل سام: دو سال بعد از طوفان، وقتی سام ۱۰۰ ساله بود، پسرش^[1] ارفكشاد به دنيا آمد. پس از آن سام ۵۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. (1تواريخ 1:24) 12-13 وقتی ارفكشاد سی و پنج ساله بود، پسرش شالح متولد شد و پس از آن، ارفكشاد ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 14-15 وقتی شالح سی ساله بود، پسرش عابر متولد شد. بعد از آن شالح ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 16-17 وقتی عابرسی و چهار ساله بود، پسرش فالج متولد شد. پس از آن، عابر ۴۳۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 18-19 فالج سی ساله بود كه پسرش رعو متولد شد. پس از آن، او ۲۰۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 20-21 وقتی رعو سی و دو ساله بود، پسرش سروج متولد شد. پس از آن، رعو ۲۰۷ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 22-23 وقتی سروج سی ساله بود، پسرش ناحور به دنيا آمد. پس از آن سروج ۲۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 24-25 ناحور در موقع تولدِ پسرش تارح، بيست و نه سال داشت، و ۱۱۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد. 26-27 تارح پس از هفتاد سالگی صاحب سه پسر شد به نامهای ابرام، ناحور و هاران. هاران پسری داشت به نام لوط. 28 هاران در همان جايی كه به دنيا آمده بود (يعنی اور كلدانيان) در برابر چشمان پدرش در سن جوانی درگذشت. 29 ابرام با خواهر ناتنی خود سارای، و ناحور با برادرزادهٔ خويش مِلكه ازدواج كردند. (مِلكه دختر هاران بود و برادرش يسكا نام داشت.) 30 سارای نازا بود و فرزندی نداشت. 31 تارح پسرش ابرام، نوهاش لوط و عروسش سارای را با خود برداشت و اور كلدانيان را به قصد كنعان ترک گفت. اما وقتی آنها به شهر حران رسيدند در آنجا ماندند. 32 تارح در سن ۲۰۵ سالگی در حران درگذشت.

Верен

از Veren

1 А по цялата земя имаше един език и един говор. 2 И като тръгнаха от изток, намериха поле в земята Сенаар и се заселиха там. 3 И си казаха един на друг: Елате, да направим тухли и да ги изпечем в огъня. Тухли употребяваха вместо камъни, а смола употребяваха вместо хоросан. 4 И казаха: Елате, да си съградим град и кула, чийто връх да стига до небето, и да си спечелим име, да не би да се разпръснем по лицето на цялата земя. 5 А ГОСПОД слезе да види града и кулата, които градяха човешките синове. 6 И ГОСПОД каза: Ето, един народ са и всички имат един език; и това е само началото на тяхната дейност; и вече няма да им бъде невъзможно нищо, което биха намислили да правят. 7 Елате, да слезем и там да разбъркаме езика им, така че един на друг да не разбират езика си. 8 Така ГОСПОД ги разпръсна оттам по лицето на цялата земя и престанаха да градят града. 9 Затова той се нарече Вавилон^[1], защото там ГОСПОД разбърка езика на цялата земя; и оттам ГОСПОД ги разпръсна по лицето на цялата земя. 10 Ето родословието на Сим: Сим беше на сто години и роди Арфаксад две години след потопа. 11 А откакто роди Арфаксад, Сим живя петстотин години и роди синове и дъщери. 12 Арфаксад живя тридесет и пет години и роди Сала. 13 А откакто роди Сала, Арфаксад живя четиристотин и три години и роди синове и дъщери. 14 Сала живя тридесет години и роди Евер. 15 А откакто роди Евер, Сала живя четиристотин и три години и роди синове и дъщери. 16 Евер живя тридесет и четири години и роди Фалек. 17 А откакто роди Фалек, Евер живя четиристотин и тридесет години и роди синове и дъщери. 18 Фалек живя тридесет години и роди Рагав. 19 А откакто роди Рагав, Фалек живя двеста и девет години и роди синове и дъщери. 20 Рагав живя тридесет и две години и роди Серух. 21 А откакто роди Серух, Рагав живя двеста и седем години и роди синове и дъщери. 22 Серух живя тридесет години и роди Нахор. 23 А откакто роди Нахор, Серух живя двеста години и роди синове и дъщери. 24 Нахор живя двадесет и девет години и роди Тара. 25 А откакто роди Тара, Нахор живя сто и деветнадесет години и роди синове и дъщери. 26 Тара живя седемдесет години и роди Аврам, Нахор и Аран. 27 Ето родословието на Тара: Тара роди Аврам, Нахор и Аран. А Аран роди Лот. 28 И Аран умря преди баща си Тара в Ур Халдейски, в родната си земя. 29 И Аврам и Нахор си взеха жени; името на жената на Аврам беше Сарая, а името на жената на Нахор беше Мелха, дъщеря на Аран, баща на Мелха, баща и на Есха. 30 А Сарая беше безплодна, нямаше дете. 31 И Тара взе сина си Аврам и внука си Лот, сина на Аран, и снаха си Сарая, жената на сина си Аврам, и излязоха заедно от Ур Халдейски, за да отидат в земята Ханаан; и дойдоха в Харан и се заселиха там. 32 И дните на Тара станаха двеста и пет години, и Тара умря в Харан.